به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
رابطه میان کارفرما و کارگر/کارمند، رابطهای حرفهای است که مبنای شکل گیری آن بر پایه قانون است.
در قوانین عام جمهوری اسلامی ایران، بدین رابطه حقوقی پرداخته شده است؛ اما قانونی که در این مورد بدان ارجاع میشود، قانون کار میباشد.
ممکن است در مدت زمانی که قرارداد کار (چه به صورت کتبی یا شفاهی) فی مابین کارفرما و نیروی کار برقرار میباشد، مسائل قانونی مختلفی بوجود آید.
یکی از مهمترین این مشکلات، شکایت نیروی کار از کارفرماست؛ این شکایت و حق خواهی، شامل موارد مختلفی است که در ادامه به ذکر و بررسی آنها میپردازیم.
قبل از ورود به مباحث حقوقی، بهتر است مهمترین تعاریف موجود در قانون کار را بدانیم.
کارگر کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت دستمزد یا حق السعی، به درخواست کارفرما کار میکند؛ دستمزد ممکن است در قالب مزد، حقوق، سهام، سود، بن خرید و... پرداخت شود.
در این تعریف، تفاوتی میان کارگر، مهندس، برنامه نویس و سایر عناوین خدماتی نیست و تمامی افرادی که به قصد امرار معاش برای کارفرما کار میکنند، مشمول عنوان کارگر قرار میگیرند.
شخصی حقیقی یا حقوقی است که کارگر در مقابل دریافت مزد یا حق السعی برای وی کار میکند.
کارفرما موظف است حقوق حقۀ کارگر را که مصادیق آن در قانون کار ذکر گردیده است، در موعد مقرر پرداخت کند؛ این مصادیق عبارتند از: دستمزد، پاداش، عیدی، مرخصی، حق اولاد، حق مسکن، حق بیمه تامین اجتماعی و امثال آن.
قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی، کاری را برای مدت موقت یا غیرموقت برای کارفرما انجام میدهد.
اعتبار یک قرارداد کار، منوط به داشتن چند شرط است؛ در صورت عدم وجود این شرایط، قرارداد کار از درجه اعتبار ساقط خواهد بود.
شرایط صحت قرارداد کار عبارتند از:
مرجع رسیدگی به دعاوی کارگر از کارفرما جهت دریافت حقوق، مزایا و مسائل مالی معوقه، اداره کار است.
در مرحله اول کارگر باید به همراه کلیه مدارکی که ادعای وی را تایید میکند و سوابق بیمهای خود (در صورت دارا بودن سابقه بیمه تامین اجتماعی) به اداره کار مراجعه نماید.
سپس با تنظیم فرمهای دادخواست، شکایت خود را مطرح کرده و در جلسات سازش که با حضور کارفرما در محل اداره کار تشکیل میشود، شرکت نماید.
در صورت عدم سازش، رأی هیأت تشخیص اداره کار به طرفین ابلاغ شده و چنانچه طرفین و یا یکی از آنها به رای صادره، اعتراض داشته باشند، برای پیگیری مراحل شکایت خود به شورای حل اختلاف مراجعه میکنند.
مطابق ماده 148 قاون کار و بند الف ماده 4 قانون تامین اجتماعی، کارفرما موظف به بیمه کردن کارگر میباشد.
در صورت عدم بیمه نمودن کارگر، کارفرما علاوه بر تأدیه کلیه حقوق متعلق به کارگر، به جریمه نقدی معادل 2 تا 10 برابر حق بیمه مربوطه نیز محکوم خواهد شد.
در این مورد کارگر با مراجعه به اداره کار، شکایت خود را ثبت نموده و این شکایت به هیأت تشخیص این اداره ارجاع داده میشود.
هیأت تشخیص، پس از بررسی اسناد موجود، گزارش بازرس از بازدید از محل کار، قرارداد فی مابین کارگر و کارفرما و سایر مدارک مثبته، رأی خود را صادر میکند، در صورت اعتراض به رإی هیأت تشخیص، پرونده در هیات حل اختلاف کارگر و کارفرما برای بررسی در مرحله تجدیدنظر ارجاع داده خواهد شد.
