- شرح خدمت
این درخواست وقتی مطرح میشود که دعوایی دربارهٔ شرکت در جریان است و بیم آن میرود تا پایان رسیدگی، نقلوانتقال سهام، تغییر مدیران، برداشت از حسابها یا انتقال داراییها موضوع دعوا را بیاثر کند. دستور موقت وضعیت موجود را نگه میدارد تا دادگاه فرصت رسیدگی داشته باشد.
دستور موقت دعوای مستقل نیست؛ ضمیمهٔ یک دعوای اصلی است — معمولاً ابطال صورتجلسه، ابطال معامله یا اختلاف میان شرکا. دادگاه پیش از هر چیز دو چیز را میسنجد: فوریت، یعنی اینکه تأخیر واقعاً موجب ضرر جبرانناپذیر میشود، و تأمین، یعنی مبلغی که خواهان بهعنوان خسارت احتمالی طرف مقابل میسپارد.
ضعیفترین نقطهٔ این درخواستها معمولاً همان فوریت است. نوشتن اینکه «ممکن است ضرر وارد شود» کافی نیست؛ باید نشان داده شود چه اقدام مشخصی در شرف انجام است و چرا پس از انجام آن، جبران ممکن نخواهد بود.
مدارک و منضمات معمول: مدارک دعوای اصلی، اساسنامه و آخرین روزنامهٔ رسمی، مدارک سهامداری، و مستنداتی که اقدام در شرف انجام را نشان میدهد؛ مانند آگهی دعوت مجمع، مکاتبات یا استعلامها.
خواسته باید دقیق و محدود باشد: منع از چه اقدامی، نسبت به چه دارایی یا سِمَتی، و تا چه زمانی.