موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا سابقه بیماری روانی و خودکشی موجب سلب حضانت مادر میشود؟
پرسیده شده ۲ ماه پیش
۵۷ پاسخ ثبت شده
حدوداً ۱۵ سال است که تحت نظر روانپزشک هستم و سابقه چندین بار اقدام به خودکشی پیش از ازدواج دارم. پنج سال است ازدواج کردهام و یک پسر دوساله دارم. اخیراً متوجه شدم همسرم ۱۳ سال است که اعتیاد داشته و آن را پنهان کرده است. آزمایش مثبت از او و مدارکی مبنی بر دریافت متادون و بوپرنورفین از یک کلینیک دارم. آیا همسرم میتواند با استناد به سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی من، حضانت فرزند را از من سلب کند؟
جمعبندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
صرف داشتن سابقه بیماری روحی یا اقدام به خودکشی در گذشته به تنهایی موجب سلب حضانت نمیشود، هرچند ممکن است در تصمیم دادگاه اثر بگذارد. ملاک اصلی دادگاه شرایط و سلامت روانی فعلی شما، تایید پزشکی قانونی و مصلحت کودک است.
هانی ایمانیوکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
تاثیر سابقه بیماری روانی بر حضانت فرزند
سابقه درمان روانپزشکی یا اقدام به خودکشی در گذشته به تنهایی دلیل قطعی برای سلب حضانت نیست. دادگاه جمیع دلایل و مصلحت طفل را ملاک قرار میدهد و وضعیت و توانایی فعلی شما اهمیت دارد. در صورت طرح دعوا، ممکن است موضوع به پزشکی قانونی ارجاع شود یا نیاز به ارائه گواهی پزشک معالج مبنی بر سلامت فعلی باشد. اگر عدم صلاحیت روانی شما در حال حاضر اثبات نشود، حضانت سلب نخواهد شد.
این پاسخ بهصورت خودکار تولید شده و جای مشاورهی حقوقی با وکیل را نمیگیرد؛ پاسخهای وکلا در ادامه آمده است.
سلام
صرف سابقه بیماری روانی، مراجعه به روانپزشک یا حتی اقدام به خودکشی در گذشته، بهتنهایی موجب سلب حضانت مادر نمیشود. معیار اصلی دادگاه، مصلحت و سلامت فعلی طفل است، نه صرف وجود یک سابقه پزشکی.
در چنین پروندهای دادگاه بررسی میکند:
* آیا بیماری فعلی مادر کنترلشده است یا خیر؛
* آیا مادر توانایی مراقبت، تربیت و تامین نیازهای کودک را دارد یا نه؛
* آیا رفتار یا وضعیت روانی او خطری واقعی و مؤثر برای سلامت جسمی یا روانی کودک ایجاد کرده است یا خیر.
بنابراین، اگر بیماری تحت درمان باشد، وضعیت پایدار باشد و کودک نزد مادر بهخوبی نگهداری شود، این سابقه معمولا بهتنهایی دلیل کافی برای سلب حضانت نیست.
از طرف دیگر، اعتیاد پدر نیز میتواند در موضوع حضانت بسیار مهم باشد؛ زیرا اعتیاد مؤثر و ثابتشده یکی از عواملی است که دادگاه میتواند آن را در تشخیص صلاحیت حضانت و مصلحت طفل مورد توجه قرار دهد. مدارکی مانند آزمایش مثبت، سوابق درمان اعتیاد و مستندات کلینیک میتواند در این زمینه اهمیت داشته باشد.
در صورت طرح دعوای حضانت، بهتر است به جای تمرکز صرف بر گذشته بیماری، بر این موارد تاکید شود:
* وضعیت فعلی سلامت روان و توانایی نگهداری از کودک؛
* وابستگی عاطفی کودک (خصوصا در سنین پایین)؛
* شرایط و صلاحیت طرف مقابل، از جمله اعتیاد اثباتشده.
اسناد و مدارک، از جمله پرونده پزشکی، نظر پزشک معالج، وضعیت فعلی نگهداری کودک و مدارک مربوط به اعتیاد طرف مقابل، باید پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
درود بر شما؛
خیر. صرف سابقه بیماری روانی، افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی، موجب سلب حضانت نیست. سلب حضانت زمانی امکانپذیر است که دادگاه با احراز عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی و وجود خطر برای سلامت جسمی، روانی یا تربیت طفل، ادامه حضانت را برخلاف مصلحت کودک تشخیص دهد. در مقابل، اعتیاد زیانآور والد نیز از مصادیق قانونی بررسی سلب حضانت است. مستندات: مواد ۱۱۶۸، ۱۱۶۹، ۱۱۷۳ و ۱۱۷۵ قانون مدنی، ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱. تشخیص نهایی با جلب نظر پزشکی قانونی، مددکاری و سایر ادله و صرف سابقه درمان یا بیماری، بدون اثبات تاثیر آن بر نگهداری طفل، برای سلب حضانت کافی نیست. آیا هماکنون نظریه پزشکی قانونی یا مدارکی دال بر کنترل بیماری و نیز مستندات اعتیاد مؤثر همسر در اختیار دارید؟ این ادله در نتیجه دعوا تعیینکننده است.
خیر، **صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی، بهتنهایی موجب سلب حضانت نیست.**
ملاک دادگاه **مصلحت طفل** است. اگر همسرتان بخواهد حضانت را سلب کند، باید ثابت کند که وضعیت فعلی سلامت روان شما بهگونهای است که نگهداری از کودک را برای او خطرناک یا زیانبار کرده است. صرف سابقه بیماری یا درمان، کافی نیست.
در مقابل، اگر شما مدارکی از **اعتیاد همسر** (آزمایش مثبت، سوابق درمان با متادون و بوپرنورفین و سایر ادله) داشته باشید، این موضوع میتواند در تصمیم دادگاه درباره حضانت و مصلحت کودک مؤثر باشد.
بنابراین، آنچه اهمیت دارد **وضعیت فعلی** هر یک از والدین و تاثیر آن بر سلامت و مصلحت کودک است، نه صرف سوابق گذشته.
سابقه بیماری روانی به تنهایی و بدون احراز عدم توانایی در نگهداری کودک موجب سلب حضانت نمیشود دادگاهها طبق رویه قضایی بر وضعیت فعلی و ثبات روانی مادر تمرکز دارند بنابراین اگر بیماری