به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
همه ما می دانیم که در بسیاری از مواقع برای ثابت شدن یک جرم و مجرم شناخته شدن یک فرد، نیاز به وجود شاهد می باشد تا وی در رابطه با آن جرم شهادت داده و از این طریق وقوع آن اثبات شود. در این مطلب سعی داریم تا مجازات شهادت دروغ و مسائل مربوط به آن را بررسی نماییم.
شاهد که در لغت به معنای شهادت دهنده می باشد، با گواه از لحاظ معنوی و کاربرد متفاوت می باشد و مطلع نیز که در ادبیات قضایی به کار برده می شود به معنای آگاه یا خبر دار بیان شده است.
در حالت کلی شاهد کسی است که در دادگاه دلایل اثبات دعوا را ارائه می دهد و شهادت وی حسب مورد، مورد استفاده محکمه قرار می گیرد.
شایان توجه است که شهادت همواره بر اساس اطلاعات مشهود صورت نمی گیرد و در بیشتر مواقع شهادت برای اطلاعات غیر مشهود و ثبت نشده است.
با توجه به ماده ۱۳۱۳ قانون مدنی که در آن مقرر شده است: در شاهد بلوغ، عقل، ایمان و طهارت مولد شرط است، در می یابیم که در قانون، شرایطی برای فرد شهادت دهنده در نظر گرفته شده است که در ادامه بیان خواهیم نمود:
همانطور که بیان شد، عدالت از مهم ترین شرایط شاهد می باشد و به این معناست که حالت های درونی شاهد باعث خودداری او از ارتکاب گناهان کبیره و عدم اصرار وی بر گناهان صغیره شوند.
عدالت شاهد باید توسط دادگاه احراز شود و علم قاضی آن را محرز می کند. البته در صورتی که عدالت شاهد از این طریق اثبات نشود از طریق استفاضه یا شیاع می تواند مورد بررسی قرار گیرد و در نهایت قاضی با بررسی این موارد، رای قطعی را صادر می کند.
همانطور که پیشتر بیان کردیم با توجه به ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی، شهادت شهود یکی از راه های اثبات جرم در دادگاه می باشد.
اما همیشه به این صورت نیست که بدون دردسر و مشکل اثبات جرم از طریق شهادت شاهدان اتفاق بیفتد و بسیاری از افراد سودجو از طریق شهادت دروغ سعی در اثبات یا عدم اثبات جرم خاصی را دارند.
به همین دلیل قانونگذار برای جلوگیری از وقوع چنین اتفاقی مجازاتی را برای افرادی که شهادت دروغ را ارائه می دهند در نظر گرفته است.
با استناد به ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی: هرکس در دادگاه نزد مقامات رسمی شهادت دروغ اقامه نماید، به سه ماه و یک روز تا دو سال حبس یابی ۱۵۰۰۰۰۰ یک میلیون و ۵۰۰۰۰۰ تا ۱۲ میلیون ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد.
علاوه بر آن، با در نظر گرفتن ماده ۲۰۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری، کسی که به اقامه شهادت دروغ مبادرت ورزد علاوه بر حبس و جزای نقدی اگر در اثر شهادت او ضرری متوجه شخص یا اشخاص دیگری گردد، مکلف به پرداخت آن ضرر نیز می باشد.
همچنین اگر شخصی شهادت دروغی را علیه دیگری بدهد و رای دادگاه بر اساس آن شهادت دروغ صادر شود، محکوم علیه می تواند مدعی دروغ بودن شهادت شود و برای اثبات که بودن آن اقدام کند و اگر شهادت دروغ احراز شود، با توجه به ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی کیفری، می تواند درخواست اعاده دادرسی را داشته باشد .
با در نظر گرفتن ماده ۶۴۹ قانون مجازات اسلامی: هر شخصی در دعوای حقوقی یا جزایی که قسم متوجه او شده باشد سوگند دروغ یاد کند، به شش ماه تا دو سال حبس محکوم خواهد شد.
البته جرم محسوب شدن قسم دروغ با توجه به این ماده، محصور به زمانی است که در دادگاه و توسط شخصی که قسم وی در حکم دادگاه تعیین کننده باشد انجام گرفته باشد و در غیر اینصورت جرم محسوب نمی شود.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.