به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
انتقال یک شخص بدون رضایت او، از محلی به محل دیگر با استفاده از زور، تهدید یا فریفتن را آدم ربایی می گویند.
عموم مردم تصورشان این است که آدم ربایی جرمی است که تحت شرایط سخت اتفاق می افتد و به این راحتی قابل تحقق نیست؛ درصورتی که آدم ربایی جرمی است که به راحتی اتفاق می افتد.
آدم ربایی به دو دسته آدم ربایی ساده و آدم ربایی مشدده تقسیم بندی می شود: آدم ربایی ساده یعنی شرایط و کیفیات تشدیدی وجود نداشته باشد و اگر یکی از جهات تشدید وجود داشته باشد آدم ربایی مشدده است.
در چنین پروندههای حساسی روی کمک ما حساب کنید؛ مجموعه بنیاد وکلا با بهرهگیری از بهترین متخصصان همراهتان خواهد بود تا نتیجه دلخواهتان را کسب کنید.
عروس ربایی یک اصطلاح است که شامل ربودن هر عروس خلاف نظر والدینش می باشد، حتی اگر عروس مایل به ازدواج با فرد مربوطه باشد. این عمل در میان اقوام خاص عشایر سنتی آسیای مرکزی رخ می دهد.
آدم ربایی اکسپرس یک نوع ربایش است که در برخی از کشورها، عمدتا در آمریکای لاتین استفاده می شود، که در آن یک میزان پول از یک شرکت یا خانواده که به راحتی بتواند پرداخت کند، در مقابل فرد ربوده شده درخواست می شود.
آدم ربایی موسوم به ببر، گروگان گیری یک دوست یا همکار یا یک فرد نزدیک قربانی می باشد؛ به عنوان مثال یک کودک به گروگان گرفته می شود تا خواست خود را به خانواده کودک اعمال کنند.
رضایت نداشتن شخص ربوده شده یکی از شرایط تحقق جرم آدم ربایی است.
این شرط را می توان مهمترین عنصر تحقق جرم آدم ربایی دانست؛ زیرا به این معنا است که عمل ربایش باید بدون رضایت شخص ربوده شده صورت گیرد و با وجود رضایت شخص ربوده شده، تحقق این جرم منتفی است.
به عنوان مثال شخصی با رضایت خود سوار اتومبیلی می شود که به مقصد خارج شهر در حرکت است و راننده در میانه راه و در بیرون از شهر، عمدا از مسیر خارج می شود و مسافر را به نقطه ای دور افتاده منتقل و او را محبوس می کند.
در این حالت از لحظه انحراف راننده از مسیر و انتقال شخص به مکانی دیگر جرم آدم ربایی محقق می شود.
در حقیقت انتقال شخص ربوده شده از محلی به محل دیگر را باید شرط دیگر وقوع جرم آدم ربایی عنوان کرد که در غیر این صورت این جرم بی معنا خواهد بود.
در جرم آدم ربایی اساسا مباشرت و همکاری مجرم در ارتکاب جرم شرط نیست و رباینده بنا به تصریح ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، می تواند این جرم را به وسیله دیگری انجام دهد؛ مانند زمانی که ربایش از سوی شخصی مجنون انجام گیرد.
در این مورد سبب، اقوی از مباشر خواهد بود و مسئولیت کیفری متوجه سبب است.
آدم ربایی جرمی عمدی است؛ بنابراین مرتکب باید قصد ربودن انسان زنده ای را برخلاف میل وی داشته باشد و با فقدان این شرط جرم آدم ربایی قابل تحقق نخواهد بود؛ مانند اینکه شخصی بدون اطلاع از اینکه شخصی در صندوق عقب اتومبیل وی محبوس است، او را به محل دیگری منتقل کند.
برای تحقق آدم ربایی، نیازی نیست فرد مجرم همراه و همدستی داشته باشد؛ یعنی لازم نیست رباینده شخصا قربانی را برباید حتی اگر انجام دهد، مثل اینکه فرد دیوانه ای را ترغیب کند که کودکی را برباید، مجازات فاعل جرم برای او تعیین «توسط فرد دیگری »عوامل تشدید مجازات آدم ربایی این کار را خواهد شد.
آدم ر بایی یک جرم آنی است؛ یعنی به محض اینکه رباینده فردی را می رباید، جرم محقق میشود و استمرار رفتار شرط نیست؛ لذا اگر رباینده بعد از ربودن قربانی ، او را مخفی کند، جرم دیگری تحت عنوان جرم توقیف یا مخفی کردن غیرقانونی مرتکب شده است.
