موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
آیا میتوان مهریه را بهشکل نیمی از داراییهای زوج تعیین کرد؟ منظورم الگویی مشابه حق تنصیف اموال است که در برخی کشورهای خارجی اجرا میشود، نه حق تنصیف ایران با محدودیتهای خاص آن. به نظرم تعیین سهم پنجاهدرصدی از دارایی زوج منطقیتر از تعیین عدد ثابت است.
بله، در حقوق ایران مهریه میتواند بهصورت سهم یا نسبتی از دارایی زوج تعیین شود و هیچ مانع قانونی صریحی برای این شکل از تعیین مهریه وجود ندارد.
طبق قانون مدنی، مهریه باید معلوم و معین باشد؛ یعنی در زمان مطالبه، مقدار آن قابل تعیین باشد. تعیین مهریه بهصورت «پنجاه درصد از دارایی زوج در زمان طلاق» از نظر حقوقی یک تعهد مشروط و معلق محسوب میشود که دادگاهها اصولاً آن را معتبر میدانند، مشروط بر اینکه ملاک سنجش دارایی در عقدنامه بهدقت مشخص شده باشد.
برای اجراییشدن این شرط، باید در عقدنامه یا سند ازدواج رسمی قید شود که مهریه معادل پنجاه درصد از دارایی خالص زوج در زمان وقوع طلاق است و معیار ارزیابی دارایی نیز مشخص باشد. در غیر این صورت، اختلاف در تفسیر و اثبات دارایی میتواند اجرای آن را دشوار کند.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
خیر صحیح نمیباشد چراکه مهر باید در لحظه عقد «معلوم» باشد.
تعیین «نیمی از اموال آتی»، به دلیل اینکه در لحظه عقد هنوز وجود ندارند، «معدوم» هستند و از آن مهمتر، میزان و نوع آنها در آینده کاملا «مجهول» است و چنین مهریهای را به دلیل غرر (جهل فاحش)، باطل میدانند.
ضمنا مبحث فوق با تعیین عین معین و کلی در ذمه نیز متفاوت است چه اگر مهر را به عنوان «کلی در ذمه» تعیین کنیم (مثلا ۱۰۰۰ سکه)، کاملا صحیح است. اما «نیمی از اموال آتی» نه عین معین است (چون وجود ندارد) و نه کلی در ذمه (چون متغیر و غیرقابلشمارش است).
درود
پیشنهاد قابل توجه است.نکته، اگر اموال مرد در زمان دارایی موجود باشد، بلا اشکال است، اما اگر دارایی احتمالی در آینده باشد، به خاطر وجود نبودن، در حقوق فعلی ما قابل پذیرش نیست.
با سلام
بله، اصل حاکمیت اراده در حقوق ایران این امکان را فراهم میکند که مهریه بهصورت مال، منفعت یا هر حق مالی مشروع و قابل تملک تعیین شود. با این حال، تعیین مهریه بهصورت «نصف داراییهای زوج» به دلیل ابهام در موضوع، تغییرپذیر بودن دارایی و دشواری تعیین میزان آن، ممکن است از حیث صحت و قابلیت اجرا با ایراد حقوقی مواجه شود.
