تفاوت گواهی عدم امکان سازش و حکم طلاق

بسیار پیش می آید یکی از زن و شوهر و یا هر دوی آنها دیگر تمایلی به ادامه دادن زندگی مشترک با یکدیگر ندارند و تصمیم به جدایی از یکدیگر و طلاق می گیرند.

جدایی و طلاق علت های مختلفی دارد، اینکه علت دعوا و اختلاف چیست، کدام یک از زن یا شوهر آن را مطرح می کنند و اینکه اختلاف مرتبط با چیست، نوع دعوی را در دادگاه خانواده و راه های پیگیری آن و مراحلی که باید طی شود را مشخص می کند.

یکی از موارد تفاوت در رسیدگی زمانی است که دادگاه باید  اقدام به صدور گواهی عدم امکان سازش و یا حکم طلاق کند.

در این مقاله می خواهیم بدانیم موارد صدور گواهی عدم امکان سازش و موارد صدور حکم طلاق کدام است و تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم سازش در چیست؟

موارد صدور گواهی عدم امکان سازش

درباره اینکه گواهی عدم امکان سازش چیست و نحوه دریافت و اعتبار آن به چه صورت است، در مقاله گواهی عدم امکان سازش صحبت شد.

در اینجا مواردی که دادگاه اقدام به صدور گواهی عدم امکان سازش می کند را به طور اختصار نام می بریم:

1. طلاق توافقی
2. طلاق به درخواست مرد
3. طلاق از طرف زن؛ وقتی که زن وکالت در طلاق دارد، یعنی زن حق طلاق دارد.

موارد صدور حکم طلاق

جدا از مواردی که در بالا برای صدور گواهی عدم امکان سازش نام برده شد، در مواردی دادگاه اقدام به صدور حکم طلاق می کند.

این مورد زمانی است که زن به دادگاه درخواست طلاق می دهد بدون اینکه حق طلاق داشته باشد؛ یعنی زن در عقد ازدواج خود حق طلاق را از مرد نگرفته است؛ اما بنا به دلایلی مثل داشتن یکی از موارد عسر و حرج، قصد دارد از همسرش جدا شود.

به عبارت دیگر، به دلیل اینکه در کشور ما، خانم ها بدون رضایت مردان امکان طلاق و جدایی ندارند، برای اینکه بتوانند از شوهرشان جدا شوند باید در دادگاه مراحلی را طی کنند؛ مثلا سوء رفتار یا سوء معاشرت مرد یا عسر و حرج خود را در دادگاه به اثبات برسانند تا سبب ایجاد حق طلاق برای آنها شود.

در چنین شرایطی، دادگاه گواهی عدم امکان سازش صادر نمی کند؛ بلکه دادگاه ابتدا موضوع و دلایل اختلاف که زن بابت آنها درخواست طلاق کرده است را بررسی می کند و اگر زن را در گرفتن طلاق از شوهرش محق دانسته شد، اقدام به صدور حکم طلاق می کند.

تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش

تفاوت حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش را می توان در موارد زیر بررسی کرد:

• وقتی قرار باشد دادگاه درباره موضوعی حکم صادر کند، به طور کامل آن را بررسی کرده، دفاعیات طرفین را می شنود و در نهایت تصمیم می گیرد که به نفع چه کسی و چگونه حکم صادر کند، در اصطلاح حقوقی به این روند، ورود دادگاه به ماهیت دعوا می گویند.

همانطور که گفته شد یکی از این موارد زمانی است که زن بدون داشتن حق طلاق درخواست طلاق کند، اما دادگاه زمانی گواهی عدم امکان سازش صادر می کند که لزومی برای ورود به ماهیت دعوی وجود ندارد و تنها قصد دارد تصمیم به طلاق را تایید کند.

• طبق قانون حمایت خانواده، مدت اعتبار حكم طلاق شش ماه از تاريخ ابلاغ راي فرجامی يا انقضای مهلت فرجام خواهی است، اما گواهی عدم سازش اگر تا 3 ماه به دفترخانه ارائه نشود، دیگر اعتبار ندارد.
• حکم طلاق دستور دادگاه به جدایی است اما در گواهی عدم سازش طلاقی صورت نگرفته بلکه تنها اجازه طلاق صادر شده است و در صورتی که در مدت مشخص شده 3 ماهه طلاق ثبت نشود، به منزله انصراف از جدایی است.