شخصی به منع تعقیب ما اعتراض کرده و پرونده به کیفری ۲ ارسال شده است. قاضی ابلاغیهای ارسال کرده که باید قسم بخوریم، اما ما حاضر به قسمخوردن نیستیم. طرف مقابل ادعا دارد که ۲ دندان جلویی شکسته و کبودی چشم دارد، اما حادثه در تاریخ ۱۴۰۴/۳/۱۲ رخ داده و او در تاریخ ۱۴۰۴/۳/۱۳ به بیمارستان رفته است. چهار برادر و پدرم شکایت کردهاند که مورد ضربوجرح عمدی قرار گرفتهاند. قاضی ابلاغیهای ارسال کرده که باید قسم بخوریم. چگونه میتوانیم از قسم خوردن جلوگیری کنیم؟
پیرو سوال شما، اگر منظور قاضی از «قسم خوردن» قسامه برای دفع اتهام ضربوجرح باشد، صرفا امتناع از سوگند راه امنی برای جلوگیری از محکومیت نیست؛ ماده ۳۱۹ قانون مجازات اسلامی صراحت دارد که اگر شاکی در فرض وجود لوث از متهم قسامه بخواهد و متهم حاضر به قسامه نشود، ممکن است به پرداخت دیه محکوم شود. اما این بدان معنا نیست که قاضی بدون احراز شرایط قسامه میتواند شما را مجبور به قسم کند. طبق مواد ۳۱۳ و ۳۱۴، قسامه فقط در صورت فقدان ادله دیگر و وجود «لوث» قابل طرح است و لوث نیز باید ناشی از قرائن و اماراتی باشد که موجب ظن قاضی به ارتکاب جنایت شود؛ ماده ۳۱۶ هم قاضی را مکلف کرده قرائن و امارات موجب لوث را مشخص کند. بنابراین با توجه به اینکه منع تعقیب صادر شده، ادعا مربوط به شکستگی دو دندان و کبودی است، مراجعه به بیمارستان یک روز بعد انجام شده و شما نیز مدعی ضربوجرح متقابل هستید، باید در جلسه یا لایحه دفاعی صریحا ایراد کنید که اولا دادگاه باید مبنای احراز لوث و قرائن ایجادکننده ظن را مشخص کند و ثانیا اگر شما دلیل یا قرائنی بر نفی انتساب دارید، مطابق ماده ۳۱۷ با ارائه آن، نوبت به قسامه نمیرسد. اما توصیه نمیکنم صرفا اعلام کنید «قسم نمیخورم»؛ اگر واقعا اتهام را قبول ندارید، دفاع درست این است که از دادگاه بخواهید مبنای قانونی مطالبه قسامه، قرائن لوث و نحوه مطالبه سوگند را در صورتجلسه مشخص کند و مدارک پزشکی، فاصله زمانی مراجعه به بیمارستان، شهادتها، فیلم، گزارش ضابط و شکایتهای متقابل را ارائه دهید. اگر قاضی واقعا قسامه را لازم دانسته باشد، امتناع میتواند پیامد مالی داشته باشد؛ بنابراین قبل از جلسه، متن ابلاغیه و مشخصا عبارت قاضی درباره «قسم» را بررسی کنید، چون بین «سوگند بر عدم علم» موضوع ماده ۳۲۶ و «قسامه برائت» موضوع ماده ۳۱۹ تفاوت مهمی وجود دارد.
بسم تعالی
اگر قاضی از شما بخواهد تا قسم بخورید و شما از ان امتناع بورزید ممکن است این امر را ادله ایی مبنی بر موثق بودن دعوا طرف مقابل قبول کند و حق را به ایشان بدهد مگر اینکه مدارک و شواهدی ارائه دهید که ادعاهای طرف مقابل را بیاساس کند اگر قاضی متقاعد شود ممکن است نیازی به قسم نباشد .
در جرایم موجب دیه، سوگند صرفا در حدود و شرایط مقرر در قانون مجازات اسلامی و در صورت تحقق «لوث» و فقدان ادله کافی قابل طرح است. اگر شرایط قانونی قسامه وجود نداشته باشد، میتوانید با تقدیم لایحه، به استناد مواد ۳۱۲ تا ۳۴۶ قانون مجازات اسلامی، تحقق لوث و قابلیت استناد به قسامه را مورد ایراد قرار دهید و با استناد به فاصله زمانی مراجعه به مرکز درمانی، درخواست ارجاع به پزشکی قانونی و بررسی رابطه سببیت بین جراحات و زمان وقوع حادثه را مطرح کنید. همچنین در صورت وجود منع تعقیب، ایرادات خود را نسبت به ادله شاکی و فقدان شرایط قانونی نقض آن اعلام نمایید. اینکه در پرونده شما اصولا قسامه قابل استناد است یا خیر، به محتویات پرونده، ادله موجود و علت صدور دستور دادگاه بستگی دارد و نیازمند بررسی دقیق اوراق قضایی و تنظیم لایحه تخصصی دفاعی است.
اجبار قانونی به قسم خوردن ندارید؛ یعنی میتوانید از سوگند امتناع کنید.
اما امتناع از قسم بیاثر نیست و ممکن است قاضی آن را به ضرر شما تلقی کند و به نفع شاکی قرینه بداند.
