آیا اینکه ارائه مهلت پس از تخلیه متصور نمی باشد و این امر صرفا یک استناد نابجا بوده، را محکمه از اینجانب می پذیرد یا استناد نابجا موجب ضرر بنده گردیده و آنرا اقراری علیه خود در نظر می گیرند؟
سلام علیکم
بنده به عنوان موجر قرارداد اجاره ای با شخصی منعقد نموده ام، به ازای عدم انجام تعهد توسط وی مجاز به استناد به بند ۳ قرارداد و فسخ باقی مدت قرارداد و در صورت عدم تخلیه، اخذ اجرت المسمی روزانه می باشم و در صورتی که بدون قصور مستاجر تمایل به فسخ قرارداد داشته باشم مجاز به استناد به بند ۴ قرارداد و پس از مهلت مشخصی مثلا ۳ ماه مجاز به اخذ اجرت المسمی روزانه از وی می باشم
شخص مورد نظر تعهد خود را انجام نداده و اینجانب با استفاده از مفاد بند ۳ قرارداد را فسخ نموده و چون تخلیه ننموده مستحق اجرت المثل روزانه از همان تاریخ گردیده ام، لکن ۵ ماه بعد و طی اظهارنامه ای اشتباها به بند ۴ قرارداد استناد کرده و مطالبه وجه نموده ام و در اظهارنامه قید نموده ام همانطور که در بند ۴ اعلام شده مهلت ۳ ماهه، در حالیکه در زمان فسخ لزوم تخلیه در اسرع وقت را اعلام و مستندات کافی موجود است.
حال سؤال بنده این است، با توجه به استناد نادرست در زمان ارسال اظهار نامه که پس از فسخ قرارداد و تخلیه ملک بوده، آیا ممکن است این استناد نادرست بر این مبنا که تو از بند ۴ برای فسخ استفاده کرده ای یا با وجود استفاده از بند ۳ مهلت یک ماهه را برای وی در نظر گرفته بودی علیه بنده استفاده بشود؟
در حالیکه فسخ در موعد مقرر و بدون هرگونه مهلتی صورت گرفته و صریحا بر لزوم تخلیه در اسرع وقت تاکید گردیده است. آیا اینکه ارائه مهلت پس از تخلیه متصور نمی باشد و این امر صرفا یک استناد نابجا بوده، را محکمه از اینجانب می پذیرد یا استناد نابجا موجب ضرر بنده گردیده و آنرا اقراری علیه خود در نظر می گیرند؟
