نقض قرار منع تعقیب با وجود قرار موقوفی قطعی و اقرار شاکی به فقدان دلیل؛ آیا حکم محکومیت قانونی است؟
دادسرا در خصوص اتهام ضرب و جرح عمدی به دلیل فقدان ادله کافی، قرار منع تعقیب صادر کرد. بیستودو روز بعد، درباره اتهام ممانعت از حق، به استناد قاعده اعتبار امر مختومه، قرار موقوفی تعقیب صادر شد. با اعتراض شاکی، قرار موقوفی تعقیب توسط دادگاه تأیید و قطعی شد. در خصوص قرار منع تعقیب، شاکی دلیل جدیدی ارائه نداد و صرفاً لایحه اعتراضی تقدیم کرد؛ اظهارات وی در دادگاه با اظهاراتش در دادسرا متناقض بود. با این حال، دادگاه با استناد به اتهام مختومه ممانعت از حق، شکواییه اولیه و گواهیهای پزشکی قانونی، قرار منع تعقیب را نقض کرد؛ در حالی که شاکی در دادسرا اقرار کرده بود هیچ دلیلی برای اثبات ادعا ندارد و سوگند بر رد اتهام نیز از سوی متهم و شهود ادا شده بود. دادگاه در نهایت متهم را به پرداخت دیه محکوم کرد. آیا این رأی قانونی صادر شده و تکلیف قانونی دادگاه در این خصوص چه بوده است؟