موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا میتوانم مهریه را مشروط به فوت زوج و حق طلاق را مشروط به اثبات شرط کنم؟
پرسیده شده ۳ ماه پیش
۴۶ پاسخ ثبت شده
آیا امکان دارد در عقدنامه مهریهای تعیین شود که نه عندالمطالبه و نه عندالاستطاعه باشد، بلکه فقط پس از فوت زوج و در صورت ادامه زوجیت تا آن زمان از اموال وی قابل دریافت باشد؟ همچنین آیا میتوان حق طلاق را برای هر دو طرف مشروط کرد، بهگونهای که طلاق تنها در صورت اثبات شروط توافقی در دادگاه ممکن باشد و مرد نتواند بدون دلیل زن را طلاق دهد؟
جمعبندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
اکثر وکلا معتقدند پرداخت مهریه تنها پس از فوت و سلب حق طلاق از مرد باطل است؛ با این حال برخی معتقدند میتوان زمان مطالبه مهر را تا فوت معلق کرد یا از طریق شروطی مثل وکالت در طلاق و وجهالتزام به نتیجه مشابه رسید.
امکانپذیری این توافقها به نحوه دقیق نگارش شروط و تمایز میان سلب اصل حق طلاق یا اعطای وکالت مشروط بستگی دارد.
جاوید محمدیآنلاینوکیل پایه یک مرکز وکلای قوهقضاییه·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
اعتبار مشروط کردن مهریه به فوت و تحدید طلاق
بسیاری از وکلا مشروط کردن تعلق مهریه به پس از فوت و محدود کردن طلاق زوج را به دلیل مخالفت با قوانین مربوط به مالکیت مهر و حق طلاق مرد، باطل میدانند. با این حال برخی اشاره کردهاند که مشخص بودن مهر و صرفاً موجل کردن مطالبه آن یا اسقاط حق مطالبه در زمان حیات زوج میتواند قابل طرح باشد. همچنین سلب کلی حق طلاق از مرد پذیرفته نیست، اما اعطای وکالت بلاعزل در طلاق به زن مشروط به اثبات موارد خاص یا تعیین خسارت برای طلاق بی دلیل، راهکار جایگزین معرفی شده است.
قانون مدنی، مواد ۱۰، ۲۱۹، ۲۳۴، ۶۵۶، ۶۷۹، ۱۰۸۲ و ۱۱۱۹؛ قانون حمایت خانواده، ماده ۲۶
این پاسخ بهصورت خودکار تولید شده و جای مشاورهی حقوقی با وکیل را نمیگیرد؛ پاسخهای وکلا در ادامه آمده است.
درود بر شما؛
مهریه را میتوان ضمن عقد یا عقد خارج لازم به صورت مؤجل و مشروط درج کرد، از جمله شرط شود استحقاق زوجه به مهر منوط به فوت زوج و استمرار زوجیت تا زمان فوت باشد، این شرط با مواد ۱۰، ۲۱۹، ۲۳۴ و ۱۰۸۲ قانون مدنی قابل توجیه است، لکن برای جلوگیری از ایراد بطلان یا ابهام، باید مهر از حیث مالیت و مقدار و نوع، معین باشد و فقط زمان استحقاق یا مطالبه، معلق یا مؤجل گردد، در غیر این صورت خطر تلقی آن به عنوان شرط خلاف مقتضای عقد یا مجهول بودن مهر مطرح میشود.
اما محدود کردن حق طلاق زوج به این معنا که مرد مطلقا نتواند بدون تحقق شرط همسر را طلاق دهد، به عنوان سلب کلی حق طلاق، در رویه غالبا با اشکال مواجه است و میتواند غیر نافذ یا غیر قابل استناد تلقی شود، راهکار عملی و مورد پذیرش، اعطای وکالت بلاعزل در طلاق به زوجه ضمن عقد لازم با حق توکیل به غیر و اسقاط حق عزل و ضم وکیل و تعیین تکلیف بذل یا دریافت حقوق مالی است، تا زوجه در صورت تحقق شروط مورد توافق، با اثبات آن در دادگاه از وکالت استفاده کند، مستند به مواد ۱۰، ۱۱۱۹، ۶۵۶ و ۶۷۹ قانون مدنی و ماده ۲۶ قانون حمایت خانواده.
