موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
همسرم با مشارکت یکی از بستگانش خانهای خریده و سند را بهطور کامل به نام شریک خود زده است. من شرط ضمن عقد انتخاب محل سکونت را در عقدنامه دارم و تمایل ندارم در خانهای که به نام شخص دیگری است زندگی کنم. با توجه به اینکه خانهی خریداریشده در نزدیکی منزل فعلی ما است، آیا میتوانم از این شرط استفاده کنم و از نقل مکان به خانهی جدید امتناع کنم؟
بله، شرط انتخاب محل سکونت در عقدنامه به زوجه این حق را میدهد که مسکن مناسب را خودش تعیین کند و زوج نمیتواند او را مجبور به سکونت در محلی که مورد قبولش نیست بکند.
طبق قانون مدنی، تعیین مسکن اصولاً با زوج است، اما هرگاه شرط انتخاب محل سکونت به نفع زوجه در عقد گنجانده شده باشد، این شرط نافذ و لازمالاتباع است. سکونت در خانهای که سند آن به نام شخص ثالث است و زوجه رضایت ندارد، میتواند مصداق عدم تأمین مسکن مناسب باشد.
به استناد این شرط، میتوانید از نقل مکان امتناع کنید و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود. اگر همسرتان شما را به نشوز متهم کرد، میتوانید در دادگاه به همین شرط عقدنامه استناد کنید تا حکم به عدم نشوز و ادامهی استحقاق نفقه صادر شود.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
سلام خیر
اگر در عقدنامه نکاح شرط تعیبن محل زندگی پیش بینی شود و توسط زوجین امضا گردد و انتخاب محل سکونت بر عهده زوجه باشد این شرط اصولا در مورد تعیین شهر محل سکونت زوجین است و نه تعیبن خانه محل زندگی
با سلام معمولا باتوجه به اینکه محل سکونت بامرد است و لی باتومه به اینکه در شروط ضمن عقد محل سکونت با شماست میتوانید از حضور در ملک دیگری بدون رضایت استنکاف ورزید و منع قانونی برای شما وجود ندارد و مرد حق اجبار برای انتقال به ان ملک را ندارد و شما با نرفتن به ان منزل ناشزه محسوب نمی شوید .پاینده باشید
اگر در عقدنامه شما شرط شده باشد که تعیین محل سکونت با زوجه است یا زوج مکلف است محل سکونت را با رضایت زوجه انتخاب کند، در این صورت شوهر نمیتواند بهصورت یکجانبه شما را ملزم به سکونت در منزل جدید کند و شما میتوانید با استناد به این شرط با انتقال به آن محل مخالفت کنید، مشروط بر اینکه مخالفت شما در حدود مفاد همان شرط باشد
شما حق انتخاب محل سکونت را دارید اما سکونت در خانه ای که سند آن بنام شخص ثالث است نمیتواند مصداق عدم تامین مسکن مناسب باشد. همین که منزل مصداق مسکن مناسب باشد کفایت می کند.
باسلام
اگر شرط به این معنا باشد که انتخاب محل سکونت با زوجه است، اصل بر این است که همسرتان نمیتواند برخلاف آن، شما را ملزم به سکونت در محل دیگری کند، مگر اینکه به موجب حکم دادگاه یا توافق بعدی وضعیت متفاوتی ایجاد شود.
اینکه خانه جدید به نام شخص دیگری (شریک همسرتان) ثبت شده است، بهتنهایی تعیینکننده نیست. از نظر حقوقی، صرف اینکه مالک رسمی شخص دیگری باشد، الزاما به شما حق امتناع از سکونت نمیدهد. آنچه اهمیت بیشتری دارد، مفاد شرط ضمن عقد و همچنین مناسب بودن محل سکونت از جهات مختلف است. نزدیک بودن خانه جدید به منزل فعلی نیز بهخودیخود باعث از بین رفتن حق ناشی از شرط ضمن عقد نمیشود.
باسلام اگر شرط ضمن عقد در عقدنامه شما به صراحت حق تعیین محل سکونت را به شما داده باشد، میتوانید از آن استفاده کنید.
با توجه به اینکه سند خانه به نام شریک همسرتان است، این مسئله میتواند یکی دیگر از دلایل شما برای عدم تمایل به سکونت در آن خانه باشد، هرچند دلیل اصلی همان شرط ضمن عقد است.
در نتیجه، شما میتوانید از نقل مکان به خانهی جدید امتناع کنید و همسرتان نمیتواند شما را مجبور به سکونت در آن خانه کند، البته به شرطی که شرط ضمن عقد به درستی در عقدنامه ذکر شده باشد.
با توجه به اینکه انتخاب محل سکونت با شماست، اصولا میتوانید استنکاف کنید. ولی صرف اینکه ملک به نام شخص دیگری است ملاک نمیباشد.شرط مذکور نیاز به بررسی دارد.
بله؛ ؛ بانوجه به شرط ضمن عقد جهت امتخاب محل سکونت و عدم سند رسمی یا اجاره نامه امکان برخورداری ازین حق را دارید. بهتر است اظهارنامه ای در این راستا برای همس خود ارسال نمایید...
با سلام
پاسخ کلی به سوال شما مثبت می باشد یعنی شما می توانید از سکونت در محلی که مورد تایید شما نیست استنکاف نمایید ؛ اما برای پاسخ دقیق ضروریست شرط مذکور دقیقا عنوان وبررسی گردد
بله، میتوانید بر اساس شرط ضمن عقد (انتخاب محل سکونت)، از نقل مکان به خانهای که سند آن به نام غیر است امتناع کنید، زیرا شرط شما مبنی بر سکونت در ملک تحت اختیار خودتان یا محل مورد توافق است و مالکیت شریک همسر، این شرط را نقض میکند. اما بهتر است این موضوع را به صورت کتبی به همسرتان اعلام کنید تا در صورت طرح دعوای تمکین، مستند باشد.
