آیا عرف رایج تولیدکنندگان محتوا دفاع حقوقی در برابر نقض حق مؤلف است؟

اینکه یک رفتار خلاف قانون بین افراد زیادی رایج باشد را نمی‌توان عرف قلمداد کرد، باید دقت نمود که قانون در برخی موارد برای جلوگیری از همین رفتارهای غلط وضع می‌شود تا از رواج آنها جلوگیری نماید.
علاوه بر این عرف نمی‌تواند خلاف قانون آمره مصداق داشته باشد و تنها در اموری که قانون‌گذار سکوت کرده یا آنرا به عرف ارجاع داده معتبر خواهد بود.
از متن مواد قانون حمایت حقوق مولفان، مصنفان و هنرمندان و قوانین دیگر حوزه مالکیت ادبی-هنری به خوبی مشخص است که روح قانون بر حمایت از حقوق مادی و معنوی افراد استوار شده و تنها در بخش حقوق مادی اجازه واگذاری را به صاحب اثر داده و حقوق معنوی را حتی با اجازه پدیدآورنده نیز غیرقابل انتقال دانسته است.
نقض این حقوق که گاه از سوی افراد صورت می‌پذیرد و با تبعات قانونی مواجه نمی‌شود را نباید به اغماض قانون‌گذار یا تجویز چنین امری سرایت دا‌د، بلکه این‌ موضوع بیشتر به ناآگاهی افراد از حقوق خود برمی‌گردد.
حتی اینکه یک پدیدآورنده به نقض حقوق خود از سوی شخص دیگری اعتراض نکرده هم نمی‌تواند دفاعی در برابر پیگیری حقوق وی علیه شخص دیگری باشد، زیرا قانون‌گذار اجازه داده پدیدآورنده حقوق مادی خود را به شخص دیگری واگذار یا اجازه استفاده از آن را به شخصی داده و به شخص دیگری ندهد.
بهتر است یا از آثار عمومی استفاده کرده و یا برای استفاده‌ از آثار دیگران از آنها اجازه بگیرید.

اگر امری در قانون دارای ضمانت اجراست، صرف اینکه افراد زیادی به آن پایبند نیستند، دلیل نمیشود که رفتار شما مباح گردد.
برای مثال در سطح شهر زیاد با این تهدید روبرو میشویم: پارک=پنچری. نصب چنین نوشته‌ای قابل پیگرد قانونی است و نمیتوان گفت چون بسیاری از خانه‌ها و مغازه‌ها این عبارت را نصب میکنند، پس دیگر این عمل مباح است و خلاف نیست.
موفق باشید.

خیر، صرف عرف رایج بین تولیدکنندگان محتوا یا اینکه افراد زیادی چنین کاری انجام می‌دهند، به‌تنهایی دفاع قانونی محسوب نمی‌شود.
ملاک، قوانین حق مؤلف و شرایط استفاده از اثر است. اگر استفاده از اثر دیگری بدون مجوز یا خارج از موارد مجاز قانونی باشد، رایج بودن آن در جامعه موجب مشروعیت پیدا کردن عمل نمی‌شود.

عرف فقط زمانی معتبر است که قانونی آمره در آن زمینه موجود نباشد.