به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
خودزنی، عملی است که مرتکب جرم، مجنی علیه جرم نیز میباشد.
خودزنی که در اسالم گناه محسوب میشود، در قانون مجازات اسالمی مصوب سال ۱۳۹۲ به عنوان جرم شناخته نشدهاست ولی خودزنی با شرایطی در نیروهای مسلح جرم است.
به نظر مبانی جرم انگاری خودزنی در نظامیان، صیانت از نفس، حفظ اقتدار سازمانی، حفظ نظم وانضباط در سازمان ها وارگان های نظامی و همچنین جلوگیری از سوءاستفاده افراد از امتیازات مندرج در قانون مانند معافیت های پزشکی است. با این توصیف اگر یک نظامی عمدا خود را به قصد کسب امتیازات مندرج در قانون بیمار کند این عمل وی جرم خودزنی محسوب می گردد، وارد آوردن صدمه یک نظامی به اعضای زائدش که مانع از فعالیت معمولی وی گردد نیز خودزنـی محسوب می گردد.
صدمه به اعضای مصنوعی و خودزنی مشمولین خدمت وظیفه عمومی که هنوز به خدمت اعزام نشده اند، حتی به قصد کسب امتیاز جرم محسوب نمی گردد.
یکی از مهمترین ریشههای اختالف در بحثهای نظری پیرامون جهانشمولی و نسبیگرایی حقوق بشر در ایـن اسـت کـه بحث »حدپذیری« حقوق بشر از مقوله «استثنا ناپذیری» یا همان جهانشمولی حقوق بشرتفکیک نشده است.
از اینرو نسبیگرایان با استناد به موارد مـحدودیتهای اعـمال حقوق بشر که از ادیان، قومیتها و فرهنگهای مختلف شناخته میشود، جهانشمولی این حقوق را غیرممکن میدانند.
در نـقطه مـقابل طـرفداران جهانشمولی، بدون در نظر گرفتن واقعیت چند فرهنگی جامعه بینالمللی خواهان سیطرهنگرش خود و اعمال یکسان حقوق بشر بر هـمه جـوامع مـیباشند.
در حالیکه حقوق بشر در عینحالی که در مبنا و منشا وجودی جهانشمول است در اعمال و اجـرا مـحدود و نسبی است. جهانشمولی در مبنا و منشا وجودی جزو سرشت و ذات این حقوق و ناشی از کرامت و انسانیت انسان است.
در حالیکه محدودیتها در عـرصه اعـمال و اجرای حقوق بشر مبتنی بر واقعیاتی است بیرون از سرشت آن و بلکه مربوط به اقـتضائات زنـدگی اجتماعی است که از محیطی به محیط دیـگر و از فـرهنگی بـه فرهنگ دیگر متفاوت است.
اگر این واقعیتها در نظر گـرفته شـود، از جنگ نسبیگرایی و جهانشمولی و از استفادههای سیاسی از مقوله حقوق بشر، جهانیسازی و تحمیل ایده سکوالر بر هـمه مـلل کاسته خواهد شد.
پذیرش این مفهوم و انـعکاس آن در اسناد بـین المللی رغـبت تـمام کشورها به پیوستن به مهمترین پیمانهای حـقوق بـشریبینالمللی را بیشتر خواهد کرد و جامعه بینالمللی به همگرایی و همبستگی بیشتری در حوزه حقوق بـشر خـواهد رسید.
با مفهوم حدپذیری حقوق بشر دلیل ایـن گفته که بسیاری از پژوهشگران خـاورمیانه مـعتقدند که سهم ذاتی و نظری منطقه خـاورمیانه در تـولید قواعد حقوق بشر غیرقابل انکار است اما تعارضهای کاربردی و عملی در حوزه اجرا و عمل از سـوی بـسیاری از واحدهای سیاسی منطقه خاورمیانه دیده شـده اسـت نیز روشـن میگردد.
در این راسـتا تـاکید بر سه نکته اسـاسی حـائز اهمیت است:
بنابراین تفاوت فرهنگها در برخورداری یا عدم برخورداری از مفهوم حقوق بشر نیست بلکه در نوع برداشت آنها از این مفهوم اسـت. به پشـتوانههای نـظری که فرهنگها از برداشتهای خود در زمینه حقوق بـشر ارائه مـیدهند بـاید تـوجه نمود.
سیستمهای حقوقی مختلف تعاریفی از حقوق بشر ارائه میدهند که ممکن است متفاوت باشند امـا گفتگوهای بین فرهنگی در زمینه حقوق بشر میتواند به درکهای مشترک در زمینهحقوق بشر جهانشمول کمک کند.
از این منظر گفتگوهای بین فرهنگی به منظور رسیدن به نظام واحد جهانی حقوق بشر ضروری است.
تمامی ملل و جـوامع در سـراسر جهان با سوابق فرهنگی، تاریخی و مذهبی گوناگون، همزمان ضمن تاکید بر مختصات و ویژگیهای مربوط به خود و با رعایت ارزشهای فرهنگی و مذهبی خویش، در مفهوم کالن جهانشمولی حقوق بشر سهیم میباشند.
از اینرو الزم به تاکید است کـه اسـتدالل اصلی در مفهوم تنوع فرهنگی به هیچ وجه تقویت سفسطه نسبیتگرایی فرهنگی نمیباشد.
آنچه حائز اهمیت است تقویت گفتگوی بین فرهنگی برای رسیدن به تعاریف جهانشمول از حقوق بـشر اسـت؛ این موضوعی است که میتوان از آن بـه عنوان غـنیبخشی به جهانشمولی حقوق بشر یاد کرد. مقدمه چنین رویکردی احترام به تنوع فرهنگی است تا زمینه گفتگو را فراهم آورد.
برای ارتباط با وکلای خبره و کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه میتوانید از قسمت جستوجوی وکیل، پس از انتخاب وکیل مورد نظر مشاوره یا خدمت حقوقی مورد نظرتان را دریافت کنید.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.