موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
پسرم آذر ماه ۷ سالش تمام میشود و طبق قانون حضانت به پدرش میرسد. پسرم خیلی به من وابسته است. پدرش خلبان است و در مشهد زندگی میکند، در حالی که من در شیراز هستم. عملاً فرزندم باید وسط سال تحصیلی به شهر دیگری برود و من او را نبینم. سکونت در مشهد هم برای من امکانپذیر نیست. آیا به دلیل شغل پدر و احتمال سپرده شدن فرزند به خانوادهاش، میتوانم حضانت را حفظ کنم؟
بله، امکان طرح این موضوع وجود دارد. بعد از ۷ سالگی، ملاک اصلی دادگاه مصلحت طفل است، نه صرفا حق پدر.
اگر بتوانید ثابت کنید که:
پدر به علت شغلش فرصت نگهداری مستقیم از فرزند را ندارد،
عملا کودک نزد دیگران (مثلا خانواده پدر) خواهد ماند،
تغییر شهر و مدرسه به زیان کودک است،
و وابستگی شدید کودک به شما و مصلحت او اقتضا میکند نزد شما بماند،
دادگاه میتواند حضانت را همچنان به مادر بسپارد. این موضوع معمولا با نظریه مددکار اجتماعی، مشاور دادگاه و بررسی مصلحت طفل ارزیابی میشود.
با سلام حضانت وفق قانون بعد از هفت سالگی با پدر است و صرف عدم سکونت شما مانع حضانت وی نمیگردد ولی اگر این کار باعث ایجاد ضرر روحی و روانی و مصلحت فرزند را بخطر بیندازد و خود فرزند بشدت علاقه به رفتن نداشته باشد احتمالا موثر باشد
با سلام و احترام، با وجود وابستگی شدید کودک، شغل پر مسافرت پدر و تغییر ناگهانی محیط، دادگاه با استناد به ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده و مصلحت کودک، ممکن است حضانت را به شما واگذار کند یا ترتیبی اتخاذ کند که کودک در شیراز بماند و پدر بتواند ملاقاتهای منظم داشته باشد، اما این امر به نظر کارشناس دادگستری و اثبات عدم صلاحیت پدر یا ضرر به کودک بستگی دارد. در صورت نیاز به تنظیم دادخواست حضانت، بنده در خدمت شما هستم. امیدوارم پاسخ مفید واقع شده باشد.
با سلام کاربر محترم
علی رغم اینکه بر طبق قانون بعد از ۷ سالگی حضانت با پدر است با توجه به شرایطی که عنوان کردید به طور قطع و یقین مادر به خانواده پدری اولویت دارد و می توانید موفق شوید .
سلام و عرض ادب
پس از رسیدن سن فرزندتان به پایان ۷ سالگی، تا زمانیکه پدر بابت درخواست انتقال حضانت به خود اقدام قانونی نکرده باشد، شما تکلیفی به تحویل فرزندتان به ایشان ندارید و همچنین توصیه نمیکنم قبل از هرگونه اقدام از جانب پدر، شما بابت حضانت طرح دعوی نمایید بلکه بهتر است به شیوه سابق، به سرپرستی خود از فرزندتان و حضانت وی ادامه بدهید تا اینکه پدرش دراینخصوص اقدام به توافق و یا طرح دعوی نماید و درصورت طرح دعوی از طرف پدر نیز، شما میبایست بابت اثبات مصلحت طفل بابت بقای حضانت مادر، دفاعیات مقتضی به کمک وکیل تدارک دیده و به دلیل حصول سن ۷ سالگی در میانه سال تحصیلی، نوع شغل استرس زا و پرسفر پدر، وابستگی طفل به مادر و فاصله شهرهای محل سکونت طرفین و سلیر عوامل احتمالی، دادگاه را برای حفظ بقای حضانت فرزند خود اقناع نمایید.
درود با طرح دعوی در دادگاه و اثبات مصلحت طفل به ماندن نزد مادر ، دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت طفل ،رای به ادامه حضانت مادر می دهد . در این خصوص امکان توافق با پدر نیز در مورد حضانت وجود دارد .
