آیا الزامی به پرداخت نفقه در عقد موقت وجود دارد؟

یکی از موضوعات مهم در روابط میان زوجین پرداخت نفقه می باشد.

نفقه زن در واقع میزان وجهی است که مرد از بابت هزینه های زندگی باید به همسر خود بپردازد.

پرداخت نفقه زن تا حدی مهم است که قانونگذار مقررات ویژه ای را به آن اختصاص داده است، اما پرداخت نفقه عقد دائم با نفقه در عقد موقت با هم تفاوت هایی دارند.

در واقع، بر خلاف عقد دائم، مرد الزامی به پرداخت نفقه به همسر موقت خود نخواهد داشت؛ به همین دلیل در این مقاله نفقه در عقد موقت و شرط نفقه در عقد موقت را مورد بررسی قرار می دهیم.

نفقه در عقد موقت

به موجب قانون، در عقد منقطع یا صیغه، زن حقی برای دریافت نفقه ندارد؛ به همین دلیل، مرد نیز الزامی به پرداخت نفقه به همسر موقت خود نخواهد داشت.

به موجب ماده 1113 قانون مدنی در عقد موقت زن حق نفقه ندارد.

همانطور که از این ماده مشخص است، به موجب قانون مرد الزامی به پرداخت نفقه در عقد موقت نخواهد داشت؛ به همین دلیل، زن نمی تواند برای مطالبه نفقه عقد موقت اقامه دعوا کند، اما در عقد دائم مرد موظف است به همسر خود نفقه بپردازد، در غیر این صورت، می توان به دلیل ترک انفاق از وی شکایت کرد.

شرط نفقه در عقد موقت

همانگونه که گفته شد، مرد تکلیفی به پرداخت نفقه در عقد موقت ندارد، اما این امر استثنائاتی هم دارد.

بر اساس ماده 1113 قانون "در عقد انقطاع زن حق نفقه ندارد؛ مگر اینکه شرط شده باشد یا آنکه عقد مبنی بر آن جاری شده باشد".

همانگونه که از ادامه این ماده بر می آید، پرداخت نفقه در عقد موقت منوط به توافق زوجین است، بنابراین، در صورتی که زن و مرد در زمینه پرداخت نفقه با هم به توافق برسند، پرداخت نفقه صیغه الزامی می شود.

همچنین در صورتی که بنای طرفین بر پرداخت نفقه باشد و به طور ضمنی التزام به پرداخت نفقه را بتوان از عقد استنباط کرد، می توان آن را از مرد مطالبه نمود.