به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
ماده ۱۱۳۳ ق.م مقرر می نماید: (مرد می تواند با رعایت شرایط مقرر در این قانون با مراجعه به دادگاه تقاضای طلاق همسرش را بنماید).
طبق ماده فوق، جز شوهر شخص دیگری حق طلاق ندارد، مگر آنکه شخصی را طبق قانون جایگزین شوهر کنیم.
آن هم از طروق قانونی مثل وکیل یا وصی یا ولی یا حاکم که در جای خودش بعضی از موارد را اشاره کردیم و بعضی از موارد را اشاره خواهیم کرد منتهی از همین حق زن هم در شرایط خاصی می تواند استفاده بکند که در آینده اشاره می شود.
در این دو صورت دادگاه مرد را اجبار به طلاق می کند.
یعنی اجبار می کند از این حقش استفاده بکند. مرد نمی خواسته که حق خودش را اعمال بکند ولی زن می خواسته که این حق اعمال بشود و لذا دادگاه دخالت می کند، اینجا هم می توانیم بگوییم از مواردیست که حاکم بجای شخص، بجای شوهر تصمیم می گیرد در باب طلاق وصی، ولی، حاکم وکیل می توانند طلاق را از ناحیه کسی که صاحب حق است یعنی شوهر اجرا بکنند منتها تحت شرایط ویژه ای می باشد، پس اعمال حق طلاق فی النفسه به عهده و از آن شوهر است.
در طلاق دو رکن وجود دارد:
شرایط مطلق عبارتست از اینکه:
اما زنانی را که می توان آنها را طلاق داد چند شرط دارند؛ یعنی هر زنی را در هر شرایطی مرد نمی تواند زن خودش را طلاق بدهد، عبارتند از:
الف - زنانی که نزدیکی با آنها صورت نگرفته است.
این زنان را در هر شرایطی می توان طلاق داد؛ مثل ازدواج هایی که انجام می شود ولی عروسی صورت نمی گیرد، خواه دوشیزه باشد، خواه دوشیزه نباشد و نزدیکی با او صورت نگرفته باشد، این می توان او را طلاق بدهد.
ب - زنانی که دچار یائسگی شده اند. حالت زنانگی در آنها از بین رفته است.
طبق نظر فقها، زن غیر قریشی(طایفه قریش نباشد)، در سن ۵۰ سال قمری یائسه می شود و زن قریشی در سن ۶۰ سالگی دچار این حالت می شوند. این زن ها هم از زن هایی هستند که طلاق ممکن است در مورد شان واقع شود.
ج - یکی دیگر از زن هایی که مرد می تواند در هر موقعی بدون قید شرط طلاق بدهد زن حامل است.
زن حامل به زنی گفته می شود که باردار باشد.
اگر زنی باردار باشد، مرد می تواند بدون قید و شرط او را طلاق بدهد. البته وقتی می گوییم بدون قید و شرط یعنی بدون حالت خاصی که در زن وجود داشته باشد، در مقابلش زنانی هستند که چنین اوصافی نداشته باشند، بعدا خواهیم گفت که در شرایط ویژه ای می توان آنها را طلاق داد و در شرایط دیگری نمی توان آنها را طلاق داد باید منتظر بود تا آن شرایط از بین برود.
زنی که باردار است، در این حالت مرد می تواند بدون قید و شرطی او را طلاق دهد.
زنانی که با آنها نزدیکی صورت گرفته و یائسه و باردار نباشند این زن ها به دو دسته تقسیم می شوند:
زنانی که عادت زنانگی بر آنها عارض می شود، در چند حالت قرار می گیرند.
زمانی که زن وضع حمل کرده باشد و خونی که از مجرای او خارج می شود، حداکثر تا ۱۰ روز قطع نشده باشد، را نفاس گویند.
اگر خونی از مجرای زن خارج می شود، بعد از ۱۰ روز قطع نشده باشد را استحاضه گویند.
زنها از لحاظ دیدن خون دارای ۳ حالت هستند:
در مورد زنی که در حالت حیض است نماز بر او تکلیف نیست و حتی قضا بجا نیاورد اشکالی ندارد ولی روزه را باید ترک بکند ولی قضایش را باید بگیرد.
زنانی که عادت زنانگی بر آنها عارض می شود.
در ماده ۱۱۴۰ ق.م: (طلاق زن در مدت عادت زنانگی یا در حال نفاس صحیح نیست، مگر اینکه زن حامل باشد یا طلاق قبل از نزدیکی با زن واقع شود یا شوهر غایب باشد به طوری که اطلاع از عادت زنانگی بودن زن نتواند حاصل کند).
مثلا در زندان افتاده و در جایی است که اطلاع از زنش نمی تواند داشته باشد یا بعکس زنش را در بازداشتی به سر می برد که اطلاع از زنش نمی تواند پیدا بکند این در حکم غائب است.