با سلام
توجه داشته باشید در حضانت طفل آنچه که حائز اهمیت می باشد قبل از هر چیز رعایت مصلحت طفل می باشد که این بسته به نظر دادگاه خواهد بود . با عنایت به موارد مذکور و اینکه در میانه سال تحصیلی سن کودک به هفت سال می رسد احتمال این امر حداقل برای آن سال وجود دارد . هر چند برای بعد از آن نیز بعید نیست
سلام.پس از ۷ سالگی، اصل بر انتقال حضانت پسر به پدر است؛ اما مصلحت طفل بر همه چیز مقدم است. اگر بتوانید ثابت کنید که به دلیل شغل پدر، اقامت در شهر دیگر، وابستگی شدید فرزند به شما، اختلال در تحصیل یا اینکه عملا نگهداری کودک به دیگران سپرده میشود، ماندن فرزند نزد شما به مصلحت اوست، دادگاه خانواده میتواند برخلاف قاعده معمول تصمیم بگیرد.
بنابراین صرف خلبان بودن پدر برای سلب حضانت کافی نیست، اما اگر این شغل باعث شود پدر امکان نگهداری مستقیم از فرزند را نداشته باشد و انتقال کودک به مشهد به زیان او باشد، این موارد میتواند در تصمیم دادگاه مؤثر باشد. بهتر است قبل از رسیدن فرزند به ۷ سالگی، دادخواست حضانت با استناد به مصلحت طفل مطرح شود.
بعد از ۷ سالگی تا ۱۵ سالگی حضانت فرزند پسر با پدر است و اصولا صرف ادعای شما مبنی بر عدم توانایی پدر نمیتوان از پدر سلب حضانت نمود.
اما در صورتیکه مصلحت و غبطه فرزند مشترک بعد از ۷ سالگی و در زمان حضانت پدر به خطر افتد، قاضی محترم میتواند با توجه به شرایط به وجود آمده و با ملاک نظر قرار دادن مصلحت و غبطه و دریافت نظریه مشاورین اتخاذ تصمیم جدیدی نمایید.
به زبان ساده تر چون پدر مجرم یا معتاد یا . . . نیست ابتدا باید حضانت به پدر منتقل شود سپس در صورت به وجود آمدن مشکل و یا به خطر افتادن سلامت جسمی یا روحی و عدم رعایت مصلحت و غبطه فرزند، می توانید با ذکر ادله و مدارک مثبته به جهت رعایت مصلحت فرزند درخواست اقدامات مقتضی را از مرجع محترم قضایی داشته باشید.
باسلام اگرچه حضانت بعد از ۷ سال از آن پدر است ولیکن دادگاه چنانچه میزان وابستگی فرزند مشترک را به شما و همچنین بدلیل بعد مسافت و در جریان بودن سال تحصیلی و شغل پدر( خلبانی )که مدام یا اکثرا بدلیل شرایط کاری حضور فیزیکی ندارد و چه بسا فرزند مشترک دچار آسیب شود در نتیجه این دفاعیات می تواند از دلائل اقناع کننده برای قاضی دادگاه در اعطای حضانت بشما باشد.موفق باشید.
بسم تعالی
اولین و اصلی ترین ملاک دادگاه برای سپردن حضانت مصلحت کودک است ، تا ۷ سالگی حضانت با مادر و سپس به پدر سپرده میشود ولیکن این امر مطلق نیست بنابراین با استناد به شرایط شغلی پدر و اختلال در تحصیل و همچنین وابستگی فرزند ، میتوانید تقاضای استمرار حضانت یا تعیین تکلیف به نفع مصلحت فرزند را مطرح کنید و اقدامات قضایی را شروع کنید .
با سلام،بعد از ۷ سالگی تا ۱۵ سالگی پسرتان حضانتش با پدر است مگر بتوانید با ارائه ادله قوی که نشان می دهد مصلحت فرزند رعایت نمی شود از پدر سلب حضانت کنید.
سلام
بایستی طرح دعوی نمایید و دادگاه بنا به مصلحت طفل تصمیم گیری می کند با توضیحاتی که در خصوص شغل پدر طفل ارایه نمودید صرف این دلیل سبب سپرده شدن حضانت به شما نمی شود.
