لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا میتوان مهریه را بهشکل نیمی از داراییهای زوج تعیین کرد؟ منظورم الگویی مشابه حق تنصیف اموال است که در برخی کشورهای خارجی اجرا میشود، نه حق تنصیف ایران با محدودیتهای خاص آن. به نظرم تعیین سهم پنجاهدرصدی از دارایی زوج منطقیتر از تعیین عدد ثابت است.
تولیدشده با هوش مصنوعی بنیاد وکلا — پاسخ وکیل نیست
این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
بله، در حقوق ایران مهریه میتواند بهصورت سهم یا نسبتی از دارایی زوج تعیین شود و هیچ مانع قانونی صریحی برای این شکل از تعیین مهریه وجود ندارد.
طبق قانون مدنی، مهریه باید معلوم و معین باشد؛ یعنی در زمان مطالبه، مقدار آن قابل تعیین باشد. تعیین مهریه بهصورت «پنجاه درصد از دارایی زوج در زمان طلاق» از نظر حقوقی یک تعهد مشروط و معلق محسوب میشود که دادگاهها اصولاً آن را معتبر میدانند، مشروط بر اینکه ملاک سنجش دارایی در عقدنامه بهدقت مشخص شده باشد.
برای اجراییشدن این شرط، باید در عقدنامه یا سند ازدواج رسمی قید شود که مهریه معادل پنجاه درصد از دارایی خالص زوج در زمان وقوع طلاق است و معیار ارزیابی دارایی نیز مشخص باشد. در غیر این صورت، اختلاف در تفسیر و اثبات دارایی میتواند اجرای آن را دشوار کند.
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
از نظر حقوق ایران، مهریه لزوما محدود به سکه یا وجه نقد نیست. مطابق قانون مدنی، هر مالی که ارزش اقتصادی داشته، قابل تملک و مشروع باشد، میتواند مهر قرار گیرد. بنابراین از نظر نظری، تعیین مهریه به صورت سهم مشاع از یک مال یا حتی بخشی از دارایی موجود زوج در زمان عقد، امکانپذیر است.
اما تعیین مهریه به صورت «نصف تمام داراییهای فعلی و آینده زوج» با ابهامهای حقوقی جدی مواجه است. یکی از شرایط صحت مهر، معلوم و قابل تعیین بودن آن است. اگر موضوع مهریه به گونهای تعیین شود که میزان آن در زمان عقد مشخص نباشد یا وابسته به داراییهایی باشد که در آینده به دست میآید، ممکن است از جهت قابلیت تعیین یا غرری بودن، محل ایراد قرار گیرد.
به همین دلیل، در عمل دفاتر ازدواج و محاکم معمولا مهریه را به صورت اموال معین، مبلغ مشخص، تعداد معین سکه یا سهم مشخص از یک مال موجود میپذیرند و نه به صورت درصدی از کل داراییهای آینده زوج.
در برخی نظامهای حقوقی، تقسیم دارایی زوجین پس از طلاق بر مبنای مشارکت در اموال دوران زندگی مشترک انجام میشود، اما این نهاد با مهریه تفاوت دارد و در حقوق ایران نیز تنها در حدود شروط ضمن عقد، از جمله شرط تنصیف دارایی، آن هم با شرایط خاص، پیشبینی شده است.
بنابراین، اگر هدف طرفین مشارکت در داراییها باشد، بهتر است این موضوع از طریق شرط ضمن عقد یا قرارداد مستقل و با عباراتی دقیق و قابل اجرا تنظیم شود، نه در قالب مهریهای که موضوع آن «نصف دارایی زوج» به صورت کلی و نامعین باشد.
بهتر است متن شرط یا توافق پیشنهادی، پیش از تنظیم، توسط وکیل بررسی شود تا از نظر حقوقی قابلیت اجرا داشته باشد.
