موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا میتوان مهریه را به صورت مؤجل و مشروط به فوت زوج تعیین کرد؟
پرسیده شده ۳ ماه پیش
۵۴ پاسخ ثبت شده
آیا امکان دارد مهریه بر اساس سکه تعیین شود، اما مطالبهٔ آن مؤجل باشد و شرط پرداخت، فوت زوج و از محل اموال و املاک او باشد؟
جمعبندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
دربارهٔ تعیین مهریهٔ مؤجل مشروط به فوت زوج میان وکلا اختلافنظر است؛ اکثریت آن را به دلیل مجهول بودن زمان فوت، غرری یا باطل میدانند، اما برخی با تکیه بر آزادی اراده یا شبیه بودن آن به وصیت، چنین شرطی را ممکن شمردهاند.
این یک اختلاف حقوقی کلی است و امکان اجرای آن مستقیماً به نحوه نگارش شرط و توافقات مالی جانبی شما بستگی دارد.
حمیدرضا قاسمیآنلاینوکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
اعتبار مهریه مؤجل مشروط به فوت زوج
تعیین اجل برای پرداخت مهریه به خودی خود امکانپذیر است، اما منوط کردن پرداخت آن به زمان فوت زوج محل اختلاف جدی میان حقوقدانان است. اکثر وکلا معتقدند چون زمان فوت نامشخص است، این شرط مجهول و غرری بوده و باطل است، و حتی برخی آن را خلاف ذات دین بودن مهریه میدانند. در مقابل، گروهی از وکلا با استناد به اصل آزادی اراده یا شباهت آن به وصیت، این توافق را ممکن دانسته و بیان کردهاند که مطالبه آن پس از فوت از ماترک صورت میگیرد. همچنین پیشنهاد شده است به جای این شرط، از قراردادهایی مانند صلح عمری استفاده شود.
این پاسخ بهصورت خودکار تولید شده و جای مشاورهی حقوقی با وکیل را نمیگیرد؛ پاسخهای وکلا در ادامه آمده است.
۵۴ پاسخ از وکلا و کارشناسان حقوقی
پاسخ برتر۳ ماه پیش
سعید نقدی
وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری
۵٫۰·۳۱ مشاوره موفق
درود
چنین بنظر می رسد که شرط مزبور باطل است، زیرا مهریه تعهد زوج است، در قبال زوجه و موکول شدن پرداخت مهریه به فوت متعهد، شرط منطقی و قانونی نیست، از طرف دیگر هم تعیین اجل برای پرداخت مهریه نیست، چون مدت آن نامشخص است و در حقیقت شرط مجهولی است که با ذات مهریه و دین بودن آن منافات دارد.
درود بر شما؛
بله، در حقوق ایران اصل بر آزادی اراده در تعیین مهر و درج شروط ضمن عقد است و می توان مهریه را به صورت سکه تعیین کرد و برای مطالبه آن اجل و شرط قرار داد، مشروط به این که شرط خلاف مقتضای عقد نکاح و مخالف قانون و نظم عمومی نباشد. مستند قانونی، ماده ۱۰ و ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی در اعتبار توافق ها و شروط ضمن عقد، و ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی در تملک مهر توسط زوجه است.
نکته مهم این است که با مؤجل و معلق کردن مطالبه تا فوت زوج، عملا حق مطالبه زوجه در زمان حیات زوج محدود می شود و در صورت تنظیم نادرست، ممکن است در اجرا و اثبات، یا در تعارض با حقوق وراث و دیون متوفی مشکل ایجاد کند. از نظر رویه، مهر دین ممتاز نیست، اما دین متوفی محسوب می شود و قبل از تقسیم ترکه باید از ترکه پرداخت شود، بنابراین اگر شرط را دقیق بنویسید که مهر به عنوان دین بر ذمه زوج ثابت است و صرفا زمان مطالبه مؤخر می شود، امکان اجرای آن پس از فوت از محل ترکه تقویت می گردد.
