اعتبار تقسیم‌نامه غیررسمی بدون امضای یکی از وراث پس از گذشت سال‌ها

صرف گذشت حدود ۳۰ سال، به‌تنهایی موجب بی‌اعتباری تقسیم‌نامه نمی‌شود؛ اما اعتبار آن به مفاد سند و ماهیت حقوقی آن بستگی دارد.
اگر پدر در زمان حیات و با قصد انتقال قطعی، املاک را بین فرزندان تقسیم کرده و مالکیت خود را نسبت به هر قطعه منتقل کرده باشد، اصل بر اعتبار قرارداد است؛ امضای همه فرزندان برای صحت معامله‌ای که پدر انجام داده، لزوما شرط نیست. اما اگر سند صرفا «تقسیم ترکه آینده» بوده باشد، وضعیت متفاوت است.
عدم امضای یکی از فرزندان، مانع مطلق اعتبار تقسیم نسبت به سایر ورثه نیست؛ ولی برای اثبات اینکه قطعه مشخصی به او یا سایرین منتقل شده، باید متن تقسیم‌نامه، قصد پدر، نحوه تصرفات و سایر ادله بررسی شود.
اینکه فرزند مخالف حدود ۳۰ سال زمین‌ها را کشت کرده، به‌خودی‌خود مالکیت انحصاری ایجاد نمی‌کند و تصرف طولانی، بدون اثبات سبب قانونی تملک، جایگزین سند مالکیت نیست.
از طرف دیگر، چون املاک فاقد سند رسمی هستند، قولنامه‌های قدیمی پدر، تقسیم‌نامه، سوابق تصرف، شهادت شهود و سایر قرائن می‌توانند برای اثبات مالکیت مورث و حقوق ورثه اهمیت اساسی داشته باشند.
پیشنهاد میشه سایر فرزندان سریعا با جمع‌آوری مدارک از جمله تقسیم‌نامه، قولنامه‌های خرید پدر، گواهی انحصار وراثت، مدارک پرداخت‌ها و استشهاد محلی، در دادگاه محل صالح حسب وضعیت پرونده، دعوای اثبات مالکیت/اثبات وقوع تقسیم نامه و حقوق مشاعی و عنداللزوم تقسیم ترکه یا رفع تصرف و مطالبه اجرت‌المثل مطرح کنند و همزمان در جریان ثبتی، نسبت به درخواست ثبت فرزند مذکور اعتراض ثبتی کنند.
پیشنهاد دوم هم که مهم هست این است که به جهت تخصصی بودن پرونده حتما از وکلای بنیاد برای پیگیری و طرح دعوای حقوقی مناسب استفاده کنید تا منجر به رد دعوا و تضییع حقوق شما نشود .