لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
با فرض اینکه قوانین آینده حق تنصیف را از شرط اختیاری به حکم اجباری تبدیل کنند و مهریه نیز به قوت خود باقی بماند، آیا در شرایط قوانین فعلی میتوان هنگام عقد، حق تنصیف را صرفاً نسبت به اموال معین و محدود (مانند یک ملک یا خودرو مشخص) توافق کرد تا در صورت تغییر قانون، این توافق جایگزین حکم قانونی شود؟
تولیدشده با هوش مصنوعی بنیاد وکلا — پاسخ وکیل نیست
این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
در حقوق فعلی ایران، حق تنصیف یک شرط اختیاری ضمن عقد نکاح است و زوجین میتوانند دامنه و متعلق آن را آزادانه تعیین کنند. بنابراین محدود کردن این حق به اموال معین (مثلاً یک ملک مشخص یا یک خودرو) در متن عقدنامه کاملاً ممکن است.
طبق قانون مدنی، شروط ضمن عقد تا زمانی که خلاف مقتضای ذات عقد یا خلاف قانون آمره نباشند، نافذ و لازمالوفاء هستند. نکته کلیدی اینجاست: اگر قانون آینده حق تنصیف را به حکم امری (آمره) تبدیل کند، هیچ توافق پیشینی نمیتواند آن را محدود یا ساقط کند، زیرا قوانین آمره بر توافقهای خصوصی برتری دارند.
برای بهرهمندی از حداکثر حمایت در قوانین فعلی، میتوان در سند ازدواج یا سند رسمی جداگانه تصریح کرد که حق تنصیف زوجه صرفاً شامل مال معین (با ذکر مشخصات کامل) میشود و نسبت به سایر اموال ساقط است. این توافق در چارچوب قانون کنونی معتبر است، اما در برابر قانون آمره آینده قابل استناد نخواهد بود.
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
امکان آن وجود دارد که در زمان انعقاد عقد نکاح، بهجای اکتفا به شرط کلی تنصیف دارایی، یک تعهد مالی مستقل، معین و ناظر به مال یا اموال مشخص مورد توافق طرفین قرار گیرد. در این فرض، تعهد مزبور واجد ماهیت یک التزام قراردادی مستقل بوده و مطابق اصول کلی قراردادها، اصل بر لزوم و اعتبار آن در روابط طرفین است.
نمیتوان با قطعیت اظهار نمود چنین توافقی در هر حال مانع اجرای قواعد آمره احتمالی در آینده خواهد بود. در صورتی که قانونگذار در آینده، حق تنصیف دارایی را بهصورت حکم آمره، الزامی و غیرقابل توافق پیشبینی نماید، توافقات خصوصی طرفین قادر به نادیده گرفتن یا بیاثر ساختن آن حکم نخواهد بود. در چنین فرضی، ممکن است هم تعهد قراردادی سابق و هم حق قانونی لاحق، حسب مورد، قابلیت استناد و اجرا داشته باشند؛ مگر آنکه قانون لاحق، صراحتا تکلیف تعارض را به نحو دیگری تعیین نماید.
چنانچه هدف، تعیین تکلیف دقیق نسبت به مال معین و پیشگیری از بروز اختلافات آتی باشد، توصیه میشود شرط مزبور بهصورت یک تعهد مستقل، صریح و با جزئیات کامل تنظیم گردد؛ به نحوی که مشخصات دقیق مال، میزان تعهد، زمان و شرایط انتقال، وضعیت احتمالی نقل و انتقال یا تغییر مال، و نیز نسبت آن با مهریه و سایر حقوق مالی زوجه بهطور روشن در متن عقد درج شود.
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل طلاق صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۳٬۰۴۰ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
طبق ماده ۱۰ و ۱۱۱۹ قانون مدنی توافق بر تنصیف اموال معین و محدود در زمان عقد معتبر است اما اگر قانون آینده به صورت آمره و مرتبط با نظم عمومی وضع شود و صراحتا توافقات قبلی را بیاثر کند این شرط ممکن است در برابر آن قانون جدید باطل شود زیرا قراردادهای خصوصی نمیتوانند حق مکتسبه ناشی از قوانین آمره حمایتی را سلب کنند مگر اینکه در قانون جدید حق توافق خلاف آن پیشبینی شده باشد.