پیشنهاد تکنیکی این است که به جای این که مهر را معلق به فوت کنید، مهر را قطعی و ثابت تعیین کنید و شرط کنید که زوجه تا زمان فوت زوج حق مطالبه و اقدام اجرایی ندارد، و پس از فوت از ترکه وصول می کند. همچنین باید تکلیف مواردی مثل طلاق قبل از فوت، بذل یا ابراء احتمالی، و نیز نحوه اثبات وجود ترکه و تقدم و تاخر دیون روشن شود تا در مرحله اجرا با ایراد مواجه نشود.
برای این که پاسخ دقیقا قابل اتکا باشد، لطفا بفرمایید شرط قرار است در سند رسمی نکاحیه درج شود یا در قرارداد جداگانه، و آیا قصد شما این است که زوجه در زمان حیات زوج هیچ حق مطالبه ای نداشته باشد یا فقط امکان اجرای فوری را محدود کنید؟
در خاتمه؛
پیشنهاد میگردد که اقدام به برقراری تماس و اخذ مشاوره حقوقی نمائید تابابررسی دقیق موضوع مطروحه و مدارک موجود به پاسخ و راهکارهای قانونی و حقوقی مؤثر نائل گردید.
سرافرازو پیروز باشید.
سلام
اصل تعیین مهریه بهصورت مؤجل امکانپذیر است و میتوان در ضمن عقد، برای زمان پرداخت آن شرط تعیین کرد. بنابراین میتوان توافق کرد که مهریه مثلا تعداد معینی سکه باشد و مطالبه یا پرداخت آن تا زمان مشخصی به تاخیر بیفتد. اما اگر شرط شود که مهریه فقط در صورت فوت زوج و از محل ترکه او قابل مطالبه باشد، باید متن شرط و آثار حقوقی آن با دقت تنظیم شود؛ زیرا چنین شرطی ممکن است از نظر ماهیت، تعلیق در تعهد یا تعیین زمان اجرای تعهد تلقی شود و نحوه تنظیم آن در اعتبار و قابلیت اجرا مؤثر است.
اگر مقصود این است که مهریه تا زمان فوت زوج قابل مطالبه نباشد، بهتر است بهصورت تعیین اجل روشن و غیرمبهم در عقدنامه یا سند لازمالاجرا تنظیم شود. در این حالت، پس از فوت زوج، مهریه جزء دیون متوفی محسوب شده و از ترکه، پیش از تقسیم ارث، قابل مطالبه خواهد بود؛ البته فقط تا میزان دارایی باقیمانده از ترکه.
اصل آزادی قراردادها و ماده ۱۰ قانون مدنی اجازه میدهد طرفین برای پرداخت مهریه اجل تعیین کنند و آن را مؤجل نمایند، مشروط به اینکه مفاد عقد روشن باشد. ماده ۱۰۸۲ مالکیت زن بر مهر را مقرر کرده، اما میتوان زمان مطالبه و سررسید دین را در عقد تعیین کرد.
بنابراین میتوان شرط کرد «مثلا ۱۰۰ سکه، عندالموت زوج و از محل ترکه پرداخت شود»؛ در این حالت قبل از تحقق شرط، اصل دین ممکن است موجود باشد ولی مطالبه آن مطابق اجل قراردادی خواهد بود.
سلام پیرو سوال شما، بله؛ میتوان در عقدنامه مهریه را مثلا تعداد معینی سکه تعیین کرد و برای مطالبه آن اجل قرار داد و شرط کرد که پرداخت آن پس از فوت زوج و از محل ترکه او انجام شود. در این حالت تا زمانی که زوج زنده است، دین قابل مطالبه نیست و پس از فوت، مهریه بهعنوان دین متوفی پیش از تقسیم ترکه از اموال او پرداخت میشود؛ البته بهتر است عبارت شرط کاملا روشن تنظیم شود تا مشخص باشد منظور «موعد پرداخت» فوت زوج است، نه اینکه اصل مهریه صرفا در صورت فوت ایجاد شود.