نهایتا در صورتی که حکم قطعی به نفع کارگر صادر شود، کارفرما باید به پرداخت حق بیمۀ معوقه کارگر به همراه جریمه آن به سازمان تامین اجتماعی اقدام نماید.
چنانچه پس از صدور حکم قطعی، کارفرما نسبت به اجرای حکم اقدام نکرد، میتوان نامه اجراییه را که توسط واحد بایگانی اداره کار صادر میشود، به شعبه قضایی برد و از این طریق احقاق حق کارگر را خواستار شد.
مطابق قانون کار ایران، الزامی برای انعقاد قرارداد به صورت کتبی وجود ندارد؛ به معنای دیگر قرارداد میتواند کتبی یا شفاهی باشد.
عدم وجود قرارداد کتبی، موجب تضییع حق کارگر نخواهد بود و در صورتی که وی بصورت توافق شفاهی به کار مشغول است و تمایل به داشتن یک قرارداد مکتوب دارد، میتواند از طریق ثبت درخواست در اداره کار، برای این امر اقدام نماید.
وی میتواند از طریق اقرار کارفرما، شهادت کارکنان دیگر واحد تولیدی مربوطه، ارائه مستندات واریزی کارفرما به حساب وی و همچنین حق بیمه پرداخت شده توسط کارفرما برای او، ادعای خود را ثابت نماید.
هیأت تشخیص اداره کار، پس از ثبت شکایت کارگر، بازرس خود را به محل کار اعزام مینماید تا صحت و سقم ادعای کارگر را بررسی نماید.
گزارش بازرس در کنار سایر مستندات، منجر به صدور رای شده و تا 15 روز پس از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر در هیأت حل اختلاف خواهد بود و پس از تایید، قطعی و لازم الاجرا خواهد بود.
در صورتی که کارفرما از اجرای این حکم تخلف نماید، کارگر میتواند اجرای رای هیات تشخیص را از محاکم دادگستری تقاضا کند.
چنانچه بخواهیم به طور خلاصه و به ترتیب، مراحل شکایت از کارفرما را از گام اول بیان کنیم، عبارتند از:
رأی صادره، قطعی و لازم الاجرا خواهد بود.
8. چنانچه رای نهایی به نفع کارگر صادر شده باشد و کارفرما از انجام مفاد آن خودداری نماید، اجراییه صادر خواهد شد. برای اجرای این حکم، کارگر باید به واحد اجرای احکام حقوقی دادگاه مراجعه نماید.
9. اخطاریهای از سوی اجرای احکام دادگاه حقوقی به کارفرما ابلاغ میشود و وی 10 روز مهلت دارد تا مفاد رأی را به اجرا گذارد. در صورت استنکاف از اجرای حکم، اقدامات مقتضی برای تادیه طلب کارگر از اموال و دارایی یا حساب بانکی کارفرما صورت خواهد گرفت.
در تشکیل پرونده شکایت کارگر از کارفرما توجه به برخی از نکات از سوی کارگر باعث میشود تا فرآیند رسیدگی، سرعت بیشتری یافته و در نتیجه، نیروی کار هرچه زودتر به حقوق خود دست یابد.
در ادامه به مهمترین این موارد اشاره میکنیم:
قانون کار ایران در حالت کلی، در بسیاری از موارد به حمایت از کارگران و نیروی کار پرداخته است و قوانین خود را برای احقاق حقوق این قشر تنظیم و تدوین نموده است، با این حال توصیه میشود در زمان استخدام، به تمامی حقوق خود توجه داشته باشید.
دستمزد و مزایای خود را به صورت شفاف و واضح با کارفرما مطرح نمایید تا در آینده با مشکلات کمتری روبرو شوید؛ برای آگاهی بیشتر میتوانید از مشاوره حقوقی و یا کارشناسان اداره کار بهره مند گردید.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.