برای استحکام بیشتر این توافق را به صورت صلحنامه رسمی در دفترخانه ثبت کنید و قید کنید که این قرارداد جایگزین هرگونه حکم قانونی احتمالی در آینده است.
پیرو سوال شما، بله؛ در حقوق فعلی میتوان به استناد مواد ۱۰ و ۱۱۱۹ قانون مدنی بهجای شرط کلی تنصیف، یک تعهد مالی مشخص و محدود را ضمن عقد نکاح یا عقد لازم دیگر توافق کرد؛ مثلا زوج متعهد شود در صورت تحقق شرط معین، نصف یا درصد مشخصی از یک ملک یا خودرو با مشخصات کامل را به زوجه منتقل کند. اما این توافق را نمیتوان با اطمینان «جایگزین هر قانون آینده» دانست؛ اگر قانون آینده حکم آمرهای وضع کند، اجرای آن تابع قانون جدید خواهد بود، ولی اگر قانون جدید صرفا حداقل یا حق قانونی جدیدی ایجاد کند، شرط خصوصی مشخص شما اصولا میتواند در کنار آن باقی بماند، مگر قانون جدید خلاف آن را مقرر کند. بنابراین از نظر حقوقی، تنظیم شرط دقیق، معین، مستقل و رسمی درباره مال مشخص، بسیار مطمئنتر از تلاش برای پیشبینی و خنثیکردن قانون آینده است؛ ضمن اینکه باقی ماندن مهریه نیز فینفسه مانعی برای چنین توافقی نیست و این حقوق میتوانند مبنای متفاوت داشته باشند.
مطابق یکی از شروط مندرج در سند ازدواج : (زوجه شرط نمود هرگاه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و طبق تشخیص دادگاه تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نبوده زوج موظف است تا نصف دارایی خود را که در ایام زناشویی با او به دست آورده یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زوجه منتقل کند.) در این صورت در صورتی که طلاق از طرف زوج باشد و شرایط مندرج در این بند وجود داشته باشد زوج موظف است تا نصف اموال خود را به زوجه منتقل نماید.
بنابراین اگر پرسش شما در خصوص شرط تنصیفی است که درسند ازدواج پیش بینی شده است باید گفت این شرط تمام اموالی را که زوج در طول زندگی مشترک (به جز از طریق ارث) به دست آورده است را شامل میشود و نمیتوان آن را به اموال خاصی محدود نمود.
اما در خصوص حق تنصیف اموالی که زوجین درباره آن توافق میکنند(داخل در شروط ضمن عقد قرار میگیرد و حسب توافق زوجین معین می گردد) در این صورت این توافق میتواند راجع به هر مالی که قابلیت تملک داشته باشد صورت بگیرد و تنظیم حق مذکور باید به گونه ای باشد که قابلیت اجرایی داشته باشد و مجهول و مبهم نباشد.
و درود. تنصیف اموال در سند ازدواج جزو توافقات طرفین است و میتواند محدود به اموال مشخصی شود. البته این شرط میتواند جدای از شرط تنصیف اموال در سند ازدواج باشد گه طرفین به عنوان شروط ضمن عقد امضا می کنند و در صورت طلاق از طرف زوج اجزا میشود.
کاربر گرامی
شرط تنسیف میتواند اختیاری باشد و آن را در ضمن عقد سلب نمود اما به خاطر داشته باشید که این حق مکتسبه در شرایط خاص نباید در برابر قوانین عامرهای که در آینده وضع میشود و نوعی جنبه حمایتی دارد را از میان ببرد البته میتوان اینگونه استدلال کرد که در قانون جدید اگر از نوع عامره قرار بگیرد میتواند در ذیل قانون به صحت قراردادهای قبلی که قبل قانون جدید وضع شده است اشاره شود
بله، در قوانین فعلی میتونی حق تنصیف رو فقط نسبت به یه مال مشخص (مثل یه ملک یا خودرو) توافق کنی. چون حق تنصیف الان یه شرط اختیاریه و طرفین آزادن که محدودهش رو خودشون تعیین کنن.