ملاک اصلی دادگاه مصلحت طفل است و حتی پس از ۷ سالگی نیز حضانت بهطور مطلق به پدر منتقل نمیشود؛ بنابراین با استناد به وابستگی کودک، شرایط شغلی پدر و اختلال در تحصیل، میتوانید تقاضای استمرار حضانت یا تعیین تکلیف به نفع مصلحت فرزند را مطرح کنید
سلام وقت بخیر
پیشنهاد میشود اقدام قضایی نمایید چرا که مصلحت طفل ملاک است و بستگی به نظر مقام قضایی خواهد داشت. حامی نیست ولی امکان اینکه حضانت به شما داده شود وجود دارد
سلام خیر به این دلیلی که شما فرمودید خیر ، سلب حضانت از پدر امکان نخواهد داشت
بر اساس قانون حضانت فرزند بعد از ۷ سالگی بر عهده پدر است مگر در دادگاه عدم صلاحیت اخلاقی و روانی پدر احراز و اثبات گردد و
با سلام
در هر حال ملاک اصلی دادگاه مصلحت طفل است و حتی پس از ۷ سالگی نیز حضانت بهطور مطلق به پدر منتقل نمیشود؛ بنابراین با استناد به وابستگی کودک، شرایط شغلی پدر و اختلال در تحصیل، میتوانید تقاضای استمرار حضانت یا تعیین تکلیف به نفع مصلحت فرزند را مطرح کنید.
درود و احترام. در حضانت، مهمترین پارامتر رعایت مصلحت کودک است. اگر بتوانید ثابت کنید که مصلحت کودک در زندگی با شماست، میتوانید او را پیش خود نگهدارید. موفق باشید.
درود بر شما ؛
اصل بر این است که حضانت تا ۷ سال با مادر است و پس از ۷ سال، در صورت اختلاف، ملاک تصمیم دادگاه مصلحت طفل است و صرف رسیدن به ۷ سال، به معنای انتقال خودکار و قطعی حضانت به پدر نیست. مستند مهم ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی و نیز ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱ است و دادگاه با ارجاع به مددکاری و در صورت لزوم جلب نظر کارشناسی، وضع تحصیل، ثبات محل زندگی، وابستگی عاطفی، امکان مراقبت مستقیم هر یک از والدین و کیفیت ملاقات را بررسی می کند.
شغل پدر و سکونت در شهر دیگر به خودی خود موجب سلب حضانت از پدر نیست، اما اگر نتیجه آن این باشد که پدر عملا امکان نگهداری مستقیم و مستمر ندارد و طفل قرار است به اشخاص ثالث سپرده شود یا تغییر شهر در میانه سال تحصیلی به زیان جدی آموزشی و روانی طفل منتهی گردد، این امور می تواند از مصادیق مصلحت طفل برای تداوم حضانت نزد مادر یا دست کم تعیین ترتیبات خاص باشد. در عمل، دادگاه ها به ثبات محیط زندگی و تحصیل کودک، وابستگی عاطفی، و امکان حضور واقعی والد در کنار طفل حساس هستند.
اقدام راهبردی این است که دادخواست حضانت و تعیین محل اقامت طفل و تنظیم دقیق حق ملاقات را به دادگاه خانواده محل اقامت طفل تقدیم کنید و همزمان دستور موقت مبنی بر منع جابه جایی طفل تا پایان رسیدگی بخواهید. مستند دستور موقت مواد ۳۱۰ و ۳۱۵ قانون آیین دادرسی مدنی است و در رویه، وقتی جابه جایی ناگهانی موجب اخلال در تحصیل یا ایجاد تنش شدید برای طفل شود، امکان پذیرش وجود دارد.
برای موفقیت، ادله فنی جمع آوری کنید، گواهی مدرسه درباره شروع سال تحصیلی و آثار انتقال، گزارش مشاور یا روان شناس کودک درباره وابستگی و آسیب احتمالی جابه جایی، مدارک برنامه پروازی و عدم امکان مراقبت مستمر پدر، و نیز شهادت مطلعین یا تحقیق محلی درباره اینکه نگهداری واقعی قرار است به خانواده پدر سپرده شود. اگر نگرانی از رفتار یا شرایط نامناسب در محل جدید دارید، موضوع باید مستند و قابل اثبات باشد وگرنه ادعای صرف، اثر محدودی دارد.
برای اینکه بتوانم راهکار دقیق و قابل اتکا بدهم، فقط به این چند سؤال کوتاه پاسخ دهید، سن دقیق طفل در حال حاضر چند ماه است؟ محل اقامت قانونی و مدرسه فعلی کودک کجاست؟ آیا پدر حاضر است کودک در شیراز بماند و فقط ملاقات منظم داشته باشد یا اصرار به انتقال دارد؟ برنامه پروازی پدر و اینکه چه کسی عملا از کودک مراقبت می کند مشخص است؟ اگر این اطلاعات را بدهید، متن دادخواست، خواسته ها، دلایل و حتی پیشنهاد عملی برای سازش یا تامین دلیل را دقیق و قابل ارائه در دادگاه تنظیم می کنم.
⚖️ در پرتو قانون ،باتعهدبراخلاق حرفهای ، به احقاق حق ⚖️