به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
زمانی که فردی از دنیا میرود، باید دین و بدهی های اش از ماترک او (دارایی متوفی که به سبب فوت از مالکیت او خارج میشود) پرداخت شود.
ورثه ملزم نیستند غیر از اموال باقیمانده از متوفی، چیزی به بستانکاران بدهند و اگر اموال متوفی برای اداء تمام بدهی ها کافی نباشد، ترکه بین تمام بستانکاران به نسبت طلب آن ها تقسیم میشود.
در موقع تقسیم دیونی که به موجب قوانین دارای حق تقدم هستند، رعایت خواهد شد.
طلب اشخاصی که مال آنها به عنوان ولایت یا قیمومت تحت اداره متوفی بوده نسبت به میزانی که متوفی به سبب ولایت و یا قیمومت مدیون شده است. این طلب در صورتی حق تقدم خواهد داشت که در دوره قیمومت یا ولایت و یا در ظرف یک سال بعد از فوت متوفی باشد.
طلب پزشک و داروفروش و مطالباتی که به مصرف مداوای متوفی و خانوادهاش در مدت یک سال قبل از فوت رسیده است.
طبق قانون، اگر چیزی از اموال باقیمانده در مقابل بدهی و دینی در رهن باشد مرتهن نسبت به آن مال بر سایر بستانکاران مقدم است و اگر ارزش مالی که در رهن است از طلب مرتهن بیشتر باشد مقدار اضافه بین طلبکاران تقسیم میشود و اگر کمتر باشد مرتهن نسبت به باقیمانده طلب خود مانند سایر بستانکاران خواهد بود.
در جای دیگر قانونگذار مقرر کرده است، در صورتی که اموال بازمانده از متوفی به مقدار کافی برای جبران بدهی و دین شخص فوت شده نزد ورثه نباشد، بستانکار میتواند بر کسی که او را بدهکار متوفی میداند یا مدعی است که مالی از اموال متوفی در اختیار و نزد اوست اقامه دعوی کند.
اگر طلب از متوفی مشخص نباشد مدعی باید طلب خود را از متوفی، از طریق ورثه اثبات کند و پس از آن شکایت خود را بر کسی که بدهکار متوفی است یا مالی از متوفی نزد اوست، مطرح کند.
طبق قانون در مواردی که برای بدهىهای متوفی وصی معین شده، اثبات دین بر عهده وصی و ورثه خواهد شد.
در مورد اموال متوفی بدونوارث که مدیر ترکه معین میشود اثبات و پرداخت بدهی بر عهده وی خواهد بود.
ورثه متوفی میتوانند ترکه را قبول کرده تا بدهیهای متوفی را بپردازند و یا ترکه را واگذار کنند که به طلبکاران داده شود.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.