آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه
خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
در یک پرونده مربوط به سال ۱۳۸۱ با موضوع مزاحمت ملکی و ممانعت از حق، یکی از خواندگان در مقام متهم و ردیف خوانده، صراحتا اقرار و اظهار کرده است که زمین موضوع دعوا از ارث پدری اوست. زمین ارث است رسیده به من. این اقرار به صورت عین متن در حکم و رای دادگاه درج شده و قاضی وقت نیز بر اساس همین اقرار، رای به نفع همان خوانده صادر کرده است.
حال، همان شخص که در سال ۱۳۸۱ اقرار کرده بود، در پرونده جدیدی در سال ۱۴۰۴ با موضوع اثبات مالکیت (موروثی) عرصه زمین موروثی و خلع ید، در مقام خوانده ادعا کرده و قولنامهای ارائه کرده است و میگوید: «زمین ارثی نبوده، اقرارم در متن رای سال ۱۳۸۱ را قبول ندارم و من این زمین را خریداری کردهام از شخص مرحومی، حتی قولنامهاش مشکوک به ساخت قولنامه صوری و جعلی.
با توجه به این تعارض بین اقرار قضایی سابق (رای سال ۱۳۸۱) و قولنامه عادی متاخر، پرسشهای حقوقی به شرح زیر مطرح است:
۱. در این وضعیت، اصالت و حجیت کدامیک بر دیگری ارجح است؟
۲. آیا اقرار سال ۱۳۸۱ مانع از استماع ادعای جدید و ادعای خریداری بودن زمین است یا امکان عدول از اقرار سابق وجود دارد؟
۳. آیا من در مقام خواهان حدا از آن حکم حتما باید شهود هم ببرم یا نه صرف تصویر آن رای و حکم قدیمی اکتفا میکند؟
در خصوص پرسش اول، اقرار قضایی که در دادگاه و به صورت رسمی انجام شده است، از اعتبار بالایی برخوردار است و اصولاً قابل اثبات و تغییر نیست مگر در شرایط خاص. به عبارت دیگر، اعتبار اقرار سال ۱۳۸۱ از اعتبار قولنامه عادی بیشتر است و باید به عنوان مستند اصلی در پرونده جدید مد نظر قرار گیرد.
در خصوص پرسش دوم، با توجه به ماده ۱۲۷۷ قانون مدنی، اقرار قابل عدول نیست، مگر این که ثابت شود اقرار به اشتباه یا ناشی از اکراه و اجبار بوده است. بنابراین، اگر نتوانید اثبات کنید که اقرار قبلی نادرست بوده، ادعای جدید شما قابل استماع نیست.
در خصوص پرسش سوم، به طور کلی برای اثبات ادعا، ارائه اسناد و مدارک کافی است و نیازی به ارائه شهود نیست. اما در صورتی که دادگاه نیاز به توضیحات بیشتری داشته باشد، ممکن است از شما بخواهد شهود ارائه دهید. ارائه تصویر حکم و رای قدیمی میتواند به عنوان مستند اصلی مورد استناد قرار گیرد.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
درود بر شما ؛
برای ارائه پاسخی جامع و کامل به سوالهای طرح شده؛
۱- ابتدا بایستی مقصود شما مشخص گردد!بدین معنا که علت طرح این پرسش ها چیست و ازپاسخ ها برای چه موضوعی می خواهید بهره ببرید؟
۲- به صورت کلی در پاسخ به پرسش های مطروحه ،به عرض میرساند که: اصل بر صحت و اعتبار اقرار است و این اقرار به شکلی بوده که توانسته مقام محترم قضایی رسیدگی کننده به پرونده را در سال ۱۳۸۱، به اقناع قضایی برساند تا براساس آن مبادرت به اتخاذ تصمیم و صدور حکم نماید.
۳-واما امکان عدول از اقرار تحت شرایطی و به شرط اثبات وجود دارد.
در خاتمه همانطور که در ابتدا عرض شد،موضوع بایستی مورد بررسی دقیق قرار گیرد تا بتوان به پاسخی مبسوط و منطبق با قانون نائل گردید که مطمئنا این بررسی در قالب پیامکی ممکن نمیباشد.
سرافراز باشید.
طبق ماده ۱۲۷۷ قانون مدنی، اگر کسی اقرار به حقی برای دیگری کند، نمیتواند بعدا آن را انکار نماید مگر اینکه ادعا کند اقرار او فاسد (مثلا بر اثر تهدید) یا مبنی بر اشتباه/غلط بوده است.
