این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
قرار موقوفی تعقیب در هر مرحلهای که صادر شود، به معنای پایانیافتن تعقیب کیفری به دلیل یکی از موانع قانونی است (مانند فوت متهم، گذشت شاکی در جرایم قابل گذشت، مرور زمان و مانند آن)، اما آثار آن بسته به مرحلهٔ صدور متفاوت است.
اگر قرار موقوفی در دادسرا صادر شود، پرونده اصلاً به دادگاه نمیرسد و هیچ دادنامهای صادر نمیشود. در این حالت سابقهٔ محکومیت کیفری برای متهم ایجاد نمیشود، چون موقوفی تعقیب نه اثبات جرم است و نه محکومیت. اگر قرار موقوفی در دادگاه و پیش از صدور حکم ماهوی صادر شود، باز هم متهم محکوم نشده و سابقهٔ محکومیت در سجل کیفری ثبت نمیگردد. اگر موقوفی پس از صدور حکم محکومیت ایجاد شود (مثلاً در مرحلهٔ اجرا به دلیل فوت محکوم یا عفو)، حکم محکومیت پیشتر صادر شده و در سجل کیفری ثبت است، اما اجرای مجازات متوقف میشود.
بنابراین آنچه در سجل کیفری ثبت میشود محکومیت قطعی است، نه صرف صدور قرار موقوفی. قرار موقوفی تعقیب — چه در دادسرا و چه در دادگاه پیش از حکم — به خودی خود سابقهٔ کیفری ایجاد نمیکند.