قرار عدم استماع دعوای تنفیذ صلح‌نامه عادی نسبت به ملک دارای سابقه ثبتی چه معنایی دارد و چه دعوایی جایگزین آن می‌شود؟

سلام وقت بخیر
اگر صلح منافع شده باشد صرفا باید از منافع استفاده شود

بهتر است خواسته اصلی که برای آن تنفیذ صلحنامه را خواسته اید مطرح کنید.

سلام
باید به همراه خواسته اثبات و تنفیذ صلح نامه، خواسته الزام به تنظیم سند رسمی نیز مطرح شود

سلام، در حالت کلی اگر ملک فروخته نشده بود، بایستی الزام به تنظیم سند رسمی و .. هم خواسته میشد. با فروش ملک، در حالت فعلی استرداد ثمن می توانست مطرح شود. هر چند برای اظهار نظر دقیق جزئیات بایستی بررسی شود.

بادرود
اگر صلح نامه موجود باش د عملا مالکیت با متصالح است

سلام عرض ادب اینکه در این پرونده خاص دعوای جایگزین دقیقا مطالبه سهم از ثمن،ابطال مزایده، الزام به استرداد وجوه یا عنوان دیگری باشد، به متن صلح‌نامه، زمان اطلاع خواهان از فروش، نحوه حضور او در پرونده دستور فروش و وضعیت تقسیم ثمن بستگی دارد.موفق باشید

سلام کاربر گرامی

معنای استدلال:
وقتی ملک سند رسمی دارد، دادگاه نمی‌تواند «صلح‌نامه عادی» را تنفیذ یا اثبات کند؛ فقط می‌گوید اگر صلح درست بوده، برو آثارش را مطالبه کن، نه خود صلح را.

دعاوی ممکن:
- مطالبه سهم‌الشرکه از ثمن فروش بر اساس صلح
- مطالبه عوض یا وجه صلح
- الزام به ایفای تعهدات ناشی از صلح

یعنی باید نتیجه صلح را بخواهد، نه تنفیذ خود صلح‌نامه.

بسته به مفاد صلح‌نامه و وضعیت پرونده، چند احتمال وجود دارد:
الف) مطالبه سهم ثمن فروش ملک
اگر مدعی باشد سهمی که به خوانده رسیده متعلق به او بوده است:
دعوای مطالبه وجه
مطالبه سهم ثمن فروش ملک
استرداد سهم دریافتی از ثمن مزایده
قابل طرح خواهد بود.
در این دعوا صلح‌نامه عادی به عنوان دلیل مالکیت یا استحقاق ارائه می‌شود.

قرار عدم استماع تجدیدنظر به این معنا نیست که دادگاه صلح‌نامه را باطل دانسته است؛ بلکه گفته:
«دعوی تنفیذ صلح‌نامه عادی به تنهایی قابل استماع نیست. اگر مدعی هستی صلح‌نامه موجب انتقال سهم شده، باید اثر آن را مطالبه کنی.»
بنابراین محتمل‌ترین دعوای بعدی خواهان، مطالبه سهم ثمن حاصل از فروش ملک مشاع از ورثه‌ای است که آن سهم را دریافت کرده است و در آن دعوا صلح‌نامه عادی صرفا به عنوان دلیل اثبات استحقاق مالی مورد استناد قرار می‌گیرد، نه به عنوان خواسته مستقل. همچنین در مقابل، خوانده می‌تواند به رفتار قبلی خواهان در پرونده فروش ملک، اصل منع رفتار متناقض و سایر دفاع‌های شکلی و ماهوی استناد کند.

باسلام
اینکه در این پرونده خاص دعوای جایگزین دقیقا مطالبه سهم از ثمن،ابطال مزایده، الزام به استرداد وجوه یا عنوان دیگری باشد، به متن صلح‌نامه، زمان اطلاع خواهان از فروش، نحوه حضور او در پرونده دستور فروش و وضعیت تقسیم ثمن بستگی دارد.

