این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
نظریه کارشناسی بهطور مستقیم در زمره دلایل پنجگانه مذکور در ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی نیست؛ بلکه ابزاری است که دادگاه برای کشف واقع از آن بهره میگیرد.
طبق ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی، دلایل اثبات دعوا عبارتاند از: اقرار، اسناد کتبی، شهادت، امارات و قسم. نظریه کارشناسی از حیث ماهیت، وسیلهای است که دادگاه با استفاده از آن، واقعیت فنی یا تخصصی را احراز میکند؛ بنابراین میتوان گفت نتیجهای که دادگاه از نظر کارشناس استخراج میکند، در قالب اماره قضایی نمود پیدا میکند، نه اینکه خودِ نظریه کارشناسی بهخودیخود یک اماره مستقل باشد.
اگر نظریه کارشناسی با سایر دلایل و اوضاع و احوال پرونده همخوانی داشته باشد، دادگاه میتواند آن را مبنای اماره قضایی قرار دهد و در استدلال حکم به آن استناد کند؛ اما استناد مستقیم به ماده ۱۲۵۸ برای اثبات دعوا صرفاً از طریق نظر کارشناس، از نظر فنی دقیق نیست و باید اماره قضایی مستخرج از آن مدنظر قرار گیرد.