آدم ربایی یک جرم عمدی است، بنابراین هر وقت کسی از وجود انسانی در صندوق عقب خودرو خود مطلع نباشد و خودرو را حرکت دهد، مرتکب جرم آدمربایی نشده است.
انگیزه مرتکب از ربودن موثر نیست، هرچند داشتن انگیزه شرافتمندانه می تواند موجب تخفیف مجازات مرتکب شود.
اگر کسی شروع به ربودن دیگری کند، اما موفق به اجرای خواسته خود نشود، به مجازات شروع به جرم آدم ربایی (یعنی ۳ تا ۵ سال حبس) محکوم می شود.
مثلا اگر شخصی که در صدد به زور سوار کردن دیگری به خودرو است، بر اثر مقاومت شخص مورد نظر نتواند به هدف خود برسد یا به محض اینکه راننده مسیر خود را به قصد ربودن مسافر تغییر دهد، با اقدام بموقع مسافر در بیرون پریدن از خودرو مواجه شود، عمل او در حد شروع به جرم تلقی می شود.
در مورد جرایم تعزیری درجه شش تا هشت، دادگاه می تواند پس از احراز مجرمیت متهم، با ملاحظه وضعیت فردی، خانوادگی و اجتماعی و سوابق و اوضاع و احوالی که موجب ارتکاب جرم شده است، در صورت وجود شرایطی، صدور حکم را به مدت شش ماه تا دو سال به تعویق اندازد.
پس از گذشت مدت تعویق با توجه به میزان پایبندی مرتکب به اجرای دستورهای دادگاه، گزارش های مددکار اجتماعی و نیز ملاحظه وضعیت مرتکب، دادگاه حسب مورد به تعیین کیفر یا صدور حکم معافیت از کیفر اقدام می کند.
همچنین در جرایم تعزیری درجه سه تا هشت دادگاه می تواند در صورت وجود شرایط مقرر برای تعویق صدور حکم، اجرای تمام یا قسمتی از مجازات را از یک تا پنج سال معلق کند.
اما قانون گذار شخص مرتکب جرم آدم ربایی را مستحق استفاده از هیچ یک از این امتیازات نمی داند و در قانون آیین مجازات اسلامی تاکید می کند: در جرم آدم ربایی صدور حکم و اجرای مجازات آدم ربایان و شروع به آنها قابل تعویق و تعلیق نیست.
اگر شخصی شروع به آدم ربایی کند یعنی قصد ارتکاب جرم کرده و شروع به اجرای آن کند اما جرم بنا به دلایلی اتفاق نیفتد به استناد ماده ۱۲۲ قانون مجازات اسلامی در باب شروع به جرم مجازات می شود و بر اساس تبصره ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات این قانون نیز به سه تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد.
بر اساس ماده ۱۲۲، هر کس قصد ارتکاب جرمی کرده و شروع به اجرای آن کند اما به واسطه عامل خارج از اراده او قصدش معلق بماند، به شرح زیر مجازات می شود:
تبصره: هرگاه رفتار ارتکابی، ارتباط مستقیم با ارتکاب جرم داشته اما به جهات مادی که مرتکب از آنها بی اطلاع است، وقوع جرم غیرممکن باشد، اقدام انجام شده در حکم شروع به جرم است.
اثبات جرم آدم ربایی از طریق تحقق عناصر تشکیل دهنده جرم صورت می گیرد که در زیر به آن اشاره می کنیم:
عنصر قانونی:
قانون گذار در ماده ۶۲۱ و۶۳۱ قانون مجازات اسلامی و ماده واحده قانون تشدید مجازات رانندگان متخلف مصوب ۱۳۳۵عمل آدم ربایی را جرم انگاری کرده است و ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی تاکید می کند، هرکس به قصد مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگر به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحو دیگر شخصا” یا توسط دیگری شخصی را برباید یا مخفی کند به حبس از پنج سال تا پانزده سال محکوم خواهد شد.
همچنین ماده ۶۳۱ قانون مجازات اسلامی در مورد نوزادربایی، مخفی یا تعویض کردن اطفال این گونه می گوید که هر کس طفلی را که تازه متولد شده است برباید یا مخفی کند یا او را به جای طفل دیگری یا متعلق به زن دیگری غیر از مادر طفل قلمداد نماید به شش ماه تا سه سال حبس محکوم خواهد شد.