اگر متن دقیق شرط های مدنظر و وضعیت اموال زوج را بفرمایید، عبارت پیشنهادی قابل درج در سند رسمی را خیلی کوتاه و بدون ابهام تنظیم می کنم.
با سلام پیرو سوال شما در مورد مهریه تعیین شرط پرداخت تنها پس از فوت زوج و مشروط به ادامه زوجیت از نظر قانونی و طبق ماده ۱۱۰۴ قانون مدنی با چالش جدی مواجه است زیرا مهریه به عنوان بخشی از متعلقات ازدواج باید در زمان حیات زوج قابل مطالبه باشد و مشروط کردن آن به حادثه فوت ممکن است از ماهیت حقوقی آن خارج شده و به عنوان شرط باطل تلقی شود اما در خصوص حق طلاق امکان مشروط کردن طلاق به شرایط توافقی وجود دارد و شما میتوانید در عقدنامه از مفاد مربوط به عسر و حرج یا سایر شرایطی که طلاق را منوط به وقوع آنها در دادگاه میکند استفاده کنید تا از طلاق خودسرانه جلوگیری شود هرچند که دادگاه همواره مصلحت طفل و مصلحت خانواده را در کنار شروط توافقی مد نظر قرار میدهد و نمیتوان حق طلاق را به گونهای بست که از اختیارات قانونی دادگاه خارج شود اما طرح این شروط در قالب قراردادهای جانبی میتواند قدرت چانهزنی و ضمانت اجرای حقوقی شما را در صورت بروز اختلاف به شدت افزایش دهد
سلام پیرو سوال شما، بله، میتوان در عقدنامه برای پرداخت مهریه مدت یا موعد مشخص تعیین کرد؛ بنابراین میتوان توافق کرد که مهر در زمان حیات زوج قابل مطالبه نباشد و مثلا پس از فوت وی پرداخت شود، هرچند چون به موجب ماده ۱۰۸۲ زن از زمان عقد مالک مهر میشود، این شرط باید بهعنوان شرط مربوط به زمان تادیه دقیق تنظیم شود. اما اگر شرط شود که مهریه فقط در صورت ادامه زوجیت تا زمان فوت قابل مطالبه باشد، باید با دقت تنظیم شود، زیرا طلاق موجب از بین رفتن اصل مالکیت زن بر مهر نمیشود و چنین شرطی میتواند محل اختلاف حقوقی قرار گیرد. درباره طلاق، نمیتوان حق قانونی زوج برای درخواست طلاق را بهطور مطلق از بین برد؛ اما زوجین میتوانند ضمن عقد لازم، شروطی درباره وکالت در طلاق و محدود کردن اعمال آن به تحقق شرایط معین مقرر کنند. با این حال، شرطی که بخواهد خود طلاق را بهصورت معلق و وابسته به تحقق شرط قرار دهد، با ماده ۱۱۳۵ قانون مدنی تعارض دارد؛ بنابراین باید شرط بهصورت صحیح، مثلا تعهد یا وکالت مشروط، تنظیم شود نه «طلاق مشروط».
درود و احترام. برای مورد اول، به نظر اگر شرط شود که "زوجه متعهد است مهریه را فقط از ارث بهجای مانده از زوج مطالبه کند و در بجز این حق مطالبه مهریه ندارد"، یک شرط فعل صحیح درج شده است. در این مورد مهریه همچنان عندالمطالبه است اما شما حق مطالبه آن را ندارید جز زمانی که اموال زوج را بتوان ارث نامید و آن زمانی است که زوج فوت کرده باشد.
