اشتراکات و اختلافات ازدواج دائم و موقت (صیغه ای)

مشاوره حقوقی با ابراهیم صفری کارشناس ارشد حقوق

۴.۸ بر اساس (۵۴) دیدگاه مشتریان

کیفیت کلیه مشاوره‌ها توسط بنیاد وکلا تضمین می‌شود

ازدواج دائمی و موقت (صیغه) از جهاتی با هم مشتركند و از جهاتی ديگر با هم متفاوت هستند.

برخي از وجوه اشتراک عبارت‌اند از

در اصل ازدواج بودن و نياز به عقد داشتن (ايجاب و قبول) و شرايط آن يكسان هستند.
مادر و دختر همسر بر مرد و پدر و پسر زوج بر زن حرام مي گردند.
خواستگاري كردن از همسر دائم و موقت ديگران حرام است.
زنای با همسر دائم و موقت ديگران، موجب حرمت ابدي نسبت به آن زن مي‌شود.
در هر دو عقد، بعد از جدايي، بايد غالب زنان مدتي از ازدواج بعدي خودداري كنند. اين مدت بعد از عقد دائم سه

نوبت عادت ماهانه و بعد از عقد موقت، گذشت دو نوبت دوره ماهانه است.

جمع بين دو خواهر در هر دو نوع عقد، حرام است.
در هر دو نوع عقد، قبل از هم بستري، نصف مهر و بعد از آن، تمام مهر بر عهده مرد مي‌باشد.
تعيين مهريه در هر دو عقد لازم است.
در هر دو ازدواج، اگر فرزندي به دنيا بيايد، مسئوليت نگهداري و هزينه آن به عهده پدر است.
در هر دو عقد، در صورتي كه دختر باكره باشد، معمولاً فقها اجازه پدر يا جد پدري را شرط مي‌دانند و لو احتياطاً.

عقد دائم از جهت زمان، محدوديتي ندارد، ولي عقد موقت محدود به مدت مورد توافق طرفين است.
در عقد دائم، نفقه همسر بر مرد واجب است، ولي در عقد موقت واجب نيست.
در عقد دائم، زن و شوهر از همديگر ارث مي‌برند، ولي در عقد موقت اين گونه نيست.
در عقد دائم، زن و شوهر بدون رضايت يكديگر نمي‌توانند از حاملگي جلوگيري كنند، ولي در عقد موقت مي‌توانند.
در ازدواج دائم، زن حق همخوابي دارد، ولي در عقد موقت اين گونه نيست زن مي‌تواند شرط كند كه نزديكي واقع نشود و بستگي به توافق طرفين دارد.
بعد از عقد دائم، براي جدايي بايد صيغه طلاق جاري شود، ولي در عقد موقت با پايان يافتن مدت يا بخشيدن مرد، جدايي قهراً حاصل مي‌شود.