مرجع تقدیم دادخواست فرجام خواهی

زمانی که دادگاه به پرونده ای رسیدگی می کند، قاضی بایستی با دقت بسیار حکم دهد؛ حکمی که باید با مقررات قانونی کشور و همچنین احکام شرعی مطابقت داشته باشد.

بنابراین، عدم مطابقت رای صادر شده با قانون و شرع یا مغایرت آن ، سبب می شود تا محکوم علیه آن حکم بتواند با مراجعه به مرجع صلاحیت دار ، نقض چنین حکمی را درخواست کند.

مرجعی که در قانون برای این موضوع پیش بینی شده است، دیوان عالی کشور می باشد.

به همین مناسبت در این مقاله در پی بررسی اینکه مرجع تقدیم دادخواست فرجام خواهی کجاست، به بررسی فرجام خواهی، مهلت فرجام خواهی و مرجع فرجام خواهی خواهیم پرداخت.

فرجام خواهی

از جمله روش های اعتراض به حکمی که در دادگاه صادر شده است، فرجام خواهی نسبت به آن حکم می باشد.

فرجام خواهی عبارت است از تشخیص انطباق یا عدم انطباق رأی مورد درخواست فرجامی با موازین شرعی و مقررات قانونی.

بنابراین، فرجام خواهی ناظر به نوعی از رسیدگی است که رای صادر شده دوباره مورد بررسی قرار می گیرد تا با احکام شرع و مقررات قانون مغایرتی نداشته باشد.

مهلت فرجام خواهی

هر یک از روش های اعتراضی که در قانون پیش بینی شده است در ظرف زمانی خاصی قابل اعمال است؛ مانند واخواهی از آراء غیابی و تجدید نظر خواهی؛ فرجام خواهی هم همین طور است.

بر اساس قانون، مهلت فرجام خواهی برای اشخاص مقیم ایران و اشخاص مقیم خارج از ایران تفاوت دارد.

مهلت فرجام خواهی برای اشخاص ساکن ایران بیست روز و برای اشخاص مقیم خارج از کشور دو ماه می باشد.

مرجع فرجام خواهی

یکی از وظایف دیوان عالی کشور، نظارت بر اجرای صحیح قوانین در دادگاه ها است؛ در این مرحله رأیی که مورد فرجام خواهی قرار گرفت.

زمانی که دادگاه به پرونده ای رسیدگی می کند، قاضی بایستی با دقت بسیار حکم دهد.

حکمی که باید با مقررات قانونی کشور و همچنین احکام شرعی مطابقت داشته باشد.

بنابراین، عدم مطابقت رای صادر شده با قانون و شرع یا مغایرت آن، سبب می شود تا محکوم علیه آن حکم بتواند با مراجعه به مرجع صلاحیت دار، نقض چنین حکمی را درخواست کند.

مرجعی که در قانون برای این موضوع پیش بینی شده است، دیوان عالی کشور می باشد.