درود بر شما؛
در فرضی که حق تعیین محل سکونت به موجب شرط ضمن عقد به زوجه واگذار شده باشد، زوج حق الزام وی به سکونت در محل موردنظر خود را ندارد و تخلف از این شرط میتواند آثار حقوقی داشته باشد. صرف اینکه ملک به نام شخص ثالث است، بهتنهایی ملاک نیست؛ بلکه باید مفاد دقیق شرط، حدود اختیار زوجه، اوضاع محل سکونت و احراز مصلحت خانوادگی بررسی شود. در صورت اختلاف، دادگاه مفاد شرط ضمن عقد را ملاک قرار میدهد.
مستندات: مواد ۱۰، ۱۱۱۴، ۱۱۱۹ و ۱۱۲۰ قانون مدنی، ماده ۱۱۰۳ قانون مدنی (لزوم حسن معاشرت) و اصل لزوم وفای به شرط.
پیش از هر اقدامی باید مشخص شود متن دقیق شرط ضمن عقد چگونه تنظیم شده، آیا حق تعیین محل سکونت بهطور مطلق به زوجه واگذار شده یا مقید است و آیا انتقال به منزل جدید از مصادیق نقض شرط محسوب میشود؟ پاسخ این پرسش میتواند نتیجه دعوا را بهطور کامل تغییر دهد.
با سلام و درود. اگر در عقدنامه به موجب شرط ضمن عقد، حق تعیین محل سکونت به شما واگذار شده باشد، اصولا اختیار انتخاب محل زندگی با شماست و همسرتان نمیتواند برخلاف آن، شما را به سکونت در محل دیگری ملزم کند؛ صرف اینکه خانه به نام شخص دیگری باشد، بهتنهایی ملاک نیست. بنابراین اگر شرط انتخاب محل سکونت بهطور صحیح در عقدنامه درج شده باشد، میتوانید به آن استناد کرده و از نقل مکان به منزل جدید خودداری کنید، مگر اینکه دادگاه در شرایط خاص، خلاف آن را احراز کند.
سلام و احترام؛
در شرط ضمن عقد ، انتخاب محل سکونت به طور مطلق آمده یا مقید؟
با توجه به نزدیکی منزل فعلی با منزل خریداری شده شرایط یکسان در نظر گرفته می شود.
اما به طور کلی باتوجه به شرط می توانید مخالفت کنید مگر قیدی داشته باشد.
امکان مخالفت وجود دارد ولی کن بستگی ب منزل و شرایط و مکان مورد نظر دارد شاید از نظر دادگاه ب دلیل همسان بودن از لحاظ مکان و شرایط منزل مخالفت شما نوعی بهانه جویی باشد و دادگاه نپذیرد
باسلام
باید متن عقد نامه بررسی شود در شرط ضمن عقد ، انتخاب محل سکونت به طور مطلق آمده یا مقید تا بتوان مخالفت نمود . همچنین با توجه به نزدیک بودن منزل فعلی با منزل خریداری شده گواه بر یکسان بودن شهر محل سکونت است.
سلام
بله، شما میتوانید از این شرط استفاده کنید. چون حق انتخاب محل سکونت در عقدنامه به شما داده شده، همسرتان نمیتواند شما را مجبور به انتقال به خانهای کند که مالک آن شخص دیگری است.
از نظر حقوقی نیز، امتناع شما از سکونت در ملکی که سندش به نام همسرتان نیست، «تمکیننکردن» محسوب نمیشود؛ زیرا شما حق دارید در مکانی سکونت داشته باشید که امنیت حقوقی و مالکیت همسرتان بر آن تایید شده باشد.
برای اینکه در آینده همسرتان نتواند ادعای «نشوز» (عدم تمکین) کند، حتما مخالفت خود را با ذکر دلیل (عدم مالکیت همسر بر ملک جدید) بهصورت رسمی (از طریق اظهارنامه) به او ابلاغ کنید.
درود
باید دید شرط ضمن عقد شما مبنی بر انتخاب محل سکونت به طور مطلق است یا مقید اعم از انتخاب شهر محل سکونت و تعیین خانه مشترک.
به هر حال با توجه به نزدیک بودن منزل فعلی شما با منزل خریداری شده که گواه بر یکسان بودن شهر محل سکونت دارد،
تامین کننده شرط ضمن عقد شما خواهد بود و از این شرط تخلف نشده است.
ایراد فعلی شما صرفا مبنی بر به نام دیگری بودن سند منزل نمیتواند محکمه پسند باشد مگر اینکه منزل جدید با شان و وضع اقتصادی و نیازهای زندگی خانوادگی شما تناسب نداشته باشد.
اگر در عقدنامه به موجب شرط ضمن عقد، حق تعیین محل سکونت به شما واگذار شده باشد، اصل بر این است که میتوانید درباره محل زندگی تصمیم بگیرید. بنابراین در صورت تمایل نداشتن به سکونت در خانه جدید، صرفا به دلیل داشتن این شرط میتوانید با نقل مکان مخالفت کنید.
اینکه سند ملک به نام شخص دیگری باشد، به تنهایی ملاک قانونی برای امتناع از سکونت نیست؛ بلکه وجود شرط حق انتخاب مسکن در عقدنامه، مبنای اصلی است. البته در صورت بروز اختلاف، دادگاه متن دقیق شرط ضمن عقد و شرایط پرونده را بررسی و بر همان اساس تصمیمگیری خواهد کرد.