مورد دیگر زنانی که در عادت زنانگی نیستند آنها احکام طلاقشان با احکامی که زنانی که در حالت زنانگی هستند، تفاوت می کند به لحاظ اینکه آنها اطلاع خاصی از مساله خودشان ندارند که چه زمانی باید به عنوان حالت زنانگی حساب بکنند و کسی را به حالت طهر و پاکی به حساب بیاورند به هر صورت وقتی که زن در حالت زنانگی هست که همان در فقه در اصطلاح حیض و در عامیانه حالت ریگل که گفته شد که حداقل آن سه روز و حداکثر آن ده روز است نسبت به حال زن ها هم تفاوت می کند این زن که متوجه می شود حالت زنانگی او چه هست و چگونه است، در این حالت مرد حق طلاق او را ندارد؛ لذا ماده ۱۱۴۰ قانون مدنی گفته شده است و استثناء کرده، مگر اینکه زن حامل باشد یا طلاق قبل از نزدیکی با زن واقع شود یا شوهر غائب باشد بطوریکه اطلاع از عادت زنانگی بودن زن از سوی مرد حاصل شود یا اینکه حامل باشد که گفته شد، زن حامل را در هر صورتی می توان طلاق داد، پس اگر زن در حال زنانگی نباشد مرد حق دارد او را طلاق بدهد.
زن نباید در هنگام طلاق در طهر مواقعه باشد. طهر مواقعه مدتی است که بین دو عادت زنانگی قرار می گیرد و زن در این مدت طاهر است.
حداقل مدت آن ده روز ولی حداکثر آن می تواند بیشتر باشد.
مرد نمی تواند زن خود را که در مدت طهر قرار داشته و نزدیکی نموده را طلاق دهد؛ یعنی زنی حالت زنانگی پیدا کرده و بعد از حالت زنانگی بیرون آمده و مرد با او نزدیکی کرده اگر چنین اتفاقی بیفتد این طهر، طهر مواقعه می شود؛ یعنی زنی که در حال طهر بوده و مرد با او نزدیکی کرده در این شرایط مرد نمی تواند زن خودش را طلاق بدهد، در صورتی که زن حالت زنانگی خود را از دست داد و در حال تطهر قرار گرفت اما نزدیکی صورت نگرفته باشد، مرد می تواند او را طلاق دهد؛ چون یکی از شرایط صحت طلاق این بود که زن در حالت عادت نباشد پس باید در حالت زنانگی بیروم بیاید و بعد به حالت طهر وارد بشود و مواقعه هم صورت بگیرد.
حکم شخص غایب چون نمی تواند عادت زنانگی را تشخیص دهد، در این حالت اگر زن خود را طلاق دهد، نیازی به آگاهی داشتن به حال تطهر یا عادت زنانگی زنش را نخواهد داشت (این را قانون استثناء کرده است).
مردی که غایب یا در حکم غایب است و نمی تواند از وضع همسرش اطلاع حاصل نماید، در صورتی که او را طلاق دهد و زن در طهر مواقعه بوده باشد، طلاق باطل است، در صورتی که مشخص شود طلاق در زمان عادت زنانگی حاصل شده است، طلاق باطل نخواهد بود.
علت آن اینست که زن می تواند متوجه بشود که زن کی به حالت طهر است و طهرش تمام می شود ولی نمی تواند عادت زنانگی را از او اطلاع پیدا بکند و لذا است که:
در ماده ۱۱۴۱ ق م: (طلاق در طهر مواقعه صحیح نیست، مگر اینکه زن یائسه یا حامل باشد).
پس از این ماده استفاده می کنیم که طلاق غائب در آن زمان اگر اتفاق افتاد آن طلاق صحیح نخواهد بود، در حالیکه در مدت عادت زنانگی که در ماده ۱۱۱۴۰ گفته بود آنجا طلاق غائب را صحیح می داند ولو اینکه در زمان عادت زنانگی هم باشد. زنانی که عادت زنانگی بر آنها عارض نمی شود.
در ماده ۱۱۴۲ ق.م: (طلاق زنی که با وجود اقتضای سن عادت زنانگی نمی شود، وقتی صحیح است که از تاریخ آخرین نزدیکی با زن ۳ ماه گذشته باشد)، پس اینجا قانون گذار بجای طهر و بجای عادت زنانگی که امکان ندارد؛ چون حالت طهر و حالت زنانگی اصلا در مورد چنین زنانی مطرح نیست نمی توانیم بفهمیم که آن حالت بر آنها عارض نمی شود، لذا از زمان استفاده کرده است.
در صورتی که بعد از گذشتن ۳ ماه یا کمتر، مرد با زن خود نزدیکی کند و یا در کمتر از ۳ ماه تصمیم به طلاق زن خود گرفته باشد، در این حالت طلاق باطل است.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.