بهترین کار این است که بهجای صرفا نگفتن قسم، لایحه دفاعیه بدهید و بنویسید:
تاخیر در مراجعه به بیمارستان (حادثه ۱۲/۳/۱۴۰۴ بوده، مراجعه ۱۳/۳/۱۴۰۴)
رابطه جراحات با درگیری ثابت نیست
درخواست ارجاع به پزشکی قانونی برای تعیین زمان و نحوه ایجاد آسیب
اگر شاهد دارید، معرفی شهود
درخواست کنید که دادگاه بر اساس ادله و کارشناسی رسیدگی کند نه صرفا سوگند
اگر نمیخواهید قسم بخورید، صرف امتناع نکنید؛ حتما لایحه مستدل بدهید و کارشناسی پزشکی قانونی و بررسی دقیق مدارک را بخواهید.
قسمخوردن (سوگند) فقط وقتی اجرا میشود که ادله کافی برای اثبات یا رد دعوا وجود نداشته باشد و قاضی آن را به عنوان آخرین دلیل تشخیص دهد.برای جلوگیری از آن:باید به دادگاه دلایل و مستندات کافی (گواهی پزشکی، شهود، تناقض در زمان مراجعه به بیمارستان و…) ارائه کنید و بهصورت کتبی اعلام کنید دعوا با ادله موجود قابل رسیدگی است و نیاز به سوگند نیست اگر قاضی تشخیص دهد پرونده با دلیل قابل حل است، سوگند منتفی میشود؛ در غیر این صورت سوگند یک دلیل قانونی است و نمیتوان بهطور مطلق آن را حذف کرد.
۱. اعتراض به ابلاغیه قاضی با استناد به ماده ۲۸۴ قانون مجازات اسلامی (قسم فقط برای اثبات جرم در صورت نبود ادله دیگر است).
۲. ارائهی مدارک (گواهی بیمارستان مبنی بر مراجعهی ۲۴ ساعت بعد، که شک و تردید در اصالت جراحت ایجاد میکند) و درخواست بررسی مجدد توسط پزشکی قانونی.
توجه: اگر قسم نخورید، ممکن است اتهام به نفع طرف مقابل تمام شود. اما با ارائهی مدارک فوق، قاضی را مجاب کنید که قسم ضرورتی ندارد.
حسب قانون در جایی که ادله کافی نباشد ، قاضی اتیان سوگند را پیگیری میکند و در صورت عدم اتیان سوگند ، طرف مقابل با ادای سوگند احقاق حق مینماید .
پیشنهاد میشود طی لایحه ایی تمامی ادله خود را عنوان و تقاضای ارجاع امر به پزشکی قانونی نمایید و ضمن لایحه اعلام آمادگی اتیان سوگند نمایید .
(در شرع و قانون کسی که از بر حق بودن خود نگرانی ندارد ، ترس و خوفی از اتیان سوگند و گفتن حقیقت نخواهد داشت)
باسلام
در پروندههای کیفری، قسم (سوگند) یکی از ادله اثبات دعواست و معمولا نمیتوان صرفا با اعلام نمیخواهیم قسم بخوریم دادگاه را از بررسی آن منع کرد. اما میتوانید به مبنای درخواست قسم، شرایط قانونی آن و کفایت نداشتن دلایل اعتراض کنید و از دادگاه بخواهید بر اساس سایر ادله تصمیم بگیرد.
اگر قاضی شما را برای قسامه احضار کرده ابتدا دلایل و قرائن خود برای رد اتهام و نبودن لوث را ارائه کنید
عدم تمایل به قسم به تنهایی کافی نیست و ممکن است به ضررتان تمام شود
با توجه به فاصله زمانی مراجعه شاکی به بیمارستان و سایر تناقضات پرونده حتما درخواست کنید ابتدا این موارد بررسی شود.
امکان ندارد مگر شما دلیل قانونی به مرجع قضایی ارائه نمایید .
بر اساس قانون اگر با نظر قاضی ، شما باید قسم یاد نمایید اگر شما قسم بخورید شما تبرئه خواهید شد و اگر شما قسم نخورید به پرداخت دیه محکوم خواهید شد
بزرگوار، شما مجبور به قسمخوردن نیستید و اگر قسم نخورید حق قسم به طرف مقابل منتقل میشه، پس برای دفاع از خودتون در برابر این ادعاها حتما از یک وکیل مشاوره بگیرید.
کاربر گرامی برای جلوگیری از قسمخوردن، باید مدارک و شواهدی ارائه دهید که ادعاهای طرف مقابل را بیاساس کند. اگر قاضی متقاعد شود، ممکن است نیازی به قسم نباشد.
اگر منظور از ابلاغیه، سوگند قضایی باشد، اصل بر این است که دادگاه فقط در مواردی که قانون اجازه داده میتواند دعوا را با سوگند فصل کند.
نکته مهم این است که هیچ راهی برای جلوگیری از تعیین سوگند توسط دادگاه وجود ندارد، اما اجبار به ادای سوگند هم وجود ندارد. اگر حاضر به سوگند نباشید، دادگاه مطابق آثار قانونی امتناع از سوگند تصمیم میگیرد و این آثار بسته به نوع سوگند (قاطع دعوا، تکمیلی یا استظهاری) متفاوت است.
شما مجبور به یاد نمودن سوگند نیستید و اگر سوگند یاد نکنید حق سوگند به طرف مقابل منتقل می شود.
بهتر است برای دفاع در برابر این ادعاها حتما از یک وکیل مشاوره بگیرید.
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
پرسش حقوقی خودتان را بپرسید
پرسش خود را ثبت کنید تا وکلای بنیاد وکلا پاسخ بدهند — ثبت پرسش رایگان است.ثبت پرسش حقوقی
