به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
ابلاغ در لغت به معنای رساندن نامه یا پیغام به شخصی است.
علی الاصول در جریان فرایند دادرسی در دادگاه ها، طرفین بایستی به نحوی از مفاد فرایند دادرسی و تشریفات آن مطلع شوند.
اصولا ابلاغ بایستی به خود شخصی که طرف دعواست انجام شود؛ ولی از آن رو که همواره امکان انجام این امر نیست، در قانون مواردی پیش بینی شده است که می توان ابلاغ را به اشخاصی غیر از خود طرف دعوی نیز ابلاغ نمود.
بر همین اساس است که در قانون ابلاغ واقعی و ابلاغ قانونی مورد پیش بینی قانونگذار قرار گرفته است، اما به نظر می رسد که بهترین شیوه ابلاغ ، ابلاغ واقعی به مخاطب آن باشد.
به همین دلیل در این مقاله به ابلاغ واقعی و موارد آن خواهیم پرداخت .
قانون آیین دادرسی مدنی به تفصیل در مواد 67 الی 83 به ابلاغیه و احکام مربوط به آن پرداخته است.
بر اساس این مواد، انواع ابلاغ را می توان شامل ابلاغ واقعی و ابلاغ قانونی دانست.
ابلاغ واقعی و یا ابلاغ قانونی در این موارد تعریف نشده اند، اما از مصادیق مذکور در این ماده می توان موارد ابلاغ واقعی و قانونی را از یکدیگر تفکیک نمود که در این قسمت به ابلاغ واقعی و موارد آن خواهیم پرداخت.
در صورتی که:
در حالات مذکور، مطابق قانون ، ابلاغ واقعی انجام شده است.
در این رابطه، ماده 68 آیین دادرسی مدنی در خصوص ابلاغ واقعی چنین مقرر نموده است:
«مامور ابلاغ مکلف است حداکثر ظرف دو روز اوراق را به شخص خوانده تسلیم کند و در برگ دیگر اخطاریه رسید بگیرد».
به نظر می رسد که ابلاغ از نوع واقعی آن بهترین نوع ابلاغ باشد؛ چرا که باعث اجرای بهتر عدالت در فرایند دادرسی شده و طرفین را از جزییات مربوط به دادرسی آگاه می سازد ؛ اما چنانچه اشاره شد، در برخی از موارد ابلاغ واقعی امکانپذیر نیست و باید به ترتیبی دیگر عمل کرد که در مقاله ای تحت عنوان ابلاغ قانونی بررسی خواهد شد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.