با سلام
این شرط معمولا باطل نیست مگر طوری تنظیم شده باشد که موجب ابهام شدید یا تعارض با ماهیت نکاح شود
پس اگر شرط روشن و صریح در عقد یا سند جداگانه آمده باشد در اصل قابل استناد است هرچند در عمل درباره تعبیر و نحوه تنظیم آن ممکن است اختلاف نظر باشد
بله، امکان تعیین مهریه به صورت سکه با شرط تاجیل (مدتدار بودن) وجود دارد. شما میتوانید توافق کنید که مطالبه مهریه منوط به فوت زوج باشد و پرداخت آن از محل اموال و داراییهای به جا مانده (ترکه) صورت گیرد. پیشنهاد میشود برای جلوگیری از هرگونه ابهام حقوقی در آینده، این شرط با دقت و صراحت کامل در سند ازدواج یا توافقنامه درج شود
با سلام
بله میتوان اجل و موعد مقرر کرد .
در حوزه حقوق خانواده و قراردادهای مالی، اصل بر «آزادی اراده طرفین» در تعیین ماهیت و شرایط تعهدات است، مگر آنکه با نظم عمومی یا قوانین آمره در تعارض باشد.
ولی شرط از محل اموال زوج بعد فوت بستگی به وراث وی و طلبکاران وی دارد
با سلام
بله، اصولا امکانپذیر است. میتوان مهریه را به تعداد معینی سکه تعیین کرد و توافق نمود که سررسید آن فوت زوج باشد و از محل ماترک پرداخت شود.
البته شرط باید دقیق و بدون ابهام تنظیم شود تا مشخص باشد فوت زوج، صرفا زمان مطالبه و پرداخت است.
پس از فوت نیز پرداخت مهریه از ماترک زوج انجام میشود و ورثه شخصا مسئول پرداخت بیش از ماترک نیستند
باسلام، امکان تعیین مهریه بهصورت سکه با شرط تاجیل وجود دارد و میتوان توافق کرد که مطالبه مهریه منوط به فوت زوج بوده و پرداخت آن از محل اموال و داراییهای بهجامانده از وی (ترکه) انجام شود؛ برای جلوگیری از ابهام و اختلافات آینده، این شرط باید با دقت و صراحت کامل در سند ازدواج یا توافقنامه درج شود.
مهریه میتواند به صورت مؤجل و مشروط به فوت زوج تعیین شود، به شرط درج صریح در عقدنامه. پس از فوت، مهریه از ترکه قابل مطالبه است. در غیر این صورت، مهریه عندالمطالبه و قابل مطالبه در هر زمان خواهد بود.
با سلام بله امکان وجود دارد در اینصورت تا زمان حیات از زوج نمیتوان مطالبه مهریه کرد مگر انکه بعدا تصمیم و سند جدید تنظیم گردد مبنی بر پرداخت قبل از فوت .ومیتوان با مهریه بشرط مذکور از اموال و ارث متوفی مطالبه کرد.پاینده باشید و سلامت
سلام و درود
این مقرره ی قانونی است و اگر چنین چیزی در قباله ذکر نشود هم اجرا میشود . در صورت فوت ابتدا دیون شخص ( و از جمله مهریه ) پرداخت میشود .
اما اگر تمایل دارید پرداخت مهریه را منوط به فوت کنید ، باز هم ایراد حقوقی به نظر نمیرسد . یعنی تا زوج فوت نکند ، مهریه قابل مطالبه نباشد .
نگارش این موضوع دقیق بوده و نیازمند دقت نظر حقوقی می باشد .
با سلام
مهریه میتواند در مواردی مانند فوت زوجه قبل از انحلال عقد، یا هر شرط دیگری که دو طرف ازدواج به صورت متقابل در زمان عقد توافق کنند مؤجل باشد. این شرط در صورتی که در سند ازدواج به صورت رسمی ثبت شده باشد، معتبر است.
بله امکان تعیین سکه بعنوان مهریه وجود دارد، ولی زوجه به محض عقد مالک بر مهریه میشود ولی چنین شرطی با اینکه امکان پذیر است، قابل ذکر است پس از فوت مهریه دین ممتاز و ابتدا از ماترک قابل وصول میباشد...
سلام بله؛ میتوان مهریه را مؤجل و مشروط به فوت زوج تعیین کرد.
