تفسیر و بیان عامیانه تعارض بین ید و استصحاب و بینه

سلام
از مشاوره تلفنی استفاده کنید

با سلام
بینه همان ادله و مستندات است، ید اماره است یعنی نشانه و ظاهری که دلالت بر امری نماید مگر خلاف آن ثابت شود. استصحاب اصل است. اصول عملیه زمانی مطرح می شود که هیچ راه دیگری برای نیل به حقیقت وجود نداشته باشد. مثال اصل استصحاب: شخصی در گذشته زنده بوده است اکنون پس از گذشت مدیدی شک میکنیم هنوز زنده است یا خیر، در شرایطی که از هیچ طریقی نمی توان به وضعیت کنونی شخص پی برد برای تعیین تکلیف فرض میکنیم آنچه بوده هنوز هست یعنی آن شخص هنوز زنده است.

بینه به معنی ادله و امارات برای اثبات ادعا می باشد.
ید به معنی تصرف بر مال می باشد.
استصحاب یعنی اینکه چیزی که در قدیم وجود داشته را بر الان تسری دهیم.

سلام

بینه همان ادله و نستدات قانونی هست که پیوست دادخواست و شکواییه می‌شود

ید در واقع از امارات هستند، اماره منظور نشانه هایی هست که مارو به یک چیزی میرسونه مثلا وقتی کسی راننده ماشین هست ظاهرا مالک هست
استصحاب هم اصل فقهی هست ، اصول فقهی هم درج وارد نبود اماره مورد استفاده قرار میگیرند

این سه مورد به ترتیب اولویت هستن
اول بینه، اگر نبود امارات اگر اماره هم نبود میریم سراغ اصول تا مشکل برطرف کنیم

با سلام در صورت نبود بینه به سراغ اماره (ید) و در صورت نبود اماره یا کافی نبودن به سراغ اصل (استصحاب) می رویم

سلام بینه دلیل است
و ید اماره و استصحاب قاعده.در تعارض بینه اولویت دارد

ما دو نوع استصحاب داریم استصحاب عدمی استصحاب وجودی یعنی اینکه در قبل یک چیزی اصلا موجود نبوده اصل بر آن است که فعلا هم موجود نیست یا اینکه در قبل یک چیزی موجود بوده اصل بر این است که الان هم موجود است و ید یعنی اینکه چیزی را در تصرف داشته است، بینه به معنای عام یعنی هر چیزی که قاضی را به علم برساند و بیان واضح و شفاف است ولی به معنای اخص یعنی گواه و شاهد گاهی بین تصرف و بینه تعارض ایجاد می‌شود و اصل بر بینه است زیرا بینه دلیل است و تصرف ید اماره و در تعارض بین دلیل و اماره دلیل ارجح است. بهتر است با وکیل متخصص در بنیاد وکلا در این خصوص مشورت نمایید