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل مهریه صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۳٬۱۵۴ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
از نظر حقوق ایران، میتوان مهریه را بهصورت سهم مشاع از داراییهای زوج تعیین کرد، اما این تعبیر به شکل کلی و نامحدود («نصف تمام داراییهای فعلی و آینده زوج») از نظر قابلیت تعیین موضوع و اجرا محل ایراد جدی است. مطابق مواد ۱۰۷۸ و ۱۰۸۰ قانون مدنی، مهر باید مالیت داشته و مقدار آن با تراضی طرفین تعیین شود؛ بنابراین برای اینکه چنین شرطی مطمئن و قابل اجرا باشد، بهتر است موضوع، زمان ارزیابی و مصادیق داراییها دقیقا مشخص شود.
مثلا میتوان بهجای عدد ثابت، شرط کرد که ۵۰ درصد ارزش خالص اموال معین زوج در تاریخ مشخص یا هنگام وقوع طلاق به عنوان مهر زوجه باشد؛ با ذکر اینکه منظور از دارایی چیست و بدهیها، اموال مستثنی و نحوه ارزیابی چگونه محاسبه میشود. این با «شرط تنصیف دارایی» چاپی عقدنامه متفاوت است و میتواند بهعنوان توافق مستقل ضمن عقد یا حتی در عقد نکاح تنظیم شود، مشروط بر اینکه موضوع آن بهقدر کافی معین و قابل محاسبه باشد.
بنابراین ایده شما از نظر قراردادی قابل طراحی است، ولی عبارت ساده «نصف دارایی زوج» را توصیه نمیکنم؛ چون هنگام اجرا میتواند درباره اموال مشمول، اموال آینده، دیون و نحوه ارزیابی اختلاف جدی ایجاد کند. اگر بخواهید، میتوانم یک تنظیم کنم که از نظر قابلیت اجرا تا حد ممکن کمابهام باشد.بند قراردادی دقیق برای مهریه معادل ۵۰٪ دارایی خالص زوج
تعیین مهریه به صورت «۵۰ درصد از داراییهای زوج» در حقوق ایران به عنوان مهریه، با ایراد عدم تعیین و جهالت مورد مهر مواجه است؛ زیرا مطابق مواد ۱۰۷۸، ۱۰۷۹ و ۱۰۸۰ قانون مدنی، مهر باید مالیت داشته، معلوم و مورد توافق طرفین باشد و تعیین سهمی از تمام داراییهای فعلی و آتی زوج، بدون تعیین دقیق مصداق، معمولا قابلیت اجرایی مطمئن ندارد.
راهکار حقوقی قابل اتکا، استفاده از «شرط ضمن عقد نکاح» موضوع ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی یا تنظیم تعهد مالی مستقل با تعیین دقیق موضوع، حدود و شرایط انتقال است؛ زیرا شرط تنصیف دارایی مندرج در اسناد نکاحیه نیز ماهیت مهریه ندارد و یک تعهد قراردادی مشروط است.
پرسش اساسی این است: آیا قصد شما ایجاد مهریه قابل مطالبه است یا ایجاد حق مالی نسبت به دارایی زوج در زمان طلاق؟ نوع تنظیم عبارت حقوقی، تعیین اموال مشمول و نحوه اجرای آن در دادگاه، نیازمند بررسی دقیق وضعیت مالی و شرایط عقد است.
پیرو پرسش شما ۱. تعیین مهریه به صورت درصدی از کل دارایی زوج از نظر قانون مدنی ایران امکانپذیر نیست ۲. مهریه باید بر پایه مال مشخص یا مقدار معین باشد و عدم تعین ماهیت آن موجب بطلان شرط میشود ۳. مفهوم تنصیف در حقوق ایران با مهریه تفاوت ماهوی دارد و در نظام حقوقی ما مهریه یک دین مشخص است نه تقسیم اموال ۳. پیشنهاد میشود برای حفظ ارزش مالی، مهریه را بر اساس شاخصهایی مثل طلا یا ارز تعیین کنید تا از تورم در امان بماند. با احترام.
خیر صحیح نمیباشد چراکه مهر باید در لحظه عقد «معلوم» باشد.
تعیین «نیمی از اموال آتی»، به دلیل اینکه در لحظه عقد هنوز وجود ندارند، «معدوم» هستند و از آن مهمتر، میزان و نوع آنها در آینده کاملا «مجهول» است و چنین مهریهای را به دلیل غرر (جهل فاحش)، باطل میدانند.