عنصر مادی:
عمل ربودن افراد به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحو دیگر عنصر مادی جرم آدم ربایی محسوب می شود، یعنی ربودن شخص عبارت از منتقل کردن او از جایی به جای دیگر بدون رضای او است بنابراین جابه جایی و تغییر مکان مفهوم اصلی « ربودن » است.
در ماده ۶۳۱ قانون مجازات اسلامی عمل ربودن و مخفی کردن طفل و تعویض کردن اطفال عنصر مادی این جرم تلقی می شود.
عنصر معنوی:
جرم آدم ربایی در صورتی محقق می شود که علاوه بر عنصر قانونی و مادی،عنصر روانی و معنوی را دارا باشد؛ یعنی شخص باید سوءنیت و قصد مجرمانه برای ارتکاب جرم را داشته باشد و در غیر اینصورت جرم فوق محقق نخواهد شد و انگیزه مرتکب جرم در عدم مسئولیت او بی تاثیر خوهد بود و مرتکب با هر انگیزه ای اعم از مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگر مرتکب آدم ربایی شود، مجازات خواهد شد که البته وجود انگیزه شرافتمندانه می تواند یکی از جهات مخففه موضوع ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی باشد و قاضی دادگاه میزان مجازات را تخفیف دهد.
زنا از طریق اغفال و فریب دادن دختر نابالغ یا از طریق ربایش، تهدید و یا ترساندن زن اگر چه موجب تسلیم شدن او شود، در حکم زنای به عنف است. مستند به بند (ت) ماده ۲۲۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ حد زنا در زنای به عنف از سوی زانی، اعدام زانی است.
مطابق ماده ۶۳۱ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، هر کس طفلی را که تازه متولد شده است، بدزدد یا مخفی کند یا او را به جای طفل دیگری یا متعلق به زن دیگری غیر از مادر طفل قلمداد کند، به ۶ ماه تا ۳ سال حبس محکوم خواهد شد و چنانچه احراز شود که طفل مزبور مرده بوده است، مرتکب به ۱۰۰ هزار تا ۵۰۰ هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد.
هر کس بدون رعایت نظامات مربوط به دفن اموات، جنازه ای را دفن کند یا سبب دفن آن شود یا آن را مخفی کند، به جزای نقدی از ۱۰۰ هزار تا ۱ میلیون ریال محکوم خواهد شد.
طبق ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی، مجازات آدم ربایی پنج سال تا پانزده سال حبس در نظر گرفته شده است و مجازات نوزادربایی طبق ماده ۶۳۱ قانون مجازات اسلامی شش ماه تا سه سال حبس در نظر گرفته شده است و در صورتی که معلوم شود طفل ربوده شده مرده بوده مرتکب به یکصد هزار تا پانصد هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد.
معاونت در آدم ربایی:
هرگاه کسی با علم و عمده وسایل ارتکاب جرم آدم ربایی و نوزاد ربایی را تهیه کند و یا افراد را به ارتکاب جرم فوق تحریک یا ترغیب یا تهدید یا تطمیع نماید و یا به هر طریق دیگر وقوع جرم را تسهیل کند به استناد ماده ۴۳ قانون مجازات اسلامی معاون در جرم شناخته شده و مجازات معاون طبق ماده ۷۲۶ قانون مجازات اسلامی حداقل مجازات مقرر در قانون برای همان جرم می باشد که در مورد جرم آدم ربایی پنج سال و نوزادربایی شش ماه حبس پیش بینی شده است.
کیفیات تشدید مجازات در جرم آدم ربایی:
طبق ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی در صورتی که سن ربوده شده کمتر از ۱۵ سال باشد یا ربودن با وسیله نقلیه انجام گیرد یا به ربوده شده آسیب جسمی یا حیثیتی وارد شود مرتکب به حداکثر مجازات تعیین شده محکوم خواهد شد.
شروع به آدم ربایی:
اگر شخصی شروع به آدم ربایی کند یعنی قصد ارتکاب جرم کند و شروع به اجرای آن نماید اما جرم بنا به دلایلی اتفاق نیفتد به استناد ماده ۴۱ و تبصره ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی به سه تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد.
رسیدگی به جرم آدم ربایی در صلاحیت دادگاه عمومی جزایی می باشد.