اما نکته مهم اگه قانون آینده این حق رو اجباری کنه، اون قانون جدید معمولا حکم آمره (الزامی) محسوب میشه و نمیتونی با توافق قبلی، خودت رو ازش معاف کنی. یعنی اگه قانون بگه «حق تنصیف اجباریه توافق شما که فقط یه مال خاص رو شامل میشه، جایگزین حکم قانونی نمیشه و قانون جدید بر همه اموال اعمال میشه.
باسلام
شرط تنصیف مندرج در عقدنامه فعلی، یک شرط ضمن عقد و ناشی از توافق زوجین است، نه یک سهم قانونی عام و مستقل از اراده طرفین. اداره حقوقی قوه قضاییه نیز صراحتا آن را شرطی میداند که با امضای زوجین در عقدنامه، به عنوان شرط ضمن عقد اعتبار پیدا میکند.
بله، در چارچوب قوانین فعلی میتوان شرط تنصیف را به اموال معین و مشخص محدود کرد، مشروط به اینکه متن شرط دقیق و صریح تنظیم شود.
اما اگر قانون آینده حکم آمره و متفاوتی وضع کند، توافق خصوصی لزوما نمیتواند آن حکم را کنار بزند؛ اعتبار شرط در برابر قانون جدید به متن و آثار قانون آینده بستگی دارد.
بنابراین بهتر است شرط بهصورت شرط ضمن عقد نکاح و با تعیین دقیق مال، حدود انتقال و نحوه اجرا تنظیم شود.
با توجه به اظهارات شما و بر اساس قانون زوجین می توانند هر شرطی را که مخالف قانون و شرع و مخالف ذات عقد نکاح نباشد در عقدنامه نکاح شرط نمایند
شرط تنصیف دارایی ، شرط اختیاری است
قانون عطف به ماسبق نمی شود مگر در خود قانون شرط شده باشد
با توجه به قوانین فعلی بله شما میتوانید در زمان عقد توافق کنید که حق تنصیف فقط شامل داراییهای مشخصی بشود. حالا اگر قانون در آینده تغییر کند و تنصیف اجباری شود توافق قبلی شما معتبر باقی میماند.
محدود کردن شرط تنصیف به اموال مشخص، کاملا امکانپذیر و توصیه میشود. همچنین، حتی در صورت تغییرات احتمالی آینده، قوانین جدید شامل حال ازدواجهای پیشین نخواهند شد و توافق شما معتبر میماند.
شرط تنصیف داریی از جمله شروط اختیاری در سند ازدواج می باشد و اینکه زوجین دامنه آن را محدود به وسایل خاصی نمایند امکان پذیر می باشد و در قانون مقرره خاصی برای آن پیش بینی نشده است لذا اگر در آینده قانون گذار این نهاد را به نهاد اجباری تبدیل نماید اینکه بخواهد به توافقات گذشته سرایت داشته باشد منطقی نمی باشد و اثر قانون نسبت به آتیه می باشد هر چند از دسته قوانین امری باشد مگر اینکه در متن قانون صراحتا اشاره شده باشد که قانون به ماقبل خود اثر دارد .
بهر حال با دیدگاه شما اصلح است شما ذیل شرط ذکر شده در سند ازدواج را امضا ننماید و این شرط را ضمن عقد جداگانه در دفاتر اسناد رسمی با وسایل مد نظر تعهد نماید .
در صورتی که شرط اصلی (حق تنصیف) از قباله ازدواج حذف و اموال مشخص به عنوان حق زن در صورت طلاق از ناحیه زوج در آن گنجانده شود، این موضوع توافقی بوده و می تواند مناط اعتبار باشد.