سلام منظور دادگاه این است که «تنفیذ صلح‌نامه» درباره ملکی که سابقه ثبت رسمی دارد، صرفا اعلام صحت یک سند عادی است و اثر عملی در وضعیت ثبتی ایجاد نمی‌کند، بنابراین قابل استماع به‌صورت مستقل نیست. دادگاه می‌گوید دعوای اعلامی وقتی پذیرفته می‌شود که نتیجه حقوقی و اجرایی داشته باشد، نه صرف تایید یک قرارداد. در املاک ثبت‌شده، مالکیت با سند رسمی و دفتر املاک تعیین می‌شود، نه با حکم تنفیذ. پس خواهان باید به جای اثبات صرف صلح‌نامه، آثار مالی یا حقوقی آن را مطالبه کند. با توجه به فروش ملک در مزایده، عین مال وجود ندارد و امکان انتقال هم نیست. بنابراین دعوای صحیح می‌تواند مطالبه سهم از ثمن یا بدل مال باشد. در واقع مسیر دعوا از «اثبات حق» به «مطالبه نتیجه حق» تغییر می‌کند.

سلام و عرض ادب
اولا) مطابق بند ۲ ماده ۴۷ و ماده ۴۸ قانون ثبت اسناد و املاک، صلحنامه نسبت به ملکی که دارای سابقه ثبتی باشد، باید بطور رسمی تنظیم شود لذا صلحنامه عادی درمورد ملک دارای سابقه ثبتی، در هیچیک از ادارات و دادگاه ها بعنوان سند اثبات انتقال مالکیت، پذیرفته نمیشود.

ثانیا) حتی در مورد املاکی که فاقد سابقه ثبتی هستند، تنفیذ صلحنامه بیمعناست چون مطابق اصل صحت، معاملات محکوم به صحت هستند مگر خلاف آنها اثبات شود و بنابراین وقتی کسی که صلحنامه به نفع اوباشد، دعوی تنفیذ طرح کند بدون آنکه طرف مقابل که متضرر از صلح است، ادعایی داشته باشد؛ هم باعث غیرترافعی شدن موضوع میشود و هم به معنای عدم پذیرش صحت و قطعیت معامله از طرف خود اوست و دادگاه نیز، محل رسمیت بخشی و اعتباربخشی به روابط بین طرفین نیست! بلکه افراد باید دعوی اثبات وقوع صلح و اثبات مالکیت و الزام به تنطیم سند یا مطالبه ثمن و عوض صلح و غیره را بر اساس صلحنامه طرح کنند.

●بنابراین بطور کلی به جای دعوی تنفیذ صلحنامه، باید درخصوص اثرات قانونی و عرفی صلح ملک، طرح دعوی شود مثلا اگر به موجب صلحنامه، یکی از وراث مالک سهم وارث دیگر میشود، بعنوان متصالح میتواند اثبات مالکیت و الزام به تنظیم سند نسبت به سهم و دانگ مصالح و تحویل و تسلیم ملک به خود را از دادگاه درخواست کند و یا اگر ملک صلح شده به فروش رفته باشد، اثبات معامله فضولی و ابطال یا قبول و تقاضای ثمن آن میتواند خواسته دعوی باشد که در مورد پرونده مورد سوال، چون خود متصالح، متقاضی دستور فروش ملک بوده است، پس بحث فضولی فروش توسط مصالح، منتفی و امکان مطالبه ثمن توسط متصالح نسبت به سهم مورد صلح از مصالح، پس از اثبات وقوع صلح و انتقال مالکیت، قابل طرح و رسیدگی است.

سلام

در واقع به جای خواسته تنفیذ سند صلحنامه عادی باید خواسته نهایی و اصلی متقاضی که ممکنه مطالبه وجه باشه یا اثبات مالکیت باشه یا... خواسته شده باشه و احاز اینکه چه خواسته ای باید درج منوط به اخذ توضیحات هست

یعنی دادگاه گفته برای ملک ثبت‌شده، دعوای صرف «تنفیذ صلح‌نامه عادی» قابل رسیدگی نیست و باید «نتیجه آن» خواسته شود.

پس خواهان باید به‌جای تنفیذ، مثلا این‌ها را بخواهد:
مطالبه سهم ثمن فروش،
الزام به تنظیم سند رسمی اگر هنوز ممکن باشد،
ابطال مزایده یا ابطال تقسیم ثمن اگر شرایطش باشد،
مطالبه خسارت یا وجه از کسی که برخلاف صلح‌نامه اقدام کرده.

در این پرونده چون ملک فروخته و پول تقسیم شده، مهم‌ترین دعوا معمولا مطالبه سهم ثمن یا خسارت است.