به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
در بین تمام شروطی که هنگام عقد ازدواج میتوان گذاشت، یکی از مهمترین شروط، شرط وکالت زن برای طلاق است.
وکالت برای اعمال طلاق با حق طلاق زن متفاوت است و یکی نیست.
در قانون ایران، برای زنان موردی به عنوان حق طلاق نداریم، بلکه دادن وکالت برای اعمال طلاق داریم که به اشتباه به عنوان حق طلاق از آن یاد میشود
در این نوشتار به جزئیات این تفاوت میپردازیم.
طبق قانون مدنی ایران، در شرایط زیر زن این حق را دارد که از دادگاه تقاضای طلاق کند.
عدم پرداخت نفقه:
زن میتواند در صورت خودداری شوهر از دادن نفقه به دادگاه رجوع کند؛ در این صورت دادگاه میزان نفقه را معین و شوهر را به دادن آن محکوم خواهد کرد.
هرگاه اجرای حکم دادگاه و الزام شوهر به دادن نفقه به علت سرسختی او و عدم دسترسی به اموالش یا به علت عجز شوهر از انفاق ممکن نباشد، زن این حق را دارد که تقاضای طلاق بدهد.
موارد عسر و حرج:
از دیگر شرایطی که به زن این حق و اجازه را میدهد، مواردی است که به عنوان عسر و حرج شناخته میشوند.
غیبت شوهر بیش از چهار سال هم از مواردی است که زن حق گرفتن طلاق را خواهد داشت.
شایان ذکر است که موارد یاد شده در ماده ۱۱۱۲ تمثیلی است، نه حصری؛ به این معنی که به جز موارد ذکر شده، موارد دیگری نیز میتواند مصداق داشته باشد.
شروط مورد توافق در عقدنامه نیز در صورت محقق شدن، حق طلاق را برای زن در بر خواهد داشت.
از جمله این شرایط وکالت زن برای طلاق است که مطابق با آن زن میتواند درخواست طلاق خود را به دادگاه تقدیم کند.
وکالت در طلاق به این معنی است که زن با وکالتی که از شوهرش دارد، از جانب او میتواند وکیل انتخاب کند و با مراجعه به دادگاه، خود را مطلقه کند؛ بنابراین زن در هر زمان و تحت هر شرایط، اختیار دارد خود را به هر نوع طلاق و به هر طریق اعم از گرفتن یا بخشش مهریه، مطلقه کند.
این وکالت از نظر حقوقی و قانونی مانند آن است که شوهر، زن را طلاق داده است.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.