تفسیر و بیان عامیانه تعارض بین ید و استصحاب و بینه

حسین مظاهری تهرانی

۳ سال پیش

وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری

۴٫۹ · ۱٬۸۵۱ مشاوره موفق

با سلام
بینه همان ادله و مستندات است، ید اماره است یعنی نشانه و ظاهری که دلالت بر امری نماید مگر خلاف آن ثابت شود. استصحاب اصل است. اصول عملیه زمانی مطرح می شود که هیچ راه دیگری برای نیل به حقیقت وجود نداشته باشد. مثال اصل استصحاب: شخصی در گذشته زنده بوده است اکنون پس از گذشت مدیدی شک میکنیم هنوز زنده است یا خیر، در شرایطی که از هیچ طریقی نمی توان به وضعیت کنونی شخص پی برد برای تعیین تکلیف فرض میکنیم آنچه بوده هنوز هست یعنی آن شخص هنوز زنده است.

قاسم دهقانی

۳ سال پیش

وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری

۴٫۵ · ۱۲ مشاوره موفق

ما دو نوع استصحاب داریم استصحاب عدمی استصحاب وجودی یعنی اینکه در قبل یک چیزی اصلا موجود نبوده اصل بر آن است که فعلا هم موجود نیست یا اینکه در قبل یک چیزی موجود بوده اصل بر این است که الان هم موجود است و ید یعنی اینکه چیزی را در تصرف داشته است، بینه به معنای عام یعنی هر چیزی که قاضی را به علم برساند و بیان واضح و شفاف است ولی به معنای اخص یعنی گواه و شاهد گاهی بین تصرف و بینه تعارض ایجاد می‌شود و اصل بر بینه است زیرا بینه دلیل است و تصرف ید اماره و در تعارض بین دلیل و اماره دلیل ارجح است. بهتر است با وکیل متخصص در بنیاد وکلا در این خصوص مشورت نمایید

امیر محمد کریمی

۳ سال پیش

وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری

۴٫۹ · ۳۶۳ مشاوره موفق

بینه به معنی ادله و امارات برای اثبات ادعا می باشد.
ید به معنی تصرف بر مال می باشد.
استصحاب یعنی اینکه چیزی که در قدیم وجود داشته را بر الان تسری دهیم.