بررسی درخواست اعاده حیثیت

بازگرداندن آبرو و بعبارتی جبران تمامی ضرر های مادی و معنوی ناشی از ضربه به آبروی افرادی ک بواسطه اشتباهات و قصور قضایی و افترا دیگران محکوم و به نوعی قربانی شده اند.

زایل شدن حقوق در اعاده حیثیت میتواند شامل افترا، توهین و هر آنچه مثل آن باشد ک به قصد تشویش اذهان عمومی ب محکوم نسبت داده میشود، این توهین ها میتواند در نامه ها، شکوائیه ها و حتی اظهار نظر ها ایجاد شود.

مطابق قانون در کنار حق اعاده حیثیت برای محق(صاحب حق) طرف دیگر ب حبس از دو ماه تا دوسال و یا ۷۴ضربه شلاق محکوم میگردد

اعاده حیثیت نیاز به شاکی خصوصی دارد و شخص اعم از حقیقی و حقوقی بایستی در جهت دفاع از منافع مادی، حقوقی و معنوی زایل شده از خود دست به شکایت از مراجع رسمی و ذیصلاح بزند.

دو منبع اصلی در نظام حقوقی ایران که به توضیح و پیش بینی قوانین مربوط ب اعاده حیثیت میپردازد، عبارتند از قانون اساسی و مصوبات قوه مقننه(مجلس شورای اسلامی).

قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصل ۱۷۱ و قانون مجازات اسلامی(مصوب مجلس شورای اسلامی) در ماده ۵۸ در مورد اعاده حیثیت و قوانین آن به ارائه توضیحاتی پرداخته است (علاوه برا این از اعاده حیثیت در مواد ۱۰،۶۹۸ و ۶۲ ق.م.ا مطالبی ذکر شده).

در اعاده حیثیت باید به طور حتم اشتباه و تقصیر در صدور حکم توسط قاضی و یا موارد دیگر منجر به ایجاد ضرر و زیان مادی و معنوی برای محکوم شود.

اگر قصور و یا اشتباه قاضی دلیل بر زبان وارده و هتک آبروی فرد نشود، در اینصورت دولت ضامن و مسئول جبران خسارت های مادی و معنوی وارده است.

اعاده حیثیت مختص افرادی است ک بی گناهی آنها در قبال محکومیت ثابت شده باشد و پس از اثبات بی گناهی حق اعاده حیثیت برای محکوم ثابت میشود.

اعاده حیثیت ابتدا از طریق مراجعه به دادسرا و تنظیم دادخواست مطرح و مطالبه میشود.

اعاده حیثیت از نظر تقاضا شامل اعاده حیثیت قانونی، قضایی و اداری میباشد.

اعاده حیثیت قانونی آنست که بدون مراجعه محکوم ب مراجع قضایی و بموجب قانون حقوق زایل شده از او مرتفع و جبران میگردد.

در اعاده حیثیت قانونی محکوم برای اعاده حیثیت باید در مراجع ذیصلاح حضور یابد و با تنظیم دادخواست مطالبه اعاده حیثیت کند.

اعاده حیثیت اداری شامل کارکنان ادارات و مستخدمین آنهاست که بواسطه اشتباه و یا قصور متهم به تخلف گشته و تنبیه شده اند.

از لحاظ زایل شدن حق در اعاده حیثیت میتوان گفت ک گاهی شخص بواسطه دیگری مورد هتک آبرو قرار میگیرد(مثل اشتباه یا قصور قاضی و یا افترا دیگران) ک در اینصورت حتما صاحب حق اعاده حیثیت هست و زیان های مادی و معنوی به وی باید جبران و مرتفع گردد.

گاهی نیز شخصی سبب عمد با تعرض به حقوق دیگران و تخطی از قانون باعث کسر آبرو و اعتبار از خود میشود که بایستی پس از گذراندن دوران محکومیت خود با ترمیم حیثیت و اعتبار خود(توبه) به اجتماع بازگردد.