اگر هدف، مشارکت زن در داراییهای زوج است، این موضوع معمولا با تنظیم شروط ضمن عقد یا قراردادهای مالی مستقل، با عبارات دقیق و قابل اجرا، نتیجه حقوقی مطمئنتری خواهد
سلام، وقت بخیر میزان مهریه باید مشخص باشد واینکه قید شود نصف اموال و دارایی های مرد مبهم است دقیقا باید این اموال که قرار است به عنوان مهریه در نظر گرفته شود قید شود
سلام
اصولا خیر امکان ندارد
بر اساس قانون اگر مهریه عین معین باشد میبایست در زمان انعقاد عقد نکاح ، مهریه عین معین ، معلوم و معین و موجود باشد باید تمام مشخصات مهریه عین معین در عقدنامه نکاح ذکر گردد ولی
ولی میتوان در عقدنامه نکاح ، هر شرطی که خلاف قانون و شرع و خلاف ذات عقد نکاح نباشد پیش بینی کرد
سلام وقت بخیر پیرو پرسش شما ۱. تعیین مهریه به صورت درصدی از کل دارایی زوج از نظر قانون مدنی ایران امکانپذیر نیست ۲. مهریه باید بر پایه مال مشخص یا مقدار معین باشد و عدم تعین ماهیت آن موجب بطلان شرط میشود ۳. مفهوم تنصیف در حقوق ایران با مهریه تفاوت ماهوی دارد و در نظام حقوقی ما مهریه یک دین مشخص است نه تقسیم اموال ۳. پیشنهاد میشود برای حفظ ارزش مالی، مهریه را بر اساس شاخصهایی مثل طلا یا ارز تعیین کنید تا از تورم در امان بماند. با احترام.
در حقوق ایران تحت عنوان «مهریه» قابل اجرا نیست. اما دو نهاد حقوقی «مهریه معین» و «شرط تنصیف دارایی»، هر یک بهتنهایی میتوانند بخشی از هدف شما را تامین کنند. برای دستیابی به حداکثر حمایت قانونی، بهتر است در زمان عقد، ضمن تعیین مهریهای مشخص، شرط تنصیف دارایی را نیز در عقدنامه درج کنید.
با سلام
بله، تعیین مهریه به صورت نیمی از داراییهای فعلی یا حتی آیندهی زوج، در صورتی که مشخص و قابل توافق باشد، مانع ندارد.
اما نکتهی مهم اینجاست که این شرط باید به عنوان توافق ضمن عقد در دفترچه ازدواج ثبت شود.
با سلام
بله، از نظر حقوقی این امکان وجود داره که بهجای مهریه ثابت، سهمی از داراییهای زوج بهعنوان مهریه یا شرط ضمن عقد تعیین بشه اما متن شرط باید خیلی دقیق و بدون ابهام تنظیم بشه. این توافق بهصورت یک شرط ضمن عقد یا قرارداد رسمی و با تعیین دقیق نحوه محاسبه و زمان انتقال اموال تنظیم بشه تا در آینده قابلیت اجرا داشته باشه.
مثلا زوجه مالک پنجاه درصد از کلیه داراییهایی است که زوج تا زمان انحلال نکاح یا طلاق تحصیل میکند.
از نظر حقوق ایران، مهریه لزوما محدود به سکه یا وجه نقد نیست. مطابق قانون مدنی، هر مالی که ارزش اقتصادی داشته، قابل تملک و مشروع باشد، میتواند مهر قرار گیرد. بنابراین از نظر نظری، تعیین مهریه به صورت سهم مشاع از یک مال یا حتی بخشی از دارایی موجود زوج در زمان عقد، امکانپذیر است.
اما تعیین مهریه به صورت «نصف تمام داراییهای فعلی و آینده زوج» با ابهامهای حقوقی جدی مواجه است. یکی از شرایط صحت مهر، معلوم و قابل تعیین بودن آن است. اگر موضوع مهریه به گونهای تعیین شود که میزان آن در زمان عقد مشخص نباشد یا وابسته به داراییهایی باشد که در آینده به دست میآید، ممکن است از جهت قابلیت تعیین یا غرری بودن، محل ایراد قرار گیرد.
به همین دلیل، در عمل دفاتر ازدواج و محاکم معمولا مهریه را به صورت اموال معین، مبلغ مشخص، تعداد معین سکه یا سهم مشخص از یک مال موجود میپذیرند و نه به صورت درصدی از کل داراییهای آینده زوج.
در برخی نظامهای حقوقی، تقسیم دارایی زوجین پس از طلاق بر مبنای مشارکت در اموال دوران زندگی مشترک انجام میشود، اما این نهاد با مهریه تفاوت دارد و در حقوق ایران نیز تنها در حدود شروط ضمن عقد، از جمله شرط تنصیف دارایی، آن هم با شرایط خاص، پیشبینی شده است.
