اعاده دادرسی بابت عدم ارجاع فاکتور عادی خوانده به کارشناسی در تجدیدنظر
در دادگاه، خوانده برای اثبات خرج کرد خودش چند فقره فاکتور که برخی فاقد قیمت بوده به دادگاه ارائه کرد. دادگاه بدوی نیز بدون آن که صحت و سقم فاکتورها را احراز کند و ببیند جمع آنها چه مبلغی میشود آنها را پذیرفت و خواسته خواهان در مورد ارجاع امر به کارشناس را رد کرد. در دادگاه تجدیدنظر این موارد قید گردید، در لایحه تکمیلی نیز به برخی از فاکتورها ایرار گرفته شد اما دادگاه تجدیدنظر مرقوم داشت که خواهان به این فاکتورها معترض نشده و لذا ارجاع امر به کارشناسی لزومی ندارد و بطلان دعوا را اعلام کرد.
آیا استنباط و رای دادگاه تجدیدنظر صحیح است؟ آیا میتوان به استناد ماده ۴۷۷ کیفری، آن را مورد اعتراض قرار داد؟
