آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
پدر من چند سال قبل فوت یک سندی را ذیل عنوان اقرارنامه تنظیم کرد(توسط فرد سومی نوشته شد اما به امضا و اثر انگشت پدرم رسید و در دفترخانه گواهی امضای پدرم صورت گرفته) که بند اول آن یک اجارهنامه است، در بند دوم سند نوشته شده است که فرزندان متعهد هستند که پس از فوت مال متوفی را به طور یکسان بین خود تقسیم کنند.
(یک بند سومی که آن هم در حال حاضر باطل است هم وجود دارد)
فرزندان پسر هم در منزل انتهای سند را امضا کردهاند (درست کنار امضای افراد غیر ذینفع که طبیعتا شاهد بودند) اما عنوان امضا مشخص نشده است و هیچ عبارتی از جمله رضایت دارم یا تنفیذ میکنم نوشته نشده است. صرفا در پایان سند امضا زدهاند و تمام امضاها کنار هم قرار دارد.
حال فرزندان پسر ادعا میکنند که وصیت پدر مازاد بر ثلث مال نافذ نیست و رضایت ندارند و امضا را به عنوان شاهد زدهاند.
آیا امضای آنها پای آن سند را میتوان نشان از رضایت آنها دانست و وصیت را برای مازاد بر یک سوم مال نیز لازمالاجرا دانست؟
بر اساس ماده ۸۴۳ قانون مدنی ایران، وصیت تا یک سوم مال وصیت شده بدون نیاز به اجازه وراث نافذ است. برای وصیت مازاد بر یک سوم، رضایت وراث ضروری است.
در مورد شما، اگر امضای فرزندان پسر در سند تنها به عنوان شاهد بوده و هیچ عبارتی مبنی بر رضایت یا تنفیذ وصیت وجود ندارد، نمیتوان آن را به عنوان رضایت برای اعتبار وصیت مازاد بر یک سوم مال تلقی کرد.
برای اینکه امضا به عنوان رضایت تفسیر شود، باید به وضوح مشخص باشد که وراث با وصیت مازاد موافق بودهاند. در غیر این صورت، این وصیت تنها تا حد یک سوم مال نافذ است و برای مازاد بر آن نیاز به رضایت صریح وراث دارد.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
سلام درود
امضای وراث در ذیل سند، اگر بدون ذکر عنوان «رضایت» یا «تنفیذ وصیت» باشد، بهتنهایی دلیل قطعی بر رضایت آنان محسوب نمیشود و اصل بر این است که وصیت نسبت به مازاد بر ثلث بدون رضایت ورثه نافذ نیست.
با این حال، این امضا میتواند اماره رضایت تلقی شود و در صورت وجود قرائن و تشخیص دادگاه، ممکن است بهعنوان تنفیذ وصیت پذیرفته شود، ولی قطعیت حقوقی ندارد.
سلام
امضای وراث بدون ذکر عنوان یا عبارت صریح (مانند رضایت یا تنفیذ) بهتنهایی اثر حقوقی قطعی ندارد. چنین امضایی معمولا در حکم شهادت یا حضور تلقی میشود، نه تعهد یا قبول مفاد سند.
اعتبار الزامآور فقط زمانی ایجاد میشود که وراث صریحا رضایت یا تعهد خود را در متن یا کنار امضا ذکر کرده باشند. بنابراین امضای صرف در پایان سند، بدون عنوان، برای تقسیم ترکه یا ایجاد تعهد الزامآور کافی نیست.
امضای بدون عنوان وراث بیشتر جنبه شاهد دارد و اعتبار الزامآور ندارد.
سلام
با توجه به قوانین مدنی و رویههای قضایی ایران، امضای فرزندان در ذیل سندی که محتوای وصیتگونه دارد (مانند تقسیم مساوی ارث)، لزوما به معنای «تنفیذ» یا رضایت آنها به مازاد بر ثلث مال نیست. در واقع، میان «امضا به عنوان شاهد» و «امضا به عنوان متعاهد یا تنفیذکننده» تفاوت حقوقی ظریفی وجود دارد که در ادامه بررسی میشود.
اعتبار وصیت مازاد بر ثلث
طبق ماده ۸۴۳ قانون مدنی، وصیت متوفی تا میزان یکسوم (ثلث) اموال او نافذ است و برای مازاد بر آن، نیازمند اجازه و رضایت وراث است. اگر برخی از ورثه اجازه دهند، وصیت فقط نسبت به سهم آنها نافذ خواهد بود؛ اما اگر رضایت ندهند، تقسیم ارث باید طبق سهمالارث قانونی (پسر دو برابر دختر) انجام شود.
امضا به عنوان شاهد یا تنفیذکننده
در صورتی که عنوان امضا در سند مشخص نشده باشد و امضای فرزندان در کنار امضای افراد غیر ذینفع (شهود) قرار گرفته باشد، دادگاهها معمولا این امضا را حمل بر «شهادت بر صدور سند» میکنند، نه «قبولی محتوای آن».
نظریه قضایی: طبق برخی آرای دادگاهها و نظریات مشورتی، امضای وراث ذیل وصیتنامه به عنوان شاهد، به منزله تنفیذ وصیت زائد بر ثلث نیست و برای اجرای آن، اثبات رضایت صریح آنها ضروری است.
محل امضا: قرار گرفتن امضای پسران در ردیف شهود غیر ذینفع، قرینهای قوی برای ادعای آنهاست که صرفا ناظر و شاهد امضای پدر بودهاند، نه تاییدکننده بندهای سند.
تفاوت اسناد عادی و گواهی امضا
ثبت سند به صورت «گواهی امضا» در دفترخانه، تنها اصالت امضا (اینکه امضا متعلق به پدر شماست) را تایید میکند و به معنای رسمی شدن تمام محتویات سند یا لازمالاجرا بودن تمام بندهای آن (بهویژه بندهای خلاف قانون ارث) نیست.
