لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
اگر شاکی یا همراهان وی پس از وقوع حادثهای، با زور از رفتن مشتکیعنه از محل جلوگیری کنند تا پلیس برسد، آیا مرتکب جرم شدهاند؟ همچنین اگر عمل ارتکابی جرم نباشد بلکه موضوع مدنی باشد، آیا باز هم مسئولیتی متوجه آنان است؟ و اگر آنان به اشتباه تصور میکردند عمل طرف مقابل جرم است، آیا این اشتباه مسئولیت آنان را برطرف میکند؟
توقف اجباری فرد توسط شاکی یا همراهانش، حتی به قصد جلوگیری از فرار، در حقوق ایران میتواند مصداق توقیف غیرقانونی یا بازداشت غیرمجاز باشد و واجد وصف کیفری شود.
طبق قانون مجازات اسلامی، ایجاد محدودیت در آزادی رفتوآمد افراد بدون مجوز قانونی جرم محسوب میشود. البته ماده ۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری به شهروندان اجازه میدهد در جرایم مشهود، متهم را تا رسیدن ضابطان دادگستری نگه دارند؛ اما این حق محدود به جرایم مشهود است و باید بلافاصله به ضابطان تحویل داده شود.
اگر عمل طرف مقابل جرم مشهود نبوده باشد، توقف اجباری وی فاقد مجوز قانونی است و همراهان شاکی در برابر آن مسئول خواهند بود. اشتباه در تشخیص جرمبودن عمل، بهطور کلی رافع مسئولیت کیفری نیست، مگر آنکه اشتباه موضوعی اثباتپذیر باشد؛ اشتباه حکمی (ندانستن قانون) در حقوق ایران عذر پذیرفتنی نیست.
اگر فقط برای تحویل سریع به پلیس و بدون خشونت زائد باشد، ممکن است قابل دفاع باشد؛ اما هرگونه نگهداری یا ضرب و جرح بیش از حد، مسئولیت کیفری و مدنی میآورد
باسلامو مهر. اکر در جرایم مشهودی باشد که قانونگذار مداخله افراد را مجاز شمرده خیر ولی اگر مثلا یک جرم ساده مثل فحاشی باشد و کسی هم حضور بعنوان شاهد نداشته باشد بله توقیف غیرقانونی میباشد.
سلام و احترام؛
توقیف غیر قانونی اشخاص جرم محسوب می شود. که البته سوءنیت باید اثبات شود.
باسلام نگهداری متهم با توجه به اتهام متفاوت است گاهی فردی جرم مشهود انجام داده و فرار وی بیم احقاق حق معینی و مسلمی داشته باشد ولی در کل حبس افراد غیر قانونی است و صرف اینکه متهم است حق نگهداری وی وجود ندارد چه بسا این حبس بابت جرمی باشد که به ذهن میرسد ولی ثابت نگردد یا بحث مالی باشد که در این صرایط ممکن نیست و خلاف قانون است و پیگرددارد
سلام وقت بخیر
در صورت وجود سوء نیت میتواند مصداق توقیف غیرقانونی باشد.
درصورت وجود سونیت میتواند مصداق توقیف غیر قانونی باشد.
با سلام
چنین رفتاری جز در فرض مذکور در تبصره ۱ ماده ۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری، مصداق توقیف غیرقانونی و قابل تعقیب است.
سلام، جلوگیری با زور مصداق جرم «توقیف غیرقانونی» است و مسئولیت کیفری دارد( غیر از جرایم مشهود) حتی اگر موضوع اصلی صرفا مدنی باشد. اشتباه در جرم بودن عمل هم رافع مسئولیت نیست.
بله، اگر افراد بدون مجوز قانونی با زور مانع رفتوآمد شخص شوند، ممکن است حسب مورد مسئولیت کیفری (مانند سلب آزادی یا اجبار غیرقانونی) یا مدنی پیدا کنند، حتی اگر قصدشان نگه داشتن فرد تا رسیدن پلیس باشد.
اگر موضوع اساسا جنبه مدنی داشته باشد، این اقدام توجیه قانونی ندارد و اشتباه در تصور مجرمانه بودن عمل طرف مقابل نیز بهتنهایی رافع مسئولیت نیست؛ هرچند ممکن است در ارزیابی سوءنیت توسط دادگاه مؤثر باشد.
عرض سلام
توقیف غیر قانونی اشخاص توسط افراد فاقد صلاحیت جرم محسوب می شود.
با سلام
با توجه به اینکه صرفا در جرایم مشهود تا رسیدن ظالبطین این اجازه را قانون داده و در غیر آن واجد وصف کیفری بازداشت غیر قانونی و محدودیت آزادی میباشد که البته باید ارکان مجرمانه خصوصا سوء نیت متهمین محرز شود که به نظر به قوت و ضعف ادله و شرایط و ادله و علم قاضی بستگی دارد .
درود بر شما؛
اصل بر این است که اشخاص حق سلب آزادی تن دیگری را ندارند؛ اما اگر جلوگیری از خروج شخص صرفا به میزان ضرورت، بدون ایراد ضربوجرح و فقط برای تحویل فوری وی به ضابطان دادگستری باشد، در مواردی که جرم مشهود محقق است، با استناد به مواد ۴۵ و ۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری، میتواند در حدود ضرورت قابل توجیه باشد. در غیر این صورت، توقیف یا ممانعت غیرقانونی از تردد، حسب مورد میتواند موجب مسئولیت کیفری و مدنی شود.
اگر موضوع اساسا واجد وصف کیفری نبوده و صرفا اختلاف حقوقی یا مدنی باشد، اشخاص حق جلوگیری از رفتوآمد طرف مقابل را ندارند و در صورت ورود خسارت، مسئولیت مدنی بر مبنای قانون مسئولیت مدنی نیز متوجه آنان خواهد بود. اشتباه شخصی شاکی در تصور مجرمانه بودن عمل نیز بهتنهایی رافع مسئولیت نیست، مگر اینکه شرایط قانونی اشتباه حکمی یا موضوعی مؤثر در مسئولیت احراز شود.
پاسخ نهایی هر پرونده منوط به بررسی این است که آیا واقعه از مصادیق جرم مشهود بوده، میزان و نحوه ممانعت چگونه انجام شده و اقدامات انجامشده در حدود ضرورت و متناسب با اوضاعواحوال بوده است یا خیر. همین تفاوتها میتواند نتیجه دعوا را کاملا تغییر دهد.
صرف جلوگیری از خروج شخص، حتی با تصور ارتکاب جرم، مجوز قانونی ندارد و ممکن است برای جلوگیریکنندگان مسئولیت کیفری یا مدنی ایجاد کند. اگر موضوع اساسا مدنی باشد، این مسئولیت پررنگتر است و اشتباه در تشخیص جرم بودن عمل نیز معمولا رافع مسئولیت نیست.
سلام عرض ادب توقف اجباری دیگران در جرایم غیرمشهود جرم است با توجه به توضیحات به نظر نیاز به اثبات سوء نیت وجود دارد در غیر اینصورت وصف کیفری ندارد. موفق باشید
با سلام
جلوگیری قهری اشخاص عادی از رفتن مشتکیعنه تا زمان حضور پلیس، در فرض فقدان مجوز قانونی، میتواند موجب مسئولیت کیفری و مدنی آنان باشد. این حکم در مواردی که اساسا عمل ارتکابی وصف کیفری نداشته و صرفا جنبه مدنی داشته باشد، به طریق اولی جاری است. همچنین اشتباه آنان در مجرمانه پنداشتن رفتار طرف مقابل، اصولا رافع مسئولیت نیست.
با سلام،با توجه به نداشتن سوءنیت،وصف مجرمانه ندارد.
قانون چنین حقی را (نگهداری متهم به شهروندان ساده تا رسیدن پلیس) در مواردی خاص (جرایم ۳۰۲ای )داده است
نباید مانع افراد شد حتی متهم باشد
سلام
توقف اجباری دیگران در جرایم غیرمشهود جرم است با توجه به توضیحات به نظر نیاز به اثبات سوء نیت وجود دارد در غیر اینصورت وصف کیفری ندارد.
با سلام
با توجه به اینکه شاکی سو نیت نداشته، لذا جرمی واقع نشده است.
با سلام
فقط جلوگیری محدود از فرار در جرم مشهود مجاز است؛ در غیر این صورت بازداشت غیرقانونی محسوب میشود .
با سلام خیر اشتباه رافع مسئولیت نیست.
در جرایم عادی که نه علیه امنیت داخلی است و نه مستوجب سلب حیات یا حبس ابد حقی برای توقیف متهم ندارید و فقط میبایست استنداد از ضابط دادگستری نمایید.
سلام با نوجه به توضیحات شما و بر اساس قانون ، جرم کیفری توقیف و با حبس غیرقانونی محقق نشده است و موضوع جنبه کیفری نخواهد داشت .
برای تحقق جرم حبس غیرقانونی ، باید سوءنیت و قصد مجرمانه احراز و اثبات گردد که با توجه به توضیحات شما ، مرتکب هیچ گونه قصد مجرمانه ، مبنی بر توقیف غیرقانونی شخص وجود نداشته است پس موضوع جنبه کیفری نخواهد داشت
سلام
به نظر فاقد وصف مجرمانه است
میتواند عنوان حبس غیر قانونی داشته باشد مگر اینکه از جرایم مشهود باشد
هیچکس حق توقیف اجباری کس دیگر را حتی به ظن ارتکاب جرم ندارد. در صورت ارتکاب ، فاعل این اقدام مجرم تلقی می شود.
با سلام
توقف اجباری هر فردی توسط دیگران می تواند جرم محسوب می شود ولی اگر شرایطی محرز باشد جرم انگاری نمی شود.
سلام
بله، ممکن است جرم باشد؛ اما پاسخ قطعی بستگی به این دارد که حادثه واقعا جرم مشهود بوده یا صرفا یک اختلاف مدنی، و اینکه میزان زور بهکاررفته چقدر بوده است.
اصل بر این است که توقیف، حبس یا جلوگیری از آزادی رفتوآمد اشخاص بدون مجوز قانونی ممنوع و قابل تعقیب کیفری است؛ از جمله میتواند مشمول عنوان توقیف یا حبس غیرقانونی شود.
در مواردی که جرم مشهود رخ داده و شرایط قانونی فراهم باشد، جلوگیری موقت از فرار متهم تا رسیدن ضابطان میتواند قابل توجیه باشد.
اگر بعدا معلوم شود که عمل طرف مقابل اصلا جرم نبوده و صرفا یک اختلاف مدنی بوده؛ مثلا اختلاف حساب، دعوای قراردادی، بدهی، اختلاف ملکی یا خسارت ساده، در این حالت شاکی و همراهان حق ندارند شخص را با زور نگه دارند.
.اگر از جرائم مشهود باشد رافع مسئولیت است
و اگر جرم نباشد و از جانب شما خسارتی به آن شخص وارد شده باشد.
میتواند از شما شکایت کیفری اعاده حیثیت کند و ادعای جبران خسارت مالی و معنوی مطرح کند.موفق باشید 🌹
چنانچه جلوگیری با زورباشد ، جرم بوده تحت عنوان (حبس و بازداشت غیرقانونی یا تهدید)؛
حتی اگر عمل مذکور حقوقی و مدنی باشد(یعنی فاقد وصف کیفری بوده باشد ) ؛ اشتباه در جرم بودن عمل، رافع مسئولیت کیفری نمیباشد.
درود و احترام. اگر حادثه اتفاق افتاده جرم مشهود باشد مثل تصادف یا سرقت، عنوان وصف کیفری ندارد، در غیر این مورد، جرم توقیف غیرقانونی با مجازات حبس از ۱ تا ۳ سال حبس یا جزای نقدی، اتفاق افتاده است. موفق باشید.
سلام و وقت بخیر
اگر از جرائم مشهود باشد رافع مسئولیت است
و اگر جرم نباشد و از جانب شما خسارتی به آن شخص وارد شده باشد.
میتواند از شما شکایت کیفری اعاده حیثیت کند و ادعای جبران خسارت مالی و معنوی مطرح کند.
سلام کاربر گرامی
اگر شخصی بدون مجوز قانونی، صرفا با زور یا تهدید مانع خروج دیگری از محل شود، حتی با هدف نگه داشتن او تا رسیدن پلیس، در برخی شرایط ممکن است عمل او واجد مسئولیت کیفری یا مدنی باشد و صرف نیت خیر، مصونیت ایجاد نمیکند. اگر رفتار طرف مقابل اصولا جرم نبوده و صرفا اختلافی مدنی باشد، توجیه این اقدام دشوارتر خواهد بود. همچنین اشتباه در تصور مجرمانه بودن عمل، فقط در شرایط خاص و با احراز «اشتباه قابل قبول» میتواند در مسئولیت مؤثر باشد، نه اینکه همیشه آن را از بین ببرد. برای بررسی جزییات از مشاوره تخصصی استفاده کنید
باسلام
اگر جرمی در حال وقوع یا بهتازگی واقع شده باشد و جلوگیری از فرار ضروری، فوری و متناسب باشد، احتمال موجه شناخته شدن اقدام بیشتر است.
اگر اساسا جرمی وجود نداشته یا اقدام شاکی نامتناسب بوده باشد، امکان مسئولیت کیفری و مدنی برای او وجود دارد.
اشتباه در تصور وقوع جرم فقط زمانی میتواند در مسئولیت اثرگذار باشد که اشتباهی متعارف و مبتنی بر قرائن معقول باشد؛ صرف ادعای اشتباه، مسئولیت را خودبهخود از بین نمیبرد.
سلام کاربر گرامی اگر خسارتی به طرف مقابل وارد نشود جرم نمی باشد
بله، جلوگیری با زور، جرم (حبس غیرقانونی یا تهدید) است، حتی اگر عمل مدنی باشد؛ اشتباه در جرم بودن عمل، رافع مسئولیت کیفری نیست.