در این حالت، مهریه فقط پس از فوت زوج و از ترکه او قابل مطالبه است و قبل از آن حق مطالبهای ایجاد نمیشود
با سلام،مهریه پرداختش یا عندالمطالبه است یا عندالاستطاعته.لذا چنین شرط محدود کننده ای که بعد از فوت از اموال مهریه را وصول کند،خلاف مقتضای عقد و شرطی باطل است و مبطل عقد است.
طیبه برزگر
۳ ماه پیش
وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری
۵٫۰·۱۱ مشاوره موفق
بله وقتی میتوان مهریه را عندالاستطاعه قرار داد به طریق اولی، پرداخت مؤجل و مشروط به فوت زوج نیز می توان تعیین کرد.
در این حالت، مهریه فقط پس از فوت زوج و از ترکه او قابل مطالبه است و قبل از آن حق مطالبهای ایجاد نمیشود
سلام، مطابق اصول کلی، برای پرداخت هر دینی اجل (مدت) باید معین باشد.لذا موجل نمودن پرداخت مهریه بر فوت، که مدت نامشخصی دارد صحیح بنظر نمی رسد. و این احتمال وجود دارد که مهریه باطل اعلام شود.
با سلام
به نظر می رسد مهریه عند المطالبه است و موجل بودن آن به عقد آسیب برساند ولی می توانید در این رابطه عقد صلح عمری به میزان مهریه با زوج منعقد نمایید که در صورت فوت مالکیت شما مستقر شده و حقوق قابل استیفا باشد.
سلام
به نظر تعیین اجل برای پرداخت مهریه منعی ندارد ولی باید مهریه بصورت عندالمطالبه تعیین و سپس طرفین طی عقد دیگری موجل بودن را توافق نمایند در غیر اینصورت به نظر صحیح نیست.
بله، در حقوق ایران اصل بر آزادی اراده در تعیین شرایط مهریه است و زوجین میتوانند برای پرداخت مهریه، اجل تعیین کنند. بنابراین تعیین مهریه به صورت مؤجل تا زمان فوت زوج فینفسه باطل نیست.
در رویه عملی دفاتر ازدواج نیز معمولا عبارتهایی مانند «مهریه عندالاستطاعه» یا «مهریه مؤجل تا تاریخ معین» پذیرفته میشود و از نظر تئوریک «مؤجل تا فوت زوج» نیز قابل تصور است؛ مشروط بر اینکه اصل دین مهر در زمان عقد ایجاد شود و فقط موعد پرداخت به فوت زوج موکول گردد.
با سلام
تعیین اجل برای پرداخت مهریه منع قانونی ندارد اما منوط نمودن به فوت به نظر اینجانب غرری و به لحاظ مشخص نبودن موعد باطل می باشد . البته ممکن است نظر مخالفی هم وجود داشته باشد
با سلام و درود. بله. از نظر حقوقی کاملا امکانپذیر است که مهریه به تعداد مشخصی سکه تعیین شود، اما در عقد نکاح شرط شود که مهریه عندالاستطاعه، مؤجل یا عندالوفات زوج باشد و فقط پس از فوت شوهر از محل ترکه وی پرداخت شود. در این صورت تا زمان تحقق شرط (فوت زوج)، زوجه حق مطالبه مهریه را نخواهد داشت، مگر اینکه در متن عقد شرط دیگری پیشبینی شده باشد.
سلام
مهریه می تواند موجل باشد معمولا دریافت مهریه پس از فوت زوج است ولیکن شرط پرداخت ، *فوت زوج *باشد شرطی باطل است ولی عقد را باطل نمی کند مهریه از دیون ممتازه و مقدم برهر دیونی است و در ابتدا از ترکه متوفی محاسبه و برداشت می شود
کاربر بنیاد وکلا
۱ ماه پیش
سلام این شرط باطل نیست مگر اینکه به نحوی تنظیم شده باشد که ابهام اساسی ایجاد کند یا با ذات و ماهیت نکاح در تعارض باشد. اگر شرط به صورت روشن و صریح در عقدنامه یا سند جداگانه درج شده باشد اصل بر اعتبار و قابلیت استناد آن است.
