اقرار خوانده اولویت دارد یا لایحه ای که کتبا به قاضی ارایه داده؟
سلام و خدا قوت
اگر شخصی در جایگاه خوانده، لایحه دفاعیه تنظیم کند و مستند به دادگاه ارایه دهد،
سپس به صورت شفاهی در حضور قاضی، حاضر به تمکین خواسته خواهان باشد اما شرطهایی برای این کار تعیین کند
آیا در صدور حکم، لایحه خوانده ملاک است یا اظهاراتش؟ چون خوانده بصورت شفاهی اظهار کرده در صورتی حاضر به تمکین خواسته ام که مثلا هزینه های اخذ سند را به اینجانب پرداخت کنند.
اما در لایحه ای که ارایه داده، ادعای خواهان مبنی بر شراکت نصف به نصف در زمین مورد نظر را رد کرده و به دو دانگ آن اشاره کرده.
لازم به توضیح است سند کل زمین به اسم خوانده است.
بین خوانده و خواهان هیچ قراردادی وجود ندارد.
اما در حضور قاضی بیان کرده علی رغم اینکه دو دانگ بیشتر ندارد اما حاضرم این مشکل را حل کنم و نصف زمین را به اسمش بزنم به شرطی هزینه های اخذ سند را پرداخت کند.
اما خواهان نمی پذیرد
اظهارات شفاهی خوانده در دادگاه تنها در صورتی ارزش اثباتی دارد و قابل استناد است که در صورتجلسه دادگاه نوشته و مکتوب شده باشد. همچنین برخی وکلا معتقدند این نوع بیانِ مشروط ممکن است اصلاً اقرار به شراکت نصف محسوب نشود.
اینکه دادگاه به لایحه عمل کند یا سخنان شفاهی، مستقیماً به ثبت دقیق اظهارات در صورتجلسه دادگاه بستگی دارد.