در مورد سوال دوم، بنظر نمیرسد که مشروط کردن حق طلاق برای زوج، مخالف صریح یا ضمنی قانون باشد یا غیرعقلایی یا نامشروع باشد یا بقیه اوصاف شروط باطل را داشته باشد. بنظر میرسد که این شرط هم صحیح است و نتوان به آن ایرادی گرفت. موفق باشید.
مهریه میتواند مؤجل (دارای مهلت) باشد. اگر در عقدنامه شرط شود که «پرداخت مهریه منوط به فوت زوج باشد»، این شرط از نظر قانونی و فقهی صحیح است. در این حالت مهریه دین شوهر محسوب شده و پس از فوت، قبل از تقسیم ارث از ماترک (اموال به جامانده از زوج) پرداخت میشود.شرط «ادامه زوجیت تا زمان فوت»: اگر شرط شود که «پرداخت مهریه فقط در صورتی است که زن تا زمان فوت همسر در احباله زوجیت او باقی مانده باشد و اگر قبل از آن طلاق رخ دهد، مهریهای تعلق نگیرد»، این شرط نیز نوعی شرط صفت یا شرط معلق بر بقای نکاح است که مخالف مقتضای ذات عقد نکاح نیست و معتبر شناخته میشود.
باسلام
مرد طبق قانون اصولا حق درخواست طلاق دارد، اما اجرای آن نیازمند مراجعه به دادگاه و رعایت تشریفات قانونی مانند تعیین تکلیف حقوق مالی زن است. اینکه در عقدنامه شرط شود:
مرد فقط در صورت اثبات وجود یک شرط مشخص حق طلاق دارد
ممکن است با این ایراد مواجه شود که با قواعد آمره مربوط به اختیار طلاق مرد تعارض دارد و ممکن است دادگاه آن را بهطور کامل نپذیرد.
تعیین چنین شرطی به شکل مطلق که مهریه در زمان حیات قابل مطالبه نباشد، با ماهیت مهریه که دین حال زوجه است، ممکن است با ایراد مواجه شود.
راهکار عملی این است که مهریه تعیین شود و سپس زوج و زوجه شرط کنند حق مطالبه تا زمان معین یا تحقق شرطی خاص به تاخیر بیفتد؛ البته باید با قواعد عمومی قراردادها و نظم عمومی تعارض نداشته باشد.شرط اینکه مرد مطلقا نتواند طلاق دهد، به نظر قابل درج نیست؛ چون حق طلاق طبق قانون در اختیار زوج است
با سلام
بله، اصل چنین توافقی امکانپذیر است؛ میتوان در ضمن عقد، پرداخت مهریه را بهگونهای توافق کرد که موعد استحقاق آن پس از فوت زوج و مشروط به استمرار زوجیت باشد، مشروط بر اینکه متن شرط دقیق و از نظر حقوقی قابل اجرا تنظیم شود.
در مورد طلاق نیز میتوان شروط ضمن عقد و محدودیتهای قراردادی برای اعمال برخی حقوق پیشبینی کرد، اما نمیتوان حق قانونی زوج برای درخواست طلاق را بهطور مطلق از بین برد؛ میتوان آن را در قالب تعهد و ضمانت اجرای قراردادی به نحوی تنظیم کرد که آثار عملی موردنظر طرفین را ایجاد کند.