حق تنصیف پس از شروع زندگی زناشویی معنا می گیرد و هرآنچه زوج و زوجه با کار و تلاش بدست آورند در واقع دارائی درایام زوجیت
هنگام طلاق اموال تحصیل شده با نظارت دادگاه نصف می شود لازم به ذکر است طلاق نباید از جانب زوجه باشد ویا بر اثر عدم تمکین زوجه یا طلاق ناشی از بدرفتاری یا تخلف زن از وظایف زناشویی و طلاق توافقی نیز نباشد
حال اگر روی صحبت شما تغییر قانون در آینده است می توانید تنصیف را مختص اموال محدودی نمایید البته با توافق کتبی و به صورت قانونی و بدون هیچ ابهامی از سوی طرفین ، تا توافق جایگزین حکم قانونی احتمالی شود
عرض سلام و احترام
پاسخ سوال شما در دو بخش قابل تفکیک است:
الف) امکان اشتراط:
قطعا امکان تعیین محدوده تنصیف در اموال به اموال مشخص، وجود دارد و هیچ شکی در آن نیست.
ب) ارتباط توافق فعلی با قوانین در آینده:
در صورت تحقق توافق، صرفا قوانینی بر آن حاکم هستند که در زمان تحقق، مجری بوده اند. در نتیجه توافقی که برابر با قوانی جاری معتبر باشد، علی الاصول در صورت تغییر قوانین نیز معتبر خواهد بود. جز در شرایط و موارد خاص که یقینا موضوع سوال شما، از مصادیق آن نخواهد بود.
|موید و منصور باشید
کاربر گرامی خیر چنین امری امکان ندارد،توافق بر تنصیف اموال پیش از عقد نافذ نیست.و در صورت تغییر قانون نمیتواند جایگزین حکم اجباری قانونی شود.
باتوجه به اینکه شرط تنصیف جز شروط ضمن عقد بوده و امضای آن کاملا اختیاری هست امکان درج شرط و محدود نمودن شرط تنصیف با توجه به ماده ده قانون مدنی بلا اشکال است
اگر در عقدنامه جزو شروط بیاورید و اموال مشخص باشد و شرط مبهم نباشد وخلاف قوانین امره نباشد و زوجین امضا کنند امکان دارد
خیر، توافق بر تنصیف اموال معین پیش از عقد، نافذ نیست و در صورت تغییر قانون، نمیتواند جایگزین حکم اجباری قانونی شود.
بااحترام.بله میتوانید طبق قانون مدنی موارد محدود و معین را در سند ازدواج قید کنید و نسبت به سایر اموال ساقط کنید و معتبر هست
شرط توصیف در خصوص کل اموالی هست که در طول زندگی مشترک حاصل شده است
شما می توانید در سند نکاحیه مورد حق تنصیف دارایی رو امضا نکنید تا تعهدی متوجه شما نباشد.
باتوجه به اینکه خود شرط تنصیف در سند نکاحیه اختیاری است محدود کردن آن نیز طی توافق امکانپذیر نی باشد.
خیر چنین امکانی وجود ندارد و شرط تنصیف نسبت به کل اموال تحصیل شده بعد از شروع زندگی زناشویی است ( اموال و دارایی قبل از زندگی و اموال موروثی را شامل نمی شود ) همچنین این اطلاع و آگاهی را داشته باشید که اگر طلاق از طرف و بدون دلیل موجه باشد این شرط اعمال خواهد شد
همانطور که خودتان مطرح کردید شرط تنصیف دارایی از شروط ضمن عقد است که با توافق طرفین ممکن است.بنابراین این شرط را میتوانید محدود کنید به اموال مشخص.
اما اینکه در آینده قانونی وضع شود روی شرط مورد توافق شما مؤثر نیست
بله هر شرطی در سند نکاح لازم الاجراست
بادر.ود
تنثصیف دارایی قاعده مخصوصی دارد
جز شروط ضمن عقد محسوب میشود و شما میتوانید هر شروطی با هر شرایطی ک تمایل دارید را در عقد نامه بگنجانید
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
