قاضی نوشته واردات انجام نشده پس کاری هم انجام نشده؛ چکار باید کنم؟
با درود و عرض وقت بخیر
آذر ماه سال ۹۸، شخصی بازاری برای واردات ۱۰۰۰ کارتن قهوه فوری به دفتر خدمات بازرگانی بنده مراجعه کرد ایشون یک سورس (فروشنده خارجی) با اعتبار نامشخص داشت طی جلسه مشاوره اولیه، توافق شد که ما کل کار واردات شامل سورسینگ (منبع یابی تجاری) مکاتبات و تماسهای خارجی، اعتبارسنجی سورس خریدار و دیگر خریداران و هماهنگیهای حمل و نقل و ... تا مرحله ورود و تحویل کالا رو با ده میلیون تومن کارمزد براشون انجام بدهیم و دیگر هزینههای گمرک و حمل و ... رو طبق فاکتور ازشون بگیریم. قول و قرار شفاهی ما این بود که برای اعتبارسنجی و سورسینگ و مکاتبات و مذاکرات خارجی رو با دو میلیون و پونصد هزار تومن انجام بدهیم و ایشون چند روز بعد اون مبلغ رو واریز کرد به دلیل همزمانی با تعطیلات کریسمس، حدود دو ماه و نیم ما درگیر این کار بودیم و ساعتها و روزها صرف تماس تلفنی و تماس واتساپ و چت و مذاکره با ایمیل و واتساپ ( بعنوان کاربرد یترین ابزارهای ارتباطی در تجارت بین الملل ) کردیم همه هماهنگیها با شرکتهای حمل هم انجام شده بود حتی یکبار هم با خودرو شخصی به بندرعباس رفتم و با همکارانم در اونجا هماهنگ کردم در ین بین حدود سه جلسه دو ساعته مشاوره دیگه هم برگزار کردیم چون هر بار ایشون مقدار سفارش رو تغییر میداد و ناچار بودیم هزینههای گمرکی و ...رو دوباره محاسبه کنیم هر بار هم حجم سفارش رو کاهش میدادن و این کار ما رو سخت میکرد چون شرکتهای خارجی عمده فروش بودن و قانع کردنشون برای ارسال مثلا صد کارتن بار از طریق دریایی سخت بود توجیه اقتصادی براشون نداشت و حجمهای کوچیک سفارش رو مستقیم برای ایران هم نمیفرستادن حالا درگیر مشکلات ارسال بار به امارات و هماهنگیهای حمل از امارات به ایران هم بودیم خلاصه اینکه دردسرهای این خدمات اصلا با دو میلیون و پونصد هزار تومان قابل جبران نبود و تنها دلخوشی ما این بود که از باقی هفت و نیم میلیون تومان کارمزدمون، این زحمات و خدمات و دردسرها تا حدی جبران میشه. روزهای آخر هم چند بار از اون بازار خواستیم بیان دفتر و مبلغ خرید کالا رو پرداخت کنن تا کار وارداتشون رو نهایی کنیم ایشون به بهونههای مختلف عقبش میانداخت و آخرین باری که اومدن جلسه، گفتن باید براشون ارز ۴۲۰۰ تومنی بگیریم تا سود صد درصدی کنن خواستشون غیرمنطقی و غیرممکن بود قهوه و کاپوچینو حتی در سالهای قبلش هم جزو اولویت ده واردات بود یعنی سود بازرگانیش دو برابر اخذ میشد. و نهایتا ایشون به بهونههای عجیب و غریب واردات رو کنسل کرد و مدعی شد میخواد تو شرکت ما سرمایهگذاری کنه ما هم کوتاه اومدیم و حرفی نزدیم چند روز بعد ادعا کرد مادرش مریضه و دو نیم میلیون بهشون قرض بدیم بعدش که ناامید شده بود که پیشپرداخت کارمزد رو نمیتونه اینشکلی بگیره رفته بود شورای حل اختلاف شکایت و این شکایت علیرغم دفاعیات ما در اسفندماه گذشته، طی حکم دیروز شورای حل اختلاف، علیه ما و محکومیت ما به تادیه و پرداخت خسارت تادیه و هزینه دادرسی بود واقعا از عدالت و حقخواهی در این سیستم قضایی ناامید شدم چطور در شورایی که بجای دادگاه تخصصی، با حضور ----برگزار شده که بارها و بارها در حین ثبت دفاعیات بنده در جلسه دادرسی شورا، اظهار میکردن که نمیفهمن بنده از چی صحبت میکنم و سورسینگ و واردات برای چیه و ... قاضی محترم به اون نتایج ظالمانه رسیدن؟