باسلام، شرط پرداخت مهریه تنها پس از فوت زوج و مشروط به ادامه زوجیت، از نظر قانونی با چالش جدی مواجه است و ممکن است به دلیل تعارض با ماهیت مهریه، شرط باطل تلقی شود؛ اما در خصوص طلاق میتوان شروطی را در عقدنامه یا توافقنامه درج کرد که طلاق را به تحقق شرایط مشخصی منوط کند، هرچند این شروط نمیتوانند اختیارات قانونی دادگاه را از بین ببرند. تنظیم شروط دقیق در قراردادهای جانبی نیز میتواند در صورت بروز اختلاف، ضمانت اجرای حقوقی و قدرت چانهزنی طرفین را افزایش دهد
با سلام
مهریه باید مشخص معلوم و معین باشد
در مورد طلاق قانون به مرد حق طلاق داده و این حق به طور کامل قابل سلب نیست اما مرد میتواند در عقد به زن وکالت در طلاق بدهد یا برای استفاده از حق طلاق خود شروطی بپذیرد
«حق طلاق» بهطور کامل از مرد سلب نمیشود، اما مرد میتواند ضمن عقد یا در سند رسمی، وکالت بلاعزل در طلاق به زن بدهد تا زن در شرایط مقرر یا حتی بهصورت مطلق از جانب شوهر خود را مطلقه کند. بنابراین آنچه عملا به زن داده میشود «وکالت در طلاق» است، نه انتقال یا سلب حق طلاق مرد.
با درود برشما
مهریه باید مالیت داشته باشد و به محض وقوع عقد نکاح زن مالک مهریه می شود .لذا چنین شروطی که زن بعد از فوت شوهر فقط مالک مهریه باشد باطل بوده و همچنین شما نمی توانیداختیار مطلق طلاق دادن زن را از مرد بگیرید .
بهتر است با از مشاوره وکیل بهره مندگردید و شروط ضمن عقد مناسبی رادر نظر بگیرید.
سلام
با توجه به قوانین به محض وقوع عقد نکاح زوجه استحقاق دریافت مهریه را دارد و امکان تعیین مهریه باتراضی طرفین به صورت عندالمطالبه و عندالاستطاعه تعیین می گردد و مشروط کردن آن به بعد فوت نافذ نمی باشد.
امکان درج وکالت در طلاق میسر است ولی باتوجه به قوانین امری، محدود کردن حق قانونی زوج جهت طلاق شرط باطلی می باشد که با قانون امری در تعارض است.
با سلام
در پاسخ به سوال اول با توجه به نص قانون چنین شرطی باطل می باشد چرا که به همهمان با وقوع عقد زن مالک مهریه می باشد پس شرط خلاف آن قابل پذیرش نیست .
در مورد سوال دوم نیز با توجه به اینکه حق طلاق به حکم قانون از حقوق زوج می باشد محدود کردن آن پذیرفته نخواهد بود اما می توان در ضمن عقد و یا در دفاتر اسناد رسمی اقدام به اعطای وکالت بلاعزل برای درخواست طلاق به زوجه نمود .
با سلام با توجه به اینکه مهریه بعد از انعقاد عقد نکاح به ملکیت زوجه در می آید میتوان به صورت درج شرط نتیجه ضمن عقد انجام داد. نسبت به سوال دوم میتوان شروطی از جمله در صورت طلاق زوجه بدون دلیل موجه، زوجه میتواند نسبت به دریافت اجرا مالمثل ایام زوجیت، نحله و غیره اقدام کند
خیر هر دو شرط باطل هستند و دادگاه ترتیب اثر نمیدهد اما شما میتوانید وکالت در طلاق از همسرتان بگیرید، ولی زوج شرط کند که این حق با شرط بذل مهریه همراه باشد . در این صورت شما هم مهریه دارید هم حق طلاق ، و از هر کدام که خواستید میتوانید استفاده کنید. ولی از هر دو به صورت هم زمان نمیتوانید.
فاطمه فیروز شهری
تأییدشده
۳ ماه پیش
وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری
باسلام
با توجه به احکام خاصه نکاح و آثار آن مهریه بر دو نوعی است که شما نام بردید و در هر صورت بعد از فوت زوج چون مهریه طلب ممتاز می باشد بایستی از اموال متوفی پرداخت شود ولی حق طلاق را نمی توان محدود نمود ولی در شرایطی خانم می تواند خود طلاق بگیرد و مرد در صورتی که بخواهد بدون دلیل شرعی و قانونی زوجه خود را مطلقه کند باید تنصیف اموال را اجرا کند همچنین خانم می تواند اجازه به ثبت طلاق بدهد و حقوق قانونی خود را پیگیری کند.
