جایز هست علیه همسرم شکایت بابت سو استفاده از حقوق خانواده و آبروی بنده برای فراهم آوردن موجبات عسر وحرج و عدم سازش شکایت کنم؟
با سلام و احترام خدمت حقوق دان های عزیز. همسر بنده با داشتن بیماری اختلال شخصیت مرزی که ۲۰سال از زمان عقد که ۱۸ساله بودم .تحت هر شرایطی بیماری ایشون رو مهار کردم . و الان دارای دو فرزند ۱۶و ۱۳ساله هستیم . که در دوره آخر عود بیماری ایشان و حمایت وکلای نسبی و سببی دادخواست طلاق با اتهامات و ترفند های گوناگون در دادگاه در تمام دعوی از حقیر کم سواد شکست خورده و بی حق شناخته شده اند. حال پس از تهمت و افترای های گوناگون که در صورت پیگیری برایشان گران تمام میشد بنده برای عدم شاخ و برگ ندادن به دعوا و فقط عنوان علاقه زیاد به زن و خانواده ام . خواستار صلح شدم .به غیر از یکی وکلا که شکایت. کیفری. خسارت معنوی. و تخلفات انتظامی وکلا . که پروانه ایشان تعلیق شد . حال باز همسرم برای تحریک بنده عکس نامتعارف و بی حجاب برای شکایت کردن بنده علیه ایشان که نشوز و در خانه پدرشان هستند. در پروفایل خود میگذارند و به نوعی از حیثیت و آبروی بنده با ترغیب خواهر وکیل و همکارانش قصد نشان دادن اختلاف شدید را دارند تا باز دادخواست طلاق را به شکل دیگر طراحی کنند. آیا جایز هست علیه همسرم شکایت بابت سو استفاده از حقوق خانواده و آبروی بنده برای فراهم آوردن موجبات عسر وحرج و عدم سازش شکایت کنم . تا عمل فریبکارانه در دادخواست بعدی تاثیر داشته و بی حقی همسرم را محرز کند . چون من از حق بچه هام نمیگذرم . و تباهی آینده آنها رو بی جواب نمیذارم . تحت هر شرایط. و مفارقت جسمانی و کراهت منتسب به زوجه حق طلاق ایجاد نمیکند .و بنده هم تجدید فراش نکردم .و منتظر برگشت همسرم و انجام رسالت مادری ایشان هستم . با خانه خوب .و خودروی شخصی و هر نوع امکانات رفاهی اینکه جوانیم را پای خانواده گذاشته و با تحریک و تتمیع عدهای زندگی بنده از هم بپاشد و جایگاه اجتماعی بنده و خانواده و عرض از بین برود .طبق هیچ قاعده و قانون برای بنده قابل پذیرش نیست و همانطور که مهریه و حقوق مالی حق زوجه هست حق طلاق هم از لحاظ شرعی و قاعده فقهی کلی و هم قانونی با من هست و من از حقم نمی گذرم الخصوص بخاطر فرزندان معصوم .با سپاس
