این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
این پرسش دو بخش جداگانه دارد که باید مستقل بررسی شود.
بخش اول: تأثیر توافقنامه بر امکان اعمال ماده ۴۷۷
ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مکانیزمی است که از طریق رئیس قوه قضاییه برای رسیدگی به آرای قطعی مغایر با شرع بیّن اعمال میشود. توافقنامهای که بین طرفین دعوا برای پرداخت محکومٌبه منعقد شده، یک توافق خصوصی است و اثری بر صلاحیت نهادهای قضایی در بازنگری آرای مغایر با شرع ندارد. از این منظر، توافقنامه به خودی خود مانع اعمال ماده ۴۷۷ نمیشود.
بخش دوم: امکان اعمال ماده ۴۷۷ در این پرونده
برای اعمال ماده ۴۷۷، باید رأی «مغایر با شرع بیّن» باشد؛ یعنی مغایرت آن با موازین شرعی آشکار و روشن باشد، نه صرفاً یک اشتباه در تطبیق قانون. خسارت تأخیر تأدیه در دعاوی غیرپولی یا در مواردی که قانوناً قابل مطالبه نباشد، میتواند پایهای برای این درخواست باشد، اما پذیرش آن منوط به تشخیص رئیس قوه قضاییه یا واحد مربوطه است.
نکته مهم: اگر شما با توافقنامه کل مبلغ محکومبه از جمله خسارت تأخیر تأدیه را پرداخت کردهاید، باید به این موضوع توجه داشت که پرداخت داوطلبانه، دعوای استرداد وجه پرداختی را دشوار میکند؛ هرچند حذف قسمتی از رأی از طریق ماده ۴۷۷ از نظر فنی ممکن است، اما نتیجه عملی آن در بازپسگیری وجه پرداختی نیازمند طرح دعوای جداگانهای خواهد بود.
اقدام پیشنهادی: درخواست اعمال ماده ۴۷۷ از طریق دادستان کل کشور یا مستقیماً به دفتر رئیس قوه قضاییه ارسال میشود. در درخواست باید مشخصاً توضیح دهید که چرا درج خسارت تأخیر تأدیه در این پرونده (امانت خودرو) مغایر شرع بیّن است؛ از جمله اینکه موضوع دعوا پولی نبوده و تبدیل به قیمت شده، و الزام به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه بر مبلغ کارشناسی فاقد مبنای قانونی یا شرعی است.