به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تعلیق تعقیب در سیستم آیین دادرسی ما از سابقه طولانی ای برخوردار است.
این قرار در صورت وجود شرایط قانونی منجر به تعلیق و توقف رسیدگی به پرونده است.
قرار تعلیق تعقیب در قانون آیین دادرسی کیفری با از بین رفتن دادسراها در سال 1373 و البته احیا مجدد آن دستخوش تغییرات زیادی شد.
با این همه در قانون آیین دادرسی کیفری جدید، مورد توجه قانونگذار قرار گرفته است و ماده ای به اختصاص یافته است.
قانون گذار در این ماده اقدام به بیان نکاتی درباره تعلیق تعقیب کرده است؛ از این رو در این مقاله به بررسی موارد صدور قرار تعلیق تعقیب و مواردی که نمی توان قرار تعلیق تعقیب صادر کرد می پردازیم.
طبق ماده 81 قانون آیین دادرسی کیفری موارد صدور قرار تعلیق تعقیب در جرایم تعزیری درجه شش، هفت و هشت که مجازات آنها قابل تعلیق است.
جرایم تعزیری شش، هفت و هشت جرایمی هستند که مجازات آنها شامل موارد زیر است:
در صورت وجود شرایط قانونی صدور قرار تعلیق تعقیب، در جرایم با مجازات بالا می توان تعقیب متهم را تعلیق کرد.
البته باید این نکته را نیز دانست که طبق قانون بعضی از جرایم به طور کلی غیر قابل تعلیق هستند، حتی اگر مجازات آنها برای جرایم تعذیری درجه شش، هفت یا هشت باشد.
در ادامه مقاله به بیان جرایمی که مطلقا، غیر قابل تعلیق هستند، می پردازیم.
طبق ماده 46 قانون مجازات اسلامی صدور حکم و اجرای مجازات در مورد جرایم زیر و شروع به آنها قابل تعویق و تعلیق نیست.
جرایمی که امکان صدور قرار تعلیق تعقیب برای آنها نیست از قرار زیر هستند:
بنابراین ماده هر یک از جرایم بالا حتی اگر مجازاتشان، مجازات تعزیری درجه شش، هفت و یا هشت باشد، امکان تعلیق تعقیب برایشان وجود ندارد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.