بنابراین، اگر هدف طرفین مشارکت در داراییها باشد، بهتر است این موضوع از طریق شرط ضمن عقد یا قرارداد مستقل و با عباراتی دقیق و قابل اجرا تنظیم شود، نه در قالب مهریهای که موضوع آن «نصف دارایی زوج» به صورت کلی و نامعین باشد.
بهتر است متن شرط یا توافق پیشنهادی، پیش از تنظیم، توسط وکیل بررسی شود تا از نظر حقوقی قابلیت اجرا داشته باشد.
در حقوق میتوان از «شرط» یا «تعهد به انجام کاری در آینده» استفاده کرد. بنابراین، نوشتن عبارتی مبنی بر اینکه: «مهریه زن، معادل ۵۰ درصد از کل داراییهای زوج در زمان طلاق یا فوت خواهد بود»، از نظر ماهیت قرارداد، ممنوع نیست؛
اما باید در نظر داشته باشید که قضات معمولا با قراردادهایی که موضوع آنها در آینده مبهم است، به سختی برخورد میکنند یا آنها را از نظر «جهالت» باطل میدانند.
اگر دارایی فرد در زمان عقد ازدواج مشخص و معین باشد به نطر می رسه می توان نصف ان اموال و دارایی رو به عنوان مهر قرار داد و اگه قراره در اینده باشه که چون میزانش مشخص نیست و مجهوله به نطر ممکن نیست
سلام و احترام
نظر به اینکه نصف دارایی معین نیست تا بعنوان مهریه قرار گیرد لذا چنین اقدامی متصور نیست. می توانید در قالب تعهد از ایشان این مورد را بخواهید نه به عنوان مهریه.
چراکه مهریه نباید مجهول باشد.
مهریه باید معلوم باشد
میتوانید مهریه را N ریال تعیین کنید، سپس شرط کنید هنگام طلاق زوج مکلف به تملیک نصف تمام دارایی خود به زوجه باشد.
البته در عمل زوج میتواند به راحتی اموال خود را به دیگران منتقل کند و مهریه ندهد.
همچنین میتوانید ضمن عقد از شوهر تعهد بگیرید که اگر در زندگی مشترک هرمالی بخرد، هنگام خرید باید ۵۰ درصد آن را به نام زوجه خریداری کند و ضمانت اجرا هم بگذارید.
پیشنهاد میشود در این مورد از مشاوره تخصصی استفاده کنید
با سلام صرف به کاربردن عبارت نصف دارایی همسر در زمان مطالبه مهریه بعنوان مهریه به علت مجهول بودن مهریه باطل است شما میتوانید این قصد را در قالب شروطی در عقد نه بعنوان مهریه بلکه بعنوان شرط بگنجانید
سلام
بله، امکانپذیر است؛ اما فقط در قالب یک «توافق خصوصی دقیق و قابلمحاسبه» و نه بهصورت یک حق قانونی شبیه تنصیف اموال.
عبارت کلی «نصف داراییهای زوج» مبهم است و بدون تعیین زمان ارزیابی، نوع دارایی، نحوه کارشناسی و کسر دیون، قابل اجرا یا معتبر نخواهد بود
.برای معتبر بودن، باید سازوکار روشن تعیین شود؛ مثلا:
«مهریه معادل ۵۰٪ ارزش خالص داراییهای زوج در تاریخ مطالبه، طبق نظر کارشناس رسمی.»
برای اینکه تعهد ۵۰ درصدی واقعا کار کند، آن را بهتر است به شکل شرط ضمن عقد قابلاجرا طراحی کنید؛ «نصف دارایی» اگر بدون معیار دقیق و قابل محاسبه باشد، برای مهریه با ایراد مجهولبودن مواجه میشود.