طیبه برزگر
۳ ماه پیش
وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری
۵٫۰·۱۱ مشاوره موفق
سلام مهریه باید مالیت داشته باشد و به محض وقوع عقد نکاح زن مالک مهریه می شود .لذا چنین شروطی که زن بعد از فوت شوهر فقط مالک مهریه باشد باطل بوده و همچنین شما نمی توانیداختیار مطلق طلاق دادن زن را از مرد بگیرید .
بهتر است با وکیل مشورت کنید و شروط ضمن عقد مناسبی رادر نظر بگیرید.
باسلام در صورتی که شرطی نشده باشدعرفا مرد حق طلاق را دارد وچنانچه هر شرطی در سند ازدواج قید گردد و هر دو طرف ان را بپذیرند چون سند رسمی محسوب میگردد لازم الاجرا هست فرقی نداره نحوه طلاق باشد یا هرمطالبه مالی و غیره
با سلام
پاسخ هر دو پرسش شما منفی است.
البته در مورد پرسش اول شما میتوانید در سند جداگانه تعهد نمایید که از دریافت مهریه و حق خود تا مدت مشخص خودداری مینمایید (مدت معین به سال و نه مبهم مانند تا زمان فوت)
درود . توافق بین اشخاص تا زمانی که مخالف قانون و نظم عمومی نباشید نافذ است اما در مورد مهریه ، چون به محض عقد به ملکیت زوجه درمی اید نمیتوانید کامل این حق را سلب و به زمان دلخواه موکول کنید
باسلام
طلاق بدون دلیل موجه قانونی امکان پذیر نمی باشد ، همچنین شرط دریافت مهریه معلق به زمان فوت هم با توجه به شرط مبهم و نامعلوم بودن آن امکانپذیر نمی باشد.
سلام، نمی توان مهریه را معلق نمود. همچنین حق طلاق از جانب مرد را نمی توان سلب کرد ولی می توانید برای هر دو ضمانت اجرا در نظر بگیرید تا در صورت تخلف قابل مطالبه باشد..
سلام وقت بخیر
مهریه باید عندالمطالبه و یا عند الاستطاعه باشد غیر از این ممکن نخواهد بود چون مهریه معلق می شود حق طلاق نیز قابل سلب از جانب زوج نمی باشد جزو قوانین امری می باشد
درود؛ شرط تعلق مهریه صرفا پس از فوت، خلاف مقتضای ذات عقد نکاح بوده و باطل است؛ اما میتوان شرط کرد که زوجه تا زمان حیات زوج، حق مطالبهی مهریه را اسقاط نماید. در خصوص حق طلاق سلب حق طلاق از مرد باطل است، اما میتوان با درج «شرط وکالت مطلق در طلاق برای زوجه» و تعیین وجهالتزام سنگین برای طلاق بیدلیل توسط زوج، تعادل قراردادی ایجاد نمود.
بله، میتوان با تنظیم شرط صحیح، پرداخت مهریه را به فوت زوج و بقای زوجیت تا آن زمان موکول کرد؛ اما این شرط باید با دقت حقوقی تنظیم شود.
خیر، نمیتوان حق طلاق مرد را بهطور کامل سلب کرد. اما میتوان با درج شروط ضمن عقد و اعطای وکالت در طلاق به زوجه، اختیارات طرفین را تنظیم و اعمال حق طلاق را تا حد زیادی محدود و مشروط کرد.
با سلام
خیر هر دو شرط ناممکن است مهریه باید تعیین و قید شود و طبق توافق طرفین یا عندالمطالبه است و یا عندالاستطاعه هست همچنین نمی توان اختیار طلاق زوجه را از مرد گرفت