چنان چه فردی متهم به ارتکاب چند جرم از درجات مختلف باشد، دادگاهی به اتهام او رسیدگی می کند که صلاحیت رسیدگی به مهم ترین جرم را دارد.
در صورتی که یکی از اتهامات از جمله جرایمی باشد که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه کیفری استان باشد، این دادگاه باید به اتهامات دیگر او که در صلاحیت دادگاه عمومی است نیز رسیدگی نماید.
دفاع در مقابل آدم ربایان جرم نیست لازم است بدانید ماده ۶۲۹ قانون مجازات اسلامی، دفاع در مقابل آدم ربایی را یکی از موارد ممتاز دفاع مشروع دانسته که این دفاع، ممکن است تا حد قتل آدم ربا ادامه یابد، بدون این که مسؤولیتی متوجه دفاع کننده باشد، زیرا به این نکته در ماده ۶۲۹ قانون مجازات اشاره شده است:
«در موارد ذیل قتل عمدی به شرط آنکه دفاع متوقف به قتل باشد مجازات نخواھد داشت:...؛ دفاع در مقابل کسی که در صدد سرقت و ربودن انسان یا مال او برآید.»
اصولا دفاع به شکل ارتکاب قتل در مقابل حملهای که برای ربودن انسان صورت می گیرد تناسب ندارد؛ اما قانون گذار، این تناسب را لازم ندانسته و به ھمین جھت است که این عمل جزو موارد ممتاز دفاع مشروع به حساب می آید.
اگر ربوده شده رضایت داد؟ یادتان باشد حتی اگر ربوده شده رضایت دھد، مجازات آدم ربایی تا ۱۵ سال حبس است و اگر جرم دیگری ھم مرتکب شده باشد مجازات مستقل آن جرم ھم در مجازات اصلی لحاظ می شود؛ و رضایت فرد ربوده شده فقط شامل تخفیف در مجازات خواھد شد.
البته اگر شرایط تخفیف مھیا باشد. معاونت در آدم ربایی ھم مجازات دارد. در شرایطی که عملا معاونت در جرمی در قانون تصریح نشده باشد، اعمال حداقل مجازات برای آن در نظر گرفته می شود که ۵ سال است.
اما این نکته را باید در نظر داشت که صرف نظر از ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی، اگر فرد رباینده یا معاون وی، مرتکب جرم دیگری نیز بشود از باب تعدی مادی جرم مجازات خواھد شد.
برای مثال اگر رباینده ھم فردی را برباید و ھم اموال او را سرقت کند، علاوه بر مجازات آدم ربایی، به مجازات سرقت نیز محکوم خواھد شد.
اولین قدم در تله انداختن آدم ربایان، مراجعه به دادسرا و تقدیم شکواییه است.
بعد از انجام این کار باید منتظر انجام تشریفات و تحت تعقیب قرار گرفتن رباینده از سوی دادسرا باشید.
بعد از آن نیز نامه ای به شما داده می شود تا آن را به کلانتری محل ببرید تا از طریق آن بتوان استعلام ھای تلفن ھمراه را از مخابرات گرفت.
در این مدت زمان، دادسرا شھادت شھود را جمع آوری خواھد کرد و ماموران کلانتری به عنوان ضابطان دادگستری تحقیقات را آغاز می کنند.
در صورتی که پس از انجام تحقیقات یقین حاصل شود که رباینده کیست، مکان او شناسایی شده، دستگیر می شود و به اشد مجازات خواھد رسید.
آدمربایی به معنای سلب آزادی تن است و به انتقال یک شخص بدون رضایت او از محلی به محل دیگر با استفاده از زور، تهدید یا فریفتن گفته میشود.
در تعریفی دیگر میتوان گفت که آدمربایی به معنای سلب آزادی تن دیگری بدون رضایت او و با قصد نامشروع از راه جابجایی از محلی به محل دیگر است.
فرد آدمربا باید عمد در ربودن فرد داشته باشد و با توجه به اینکه نتیجه جرم آدمربایی از عمل مرتکب منفک نیست؛ بنابراین سوءنیت خاص در سوءنیت عام مرتکب مستتر است و کسی که قصد ربودن دیگری را دارد، در ضمن قصد سلب آزادی او را نیز دارد.
عنصر قانونی این جرم نیز ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی است که بر اساس این ماده، هرکس به قصد مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگر به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحو دیگر شخصا یا توسط دیگری شخصی را برباید یا مخفی کند، به حبس از ۵ تا ۱۵ سال محکوم خواهد شد.
در صورتی که سن مجنیعلیه کمتر از ۱۵ سال تمام باشد یا ربودن توسط وسایل نقلیه انجام پذیرد یا به مجنیعلیه آسیب جسمی یا حیثیتی وارد شود، مرتکب به حداکثر مجازات تعیینشده محکوم خواهد شد و در صورت ارتکاب جرایم دیگر به مجازات آن جرم نیز محکوم میشود.
بیشتر بخوانید: چرا جرم آدم ربایی نیاز به وکیل دادگستری دارد؟
رضایت نداشتن شخص ربودهشده یکی از شرایط تحقق جرم آدمربایی است.
این شرط را میتوان مهمترین عنصر تحقق جرم آدمربایی دانست؛ زیرا به این معنا است که عمل ربایش باید بدون رضایت شخص ربودهشده صورت گیرد و با وجود رضایت شخص ربوده شده، تحقق این جرم منتفی است.
به عنوان مثال شخصی با رضایت خود سوار اتومبیلی میشود که به مقصد خارج شهر در حرکت است و راننده در میانه راه و در بیرون از شهر، عمدا از مسیر خارج میشود و مسافر را به نقطهای دور افتاده منتقل و او را محبوس میکند.
در این حالت از لحظه انحراف راننده از مسیر و انتقال شخص به مکانی دیگر جرم آدمربایی محقق میشود.
در حقیقت انتقال شخص ربودهشده از محلی به محل دیگر را باید شرط دیگر وقوع جرم آدمربایی عنوان کرد که در غیر این صورت این جرم بیمعنا خواهد بود.
در جرم آدمربایی اساسا مباشرت و همکاری مجرم در ارتکاب جرم شرط نیست و رباینده بنا به تصریح ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، میتواند این جرم را به وسیله دیگری انجام دهد؛ مانند زمانی که ربایش از سوی شخصی مجنون انجام گیرد.
در این مورد سبب، اقوی از مباشر خواهد بود و مسئولیت کیفری متوجه سبب است.
آدمربایی جرمی عمدی است؛ بنابراین مرتکب باید قصد ربودن انسان زندهای را برخلاف میل وی داشته باشد و با فقدان این شرط جرم آدمربایی قابل تحقق نخواهد بود، مانند اینکه شخصی بدون اطلاع از اینکه شخصی در صندوق عقب اتومبیل وی محبوس است، او را به محل دیگری منتقل کند.
بر اساس این ماده، هر کس طفلی را که تازه متولد شده است، بدزدد یا مخفی کند یا او را به جای طفل دیگری یا متعلق به زن دیگری غیر از مادر طفل قلمداد کند، به ۶ ماه تا ۳ سال حبس محکوم خواهدشد و چنانچه احراز شود که طفل مزبور مرده بوده است، مرتکب به یکصد هزار تا ۵۰۰ هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد.
بر اساس این ماده، هرکس بدون رعایت نظامات مربوط به دفن اموات، جنازهای را دفن کند یا سبب دفن آن شود یا آن را مخفی کند، به جزای نقدی از یکصد هزار تا یک میلیون ریال محکوم خواهد شد.
قانون تشدید مقابله با اقدامات تروریستی دولت آمریکا مصوب ۱۰ آبان سال ۱۳۶۸٫
جرم آدمربایی از جرایم آنی به شمار میرود.
در تعریف جرم آنی باید گفت هنگامی که عنصر مادی جرم در یک لحظه واقع شود، جرم آنی به وقوع پیوسته است؛ مانند قتل، سرقت، ازدواج مجدد بـدون اجازه دادگاه در شرایطی که قانونا جـرم تلقی شود (به این دلیل که در لحظه انعقاد عقد، نکاح دوم تحقق مییابد)، ساخت خانه بدون مجوز قانونی (که با کار گذاشتن اولین سنگ بنا واقع میشود) یا نصب آگهی در محلهای ممنوع با ضمانت اجرای کیفری.
طبق ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، مجازات جرم آدمربایی ساده، حبس از ۵ تا ۱۵ سال است و در صورتی که سن مجنیعلیه کمتر از ۱۵ سال یا ربودن با استفاده از وسیله نقلیه باشد یا به مجنیعلیه آسیب جسمی یا حیثیتی وارد شود، مرتکب به حداکثر مجازات یعنی ۱۵ سال حبس محکوم خواهد شد و در صورت ارتکاب جرایم دیگر به مجازات آن جرم نیز محکوم میشود.
جرم آدمربایی و گروگانگیری دو مصداق از جرایم علیه اشخاص هستند که آزادی تن را مورد تعرض قرار داده و موجبات سلب آزادی تن را فراهم میکنند.
این جرایم علاوه بر اینکه آزادی تن اشخاص را سلب میکنند، در اغلب اوقات صدمات بدنی (ضرب و جرح و قتل) و صدمات حیثیتی (ریختن آبرو، شرف و هتک ناموس) بر افراد وارد میکنند که غیر قابل جبران است و غالبا با نوعی عنف، تهدید و اجبار یا حیله و نیرنگ با انگیزههای سوء همراه هستند.
ماده ۱۲۶ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲، معاونت در جرم را به طور کلی تعریف کرده است. بر اساس این ماده، اشخاص زیر معاون جرم محسوب میشوند:
تبصره- برای تحقق معاونت در جرم، وحدت قصد و تقدم یا اقتران زمانی (همزمان بودن) بین رفتار معاون و مرتکب جرم شرط است.
چنانچه فاعل اصلی جرم، جرمی شدیدتر از آنچه مقصود معاون بوده است، مرتکب شود، معاون به مجازات معاونت در جرم خفیفتر محکوم می شود. با توجه به تعریف قانونگذار از معاون در جرم، میتوان معاونت در آدمربایی را نیز اینگونه تعریف کرد:
هر گاه کسی با علم و عمد، وسایل ارتکاب جرم آدمربایی و نوزادربایی را تهیه کرده یا افراد را به ارتکاب جرم فوق تحریک یا ترغیب یا تهدید یا تطمیع کند یا به هر طریق دیگر وقوع جرم را تسهیل کند، معاون در جرم شناخته شده و مجازات او حداقل مجازات مقرر در قانون برای همان جرم است که برای جرم آدمربایی ۵ سال و نوزادربایی ۶ ماه حبس پیشبینی شده است.
اگر شخصی شروع به آدمربایی کند یعنی قصد ارتکاب جرم کرده و شروع به اجرای آن کند اما جرم بنا به دلایلی اتفاق نیفتد به استناد ماده ۱۲۲ قانون مجازات اسلامی در باب شروع به جرم مجازات میشود و بر اساس تبصره ماده ۶۲۱ کتاب تعزیرات این قانون نیز به سه تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد.
بر اساس ماده ۱۲۲، هر کس قصد ارتکاب جرمی کرده و شروع به اجرای آن کند اما به واسطه عامل خارج از اراده او قصدش معلق بماند، به شرح زیر مجازات می شود:
تبصره- هرگاه رفتار ارتکابی، ارتباط مستقیم با ارتکاب جرم داشته اما به جهات مادی که مرتکب از آنها بیاطلاع است، وقوع جرم غیرممکن باشد، اقدام انجامشده در حکم شروع به جرم است.
در تبصره ماده ۶۲۱ مجازات شروع به آدم ربایی نیز تعیین شده بود که سه تا پنج سال در نظر گرفته شده بود ولی طبق قانون جدید کاهش مجازات حبس های تعزیری مجازات شروع در تبصره نسخ شد و شروع طبق قواعد عام شروع یعنی ماده ۱۲۲ قانون مجازات اسلامی عمل می شود.
یعنی مجازات آن حبس درجه پنج یعنی دو تا پنج سال در صورتی که با قصد این کار را انجام داده باشد محکوم می شود و در صورتی که قصد مطالبه وجه و انتقام نداشته یا حیله و عنف هم نباشد.
به حبس تعزیری یا شلاق یا جزای نقدی درجه شش که عبارت است از:
بنا بر آنچه که در این نوشتار بدان پرداختیم جرم آدم ربایی از جمله جرایم بسیار مهم کیفری میباشد.
از این جهت اتخاذ وکیل حاذق میتواند به شما در این زمینه کمک شایانی نماید؛ زیرا در جرایم کیفری، مجازات های اتخاذی برای مجرم در اکثر مواقع حبس است و میتواند در صورت بی دقتی برای متهم بسیار گران تمام شود؛ بنابراین به شما توصیه میکنیم در این راستا پیش از هر اقدام دیگری با وکیل دادگستری جرم آدم ربایی مشورت کنید.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.