موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
از شخصی بر اساس تراکنشهای متعدد، یک میلیارد تومان طلبکارم و آخرین واریزیام اسفند ۱۳۹۹ بوده است. در سال ۱۴۰۰، طی یک سند عادی اقرار کردم که بابت وام ۷۸ میلیون تومانی دریافتی از ایشان، مبلغ ۱۸ میلیون تومان بدهکارم و این مبلغ را به حساب اشخاص ثالث به خواست ایشان واریز کردم. در متن آن سند عادی هیچ اشارهای به طلب قبلی من از ایشان نشده است. حال طرف مقابل ادعا میکند چون این اقرار پس از آخرین واریز من صادر شده، دیگر استحقاق مطالبهٔ مبالغ قبلی را ندارم. آیا این ادعا صحیح است؟
این ادعا از نظر حقوقی وارد نیست. اقرار به یک بدهی مستقل، بهخودیِخود دلیلی بر اسقاط یا تهاتر طلبهای دیگر نیست، مگر آنکه صریحاً چنین توافقی در همان سند درج شده باشد.
بر اساس قانون مدنی، اقرار تنها نسبت به موضوع خود نافذ است و تفسیر موسّع از آن جایز نیست. چون در متن سند عادی هیچ اشارهای به طلب شما از طرف مقابل یا اسقاط آن نشده، نمیتوان از سکوت سند چنین نتیجهای گرفت.
برای مطالبهٔ یک میلیارد تومان، مدارک تراکنشهای بانکی را جمعآوری کنید و دعوای مطالبهٔ وجه در دادگاه مطرح کنید. در دادرسی میتوانید توضیح دهید که اقرار سال ۱۴۰۰ به بدهی جداگانهای مربوط بوده و ارتباطی به تسویهٔ طلبهای قبلی نداشته است.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
با سلام
اگر سند عادی اقرارنامهای که از ان صحبت میکنید یک نسخه است و فقط در تصرف خودتان هستش اصلا روش نکنید
دادخواست مطالبه یک میلیارد را به استناد واریزهایتان به جریان بندازید اگر مدعی پرداخت است باید فیش پرداخت ارایه کند
خیر، صرف تنظیم آن اقرارنامه لزوما به این معنا نیست که طلب قبلی شما ساقط شده است.
اگر در اقرارنامه سال ۱۴۰۰ فقط اقرار کردهاید که بابت یک وام مشخص، ۱۸ میلیون تومان بدهکار هستید و هیچ عبارتی مبنی بر تسویه حساب کامل، ابراء، تهاتر، اسقاط مطالبات قبلی یا تصفیه کلی حسابها وجود ندارد، اصل بر این است که اقرار فقط نسبت به همان موضوع (بدهی ۱۸ میلیون تومانی) اعتبار دارد.
بنابراین اگر بتوانید با تراکنشهای بانکی، پیامها، رسیدها یا سایر ادله ثابت کنید که مبلغ یک میلیارد تومان، طلب مستقلی از آن شخص بوده است، صرف اقرار به بدهی ۱۸ میلیون تومانی مانع مطالبه آن نخواهد بود.
البته اگر طرف مقابل ثابت کند که اقرارنامه ناظر به تسویه نهایی همه روابط مالی بین شما بوده، ممکن است نتیجه متفاوت باشد. بنابراین متن دقیق اقرارنامه در این پرونده اهمیت اساسی دارد.
با احترام
اقرار به بدهکاری بابت وام و پرداخت مبلغ به عنوان قسط وام ، ارتباطی به طلب قبلی شما از ایشان ندارد و موجب اسقاط طلب های قبلی نمی شود.
با استناد به مدارک و اسناد طلب خود از ایشان ، دعوی مطالبه وجه مطرح نمایید
با سلام
خیر، صرف تنظیم اقرارنامه درباره یک بدهی مشخص، بهتنهایی به معنای از بین رفتن مطالبات قبلی نیست. اگر در اقرارنامه به تسویه کامل، ابراء یا اسقاط همه مطالبات اشارهای نشده باشد، اصل بر این است که فقط همان موضوع مندرج در اقرارنامه مورد اقرار بوده است.
البته تفسیر نهایی به متن اقرارنامه و سایر ادله پرونده بستگی دارد
شما مدعی هثتید ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومان از کسی طلبکار هستید اقرار شما به دین خود منافاتی با ادعای طلب شما ندارد چون این دو مبلغ با یکدیگر اختلاف فاحش دارند و فر کدام باید جدا گانه مورد رسیدگی قرار بگیرند
صرف صدور اقرارنامه درباره مبلغ ۱۸ میلیون تومان، دلیل بر اسقاط یا تسویه طلب قبلی نیست مگر اینکه در سند تصریح شده باشد که کلیه حسابها تسویه شده یا طلب قبلی ساقط شده است.
خیر، صرف اقرار به بدهی جدید در یک سند عادی، بهطور خودکار طلبهای قبلی را ساقط نمیکند؛ مگر اینکه از مفاد سند و اوضاعواحوال پرونده بهروشنی احراز شود که طرفین قصد داشتهاند تمام مطالبات پیشین را تسویه کنند بنابراین ادعای طرف مقابل بهطور مطلق صحیح نیست.
در فرص سوال و بنابر توصیح به نطر می رسد ادعای ایشان قابل رد است .اولا در اقرارنامه نوشتید بابت وام این مبلع بدهکارید ولی نسبت به سایر طلب و بدهی چیزی بیان نشده . شما باستناد مستندات باید طلب خود را اثبات کنید و ایشان بایستی ثابت کنند پرداخت کرده اند . در فرص دوم باستناد اقرار مبلع فلان از شما طلبکار و شما به ایشان بدهکارید .شما باید اثبات کنید رد دین کردید و بدهکار نبیتید
سلام این دو موضوع ارتباطی با یکدیگر ندارند. شما میتوانید بر اساس مبالغی که به حساب طرف مقابل واریز کردهاید دادخواست مطالبه وجه مطرح کنید و با ارائه مستندات واریزها، مطالبه خود را اثبات نمایید.
صرف اینکه شما در سال ۱۴۰۰ یک سند عادی اقرار درباره مبلغ ۱۸ میلیون تومان تنظیم کردهاید، بهخودیخود به معنی صرفنظر کردن از طلبهای قبلی شما نیست. اقرار باید ناظر به همان موضوعی باشد که در آن ذکر شده و اگر در متن سند اشارهای به تسویهحساب کلی، بخشش یا صرفنظر از مطالبات قبلی نشده باشد، طرف مقابل نمیتواند صرفا از تاریخ سند نتیجه بگیرد که طلبهای سابق از بین رفته است.
البته طرف مقابل ممکن است به آن سند بهعنوان دلیل دفاعی استناد کند و دادگاه بررسی میکند که قصد طرفین از تنظیم سند چه بوده است. شما باید تراکنشهای بانکی، منشا واریزهای یک میلیارد تومان، ارتباط آن مبالغ با شخص مقابل و همچنین اینکه سند ۱۴۰۰ فقط مربوط به همان وام ۷۸ میلیون تومانی بوده را ارائه کنید.
باعرض سلام و ادب
خیر، صرف صدور چنین اقراری بهتنهایی به این معنا نیست که طلبهای قبلی شما از بین رفته است. اگر در سند عادی فقط به بدهی ۱۸ میلیون تومانی بابت وام اشاره شده و هیچ تصریحی به تسویهحساب، ابراء، اسقاط طلب یا تسویه همه حسابهای قبلی نشده باشد، اصل بر این است که اقرار فقط نسبت به همان موضوع اعتبار دارد. بنابراین، اگر بتوانید با تراکنشها و سایر ادله وجود طلب یک میلیارد تومانی را اثبات کنید، اقرار مذکور لزوما مانع مطالبه آن نخواهد بود. البته تفسیر نهایی سند و ارزش ادله با دادگاه است.
درود بر شما؛
خیر. صرف اقرار به یک بدهی جدید، بدون تصریح به تهاتر، ابراء، تبدیل تعهد، صلح یا تسویهحساب، موجب سقوط مطالبات سابق نمیشود. اگر سند عادی صرفا ناظر به بدهی ۱۸ میلیون تومانی ناشی از وام ۷۸ میلیون تومانی باشد و هیچ عبارتی دال بر تسویه یا اسقاط مطالبات قبلی نداشته باشد، اصل بر استقلال دو رابطه حقوقی است و بار اثبات ادعای تسویه یا سقوط دین بر عهده مدعی است. مستندات: مواد ۱۲۵۷، ۱۲۷۵ و ۱۲۸۰ قانون مدنی، مواد ۲۶۴، ۲۸۹، ۲۹۵ و ۷۵۲ قانون مدنی.
چنانچه اختلاف درباره ماهیت تراکنشها، سبب پرداختها یا مفاد سند عادی وجود داشته باشد، بررسی متن سند، گردش حساب و دلایل طرفین برای تشخیص امکان مطالبه طلبهای سابق و نحوه اقامه دعوا یا دفاع، ضروری است.
با سلام،خیر اقرار به بدهی جدید به معنای اسقاط طلبهای قبلی شما نیست.شما در لایحه ای مستدل و مستند توضیح دهید و آنرا از طریق دفتر خدمات قضایی برای شعبه مربوطه ارسال کنید. .
صرف اینکه سند عادی اقرار به بدهی ۱۸ میلیون تومان در سال ۱۴۰۰ تنظیم شده و آخرین واریزی شما به طرف مقابل در اسفند ۱۳۹۹ بوده، بهتنهایی موجب سقوط یا اسقاط طلب قبلی شما نمیشود. طرف مقابل باید ثابت کند که آن سند متضمن تسویهحساب کلی، ابراء، تهاتر، تبدیل تعهد یا توافق نهایی درباره تمام حسابهای طرفین بوده است
بر اساس مواد ۱۲۷۵ تا ۱۲۸۳ قانون مدنی، اقرار هر شخص فقط در حدود موضوعی که به آن اقرار کرده، علیه خود او معتبر است