ضمنا مبحث فوق با تعیین عین معین و کلی در ذمه نیز متفاوت است چه اگر مهر را به عنوان «کلی در ذمه» تعیین کنیم (مثلا ۱۰۰۰ سکه)، کاملا صحیح است. اما «نیمی از اموال آتی» نه عین معین است (چون وجود ندارد) و نه کلی در ذمه (چون متغیر و غیرقابلشمارش است).
بله، امکانپذیر است؛ اما فقط در قالب یک «توافق خصوصی دقیق و قابلمحاسبه» و نه بهصورت یک حق قانونی شبیه تنصیف اموال.
عبارت کلی «نصف داراییهای زوج» مبهم است و بدون تعیین زمان ارزیابی، نوع دارایی، نحوه کارشناسی و کسر دیون، قابل اجرا یا معتبر نخواهد بود
.برای معتبر بودن، باید سازوکار روشن تعیین شود؛ مثلا:
«مهریه معادل ۵۰٪ ارزش خالص داراییهای زوج در تاریخ مطالبه، طبق نظر کارشناس رسمی.»
مهریه باید معلوم باشد
میتوانید مهریه را N ریال تعیین کنید، سپس شرط کنید هنگام طلاق زوج مکلف به تملیک نصف تمام دارایی خود به زوجه باشد.
البته در عمل زوج میتواند به راحتی اموال خود را به دیگران منتقل کند و مهریه ندهد.
همچنین میتوانید ضمن عقد از شوهر تعهد بگیرید که اگر در زندگی مشترک هرمالی بخرد، هنگام خرید باید ۵۰ درصد آن را به نام زوجه خریداری کند و ضمانت اجرا هم بگذارید.
پیشنهاد میشود در این مورد از مشاوره تخصصی استفاده کنید
بله، از نظر حقوقی این امکان وجود داره که بهجای مهریه ثابت، سهمی از داراییهای زوج بهعنوان مهریه یا شرط ضمن عقد تعیین بشه اما متن شرط باید خیلی دقیق و بدون ابهام تنظیم بشه. این توافق بهصورت یک شرط ضمن عقد یا قرارداد رسمی و با تعیین دقیق نحوه محاسبه و زمان انتقال اموال تنظیم بشه تا در آینده قابلیت اجرا داشته باشه.
مثلا زوجه مالک پنجاه درصد از کلیه داراییهایی است که زوج تا زمان انحلال نکاح یا طلاق تحصیل میکند.
بله، اصل حاکمیت اراده در حقوق ایران این امکان را فراهم میکند که مهریه بهصورت مال، منفعت یا هر حق مالی مشروع و قابل تملک تعیین شود. با این حال، تعیین مهریه بهصورت «نصف داراییهای زوج» به دلیل ابهام در موضوع، تغییرپذیر بودن دارایی و دشواری تعیین میزان آن، ممکن است از حیث صحت و قابلیت اجرا با ایراد حقوقی مواجه شود.
اگر هدف، مشارکت زن در داراییهای زوج است، این موضوع معمولا با تنظیم شروط ضمن عقد یا قراردادهای مالی مستقل، با عبارات دقیق و قابل اجرا، نتیجه حقوقی مطمئنتری خواهد
باسلام، از نظر حقوقی میتوان بهجای مهریه ثابت، سهمی از داراییهای زوج را بهعنوان مهریه یا شرط ضمن عقد تعیین کرد، اما متن توافق باید دقیق و بدون ابهام باشد و نحوه محاسبه، زمان انتقال و محدوده داراییها بهطور روشن مشخص شود. بهتر است این توافق در قالب شرط ضمن عقد یا قرارداد رسمی تنظیم شود تا قابلیت اجرا داشته باشد؛ برای مثال میتوان مقرر کرد که زوجه مالک ۵۰ درصد از کلیه داراییهایی باشد که زوج تا زمان انحلال نکاح یا طلاق تحصیل میکند.
و درود
در حقوق میتوان از «شرط» یا «تعهد به انجام کاری در آینده» استفاده کرد. بنابراین، نوشتن عبارتی مبنی بر اینکه: «مهریه زن، معادل ۵۰ درصد از کل داراییهای زوج در زمان طلاق یا فوت خواهد بود»، از نظر ماهیت قرارداد، ممنوع نیست؛
اما باید در نظر داشته باشید که قضات معمولا با قراردادهایی که موضوع آنها در آینده مبهم است، به سختی برخورد میکنند یا آنها را از نظر «جهالت» باطل میدانند.
برای گرفتن نتیجه بهتر با وکیل مشورت کنید.
علیکم
در حقوق ایران تحت عنوان «مهریه» قابل اجرا نیست. اما دو نهاد حقوقی «مهریه معین» و «شرط تنصیف دارایی»، هر یک بهتنهایی میتوانند بخشی از هدف شما را تامین کنند. برای دستیابی به حداکثر حمایت قانونی، بهتر است در زمان عقد، ضمن تعیین مهریهای مشخص، شرط تنصیف دارایی را نیز در عقدنامه درج کنید.
موفق باشید
بله. مطابق قانون مدنی، زوجین در تعیین نوع و میزان مهریه آزادی اراده دارند و مهریه میتواند هر مال دارای ارزش اقتصادی و قابل تملک باشد. بنابراین در صورت تعیین دقیق و قابل تعیین بودن موضوع، شرطی مانند اختصاص درصدی از اموال زوج نیز از نظر حقوقی قابل درج است؛ هرچند در عمل ممکن است هنگام اجرا و تعیین مصادیق دارایی، اختلافاتی ایجاد شود.
اصولا خیر امکان ندارد
بر اساس قانون اگر مهریه عین معین باشد میبایست در زمان انعقاد عقد نکاح ، مهریه عین معین ، معلوم و معین و موجود باشد باید تمام مشخصات مهریه عین معین در عقدنامه نکاح ذکر گردد ولی
ولی میتوان در عقدنامه نکاح ، هر شرطی که خلاف قانون و شرع و خلاف ذات عقد نکاح نباشد پیش بینی کرد
نظر به اینکه نصف دارایی معین نیست تا بعنوان مهریه قرار گیرد لذا چنین اقدامی متصور نیست. می توانید در قالب تعهد از ایشان این مورد را بخواهید نه به عنوان مهریه.
چراکه مهریه نباید مجهول باشد.
بله، تعیین مهریه به صورت نیمی از داراییهای فعلی یا حتی آیندهی زوج، در صورتی که مشخص و قابل توافق باشد، مانع ندارد.
اما نکتهی مهم اینجاست که این شرط باید به عنوان توافق ضمن عقد در دفترچه ازدواج ثبت شود.
برای اینکه تعهد ۵۰ درصدی واقعا کار کند، آن را بهتر است به شکل شرط ضمن عقد قابلاجرا طراحی کنید؛ «نصف دارایی» اگر بدون معیار دقیق و قابل محاسبه باشد، برای مهریه با ایراد مجهولبودن مواجه میشود.
میزان مهریه باید مشخص باشد واینکه قید شود نصف اموال و دارایی های مرد مبهم است دقیقا باید این اموال که قرار است به عنوان مهریه در نظر گرفته شود قید شود
صرف به کاربردن عبارت نصف دارایی همسر در زمان مطالبه مهریه بعنوان مهریه به علت مجهول بودن مهریه باطل است شما میتوانید این قصد را در قالب شروطی در عقد نه بعنوان مهریه بلکه بعنوان شرط بگنجانید
پیشنهاد قابل توجه است.نکته، اگر اموال مرد در زمان دارایی موجود باشد، بلا اشکال است، اما اگر دارایی احتمالی در آینده باشد، به خاطر وجود نبودن، در حقوق فعلی ما قابل پذیرش نیست.
تعیین نیمی از کدام دارایی زوج به عنوان مهریه؟دارایی زمان عقدیادارای زمان مطالبه؟مهریه بایدمعین باشد،در غیراینصورت باطل است.
خیر مهریه باید مالیت، مشروعیت، قابلیت تملک و معلوم و معین بودن داشته باشد.
همچنین باید قابل تسلیم باشد و ابهام یا جهالت مؤثر نداشته باشد
خیر، مهریه باید بهصورت عین معین یا عدد مشخص باشد و نمیتوان آن را بهصورت درصدی از دارایی تعیین کرد.
بله؛ با توافق طرفین میتوان مهریه را سهمی مشاع از دارایی زوج تعیین کرد، مشروط به اینکه مقدار و موضوع آن قابل تعیین باشد.
خیر میزان مهریه باید معلوم و معین باشد یعنی مجهول نباشد در صورت تعیین مهریه با این اوصاف تعهدی جدا ازی از مهریه تلقی میشود
در این فرض اگر نصف دارایی در زمان پرداخت در نظر گرفته شود زوج با انتقال دارایی بصورت زود هنگام خود را ممتنع از پرداخت نشان خواهد داد.
مهریه باید معلوم باشد این نوع مهریه به جهت مجهول بودن باطل است و در زمان حدوث اختلاف مهرالمثل به شما تعلق خواهد گرفت موفق باشید.
باسلام
میزان مهریه باید معین و مشخص باشدو در صورت ابهام و مجهول بودن مهریه باطل می باشد.
بله میتوانید آن را در قالب تعهد زوج مطح کنید ولی به صورت مهریه عرفی باید مقدار و وصف وجنس معین باشد
خیر امکان ندارد یا زوج دارد یکجا پرداخت میکند یا ندارد که درخواست اعسار میزند تقسیط میشود
بایستی عین معینی بعنوان مهریه تعیین گرددهمچنین نصف اموال زوج را میتوانید جزو شروط ضمن عقد تصریح نمایید.
هیچ منع قانونی ندهرد همین که مالی باشد که ارزش ریالی و مالیت داشته باشد کافی است
باسلام
مهریه باید مال یا چیزی دارای ارزش مالی و قابل تملک باشد.
میزان مهریه باید معین و مشخص باشد
آنگونه که شما گفتید میزان آن مشخص نمیباشد
کاربر گرامی بله قابل انجام است اما شرایطی دارد،ضمن اینکه مهریه باید معلوم و معین باشد
خیر ممکن نیست چرا که مهریه می بایست معلوم و معین باشد.
خیر در حقوق ایران امکان تعیین مهریه به صورت «نیمی از کل داراییهای زوج» وجود ندارد.
در حقوق ایران مهریه باید معین باشید و چنین شرطی معتبر نیست.
اگر دارایی فرد در زمان عقد ازدواج مشخص و معین باشد به نطر می رسه می توان نصف ان اموال و دارایی رو به عنوان مهر قرار داد و اگه قراره در اینده باشه که چون میزانش مشخص نیست و مجهوله به نطر ممکن نیست
شما هر اقدامی که قصد انجام ان را دارید باید منطیق با قانون ایران باشد.
مهریه باید معلوم و معین باشد وگرنه قابلیت ابطلال دارد.
بادرود
اگر مسکن باشد باید به نام شما تنظیم سند رسمی بشود
مهریه حتما باید میزان و مقدار مشخص داشته باشد.
طبق قوانین ما میزان مهریه باید مشخص و معلوم باشد
مهر باید به صورت معلوم و معین باشد ، اصولا چنین مهری مورد قبول نمی باشد
هر تصیم و توافقی در خصوص تعیین مهریه در زمان تعیین ان بین طرفین موثر و معتبر است، االبته در صورتی که ارزش مالی داشته باشد و کاملا معلوم و معین باشد.
میتوانید حق تصنیف را در صورت طلاق از جانب زوج یا زوجه یا هر دو در شروط بیاورید. مهریه را نیز جداگانه تعیین نمایید چدا که مهریه باید معین باشد.
و درود
مهریه باید معلوم و معین باشد و قابل تسلیم اینگونه که شما گفتید مهریه تان مجهول است.
مهریه بامعلوم باشد یعنی مقدار و دصف و جنس آن معلوم باشد
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
