امکان نقض رای قطعی کیفری با شهادت، گواهی پزشکی قانونی،اظهارات متشاکی

با سلام، در رای قطعی دادگاه کیفری، ۳ اماره قضایی وجود دارد نظیر: ۱- شهادت شاهد واحد ۲-گواهی پزشکی قانونی شاکی ۳- اظهارات متشاکی که موجب ظن قاضی شده و منجر به وجود لوث شده است. لوث به جهت سایر قرائن وامارات موجود در پرونده نظیر ۱-شهادت شاهد واحد
۲- گواهی پزشکی قانونی شاکی ۳-اظهارات متشاکی است، خب پس با این حساب اگر احیانا شهادت کذب شاهد توسط متشاکی اثبات شود و بدون شهادت شاهد واحد و با توجه به اینکه متشاکی در محل درگیری حضور داشته و اجمالا به درگیری هم اذعان کرده ولی منکر ضرب شاکی شده است، موجب ظن قاضی بوده ولوث را هم به وجود آورده است، پس چرا در اعاده دادرسی با ماده۴۷۴ قانون آئین دادرسی کیفری امکان نقض رای صادره دادگاه کیفری در دادگاه عالی وجود دارد، پس در آن صورت آیا نبایستی دادگاه عالی رای دادگاه کیفری را که برحسب اظهارات متشاکی که موجب ظن قاضی بوده و لوث را هم به وجود آورده است را نقض کند؟
بابت ضرب‌وجرح عمدی که شاکی پرونده بودم، دادگاه رای قطعی به دیه داد. رای دادگاه کیفری اینگونه صادر شده است: درخصوص شکایت شاکی فرزند….از متشاکی فرزند….دایر بر ضرب وجرح عمدی و شکایت شاکی به اینکه با متشاکی قبلا اختلاف داشته وقرار می‌گذارند تا به هم دیگر رضایت بدهند در این راستا جهت مراجعه به ثبت اسناد سوار خودرو می‌شوند و مجددا با هم بگومگو می‌کنند و حسب اظهارات شاکی چون متشاکی عقب خودرو نشسته بوده از فرصت استفاده کرده وی را مورد ضرب وجرح قرار دادند. علی‌ای‌حال شاکی جهت اثبات ادعای خود به گواهی پزشکی قانونی و یک نفر شاهد استناد نمودند و علاوه بر این متشاکی در خلال اظهاراتش اجمالا به درگیری اذعان داشتند ولی منکر ضرب شاکی شدند، فلذا دادگاه با عنایت به وجود لوث و به درخواست شاکی قرار اتیان سوگند صادر و شاکی قسم یاد نمودند ضرباتی که در گواهی پزشکی قانونی قید گردیده است توسط ضربات متشاکی به وی وارد شده است، فلذا دادگاه با توجه به شکایت شاکی و گزارش کلانتری و گواهی پزشکی قانونی و شهادت شاهد واحد و اتیان سوگند از سوی شاکی و
دفاع غیرموثر متشاکی، بزهکاری مشارالیه را محرز و مسلم تشخیص و استنادا به مواد ۷۰۹ و ۷۱۴ از قانون مجازات اسلامی و مواد ۳۷۴، ۳۷۵، ۴۲۷، ۴۳۱، ۴۳۳ از قانون آئین دادرسی کیفری حکم به محکومیت متشاکی به دیه را داده است رای صادره حضوری و قطعی است.