اثبات مالکیت زمین نسقی بدون سند رسمی از طریق استشهادیه محلی برای تقسیم ترکه چگونه است؟
مورث اعلای ما در سال ۱۳۵۰ طبق نسقنامه، ۸۷۶ سهم از اراضی زراعی یک روستا را خریداری کرد. بر اساس عرف قطعی روستا و تصمیم ریشسفیدان، هر دارندهی نسق زراعی متناسب با میزان نسق خود از اراضی بایر حاشیهی روستا نیز سهم میگرفت. بر همین اساس، ۱۶ سهم از این اراضی به مورث اختصاص یافت. پنج سال بعد مورث فوت کرد. این ۱۶ سهم هیچ سند رسمی، ثبتی یا عادی ندارد و تنها دلیل موجود، استشهادیهی محلی همسایگان و همدانگها مربوط به سال ۱۳۶۸ است. بسیاری از افرادی که در زمان واگذاری از موضوع اطلاع داشتند، اکنون فوت کردهاند. آیا این استشهادیه با توجه به عرف مسلم روستا برای اثبات تعلق این ۱۶ سهم به مورث و تقسیم آن بین وراث کافی است؟ در صورت نبود سند مکتوب، دادگاه این حق را بهعنوان جزء ترکه میپذیرد یا دعوا را رد میکند؟ یکی از وراث ادعای مالکیت اختصاصی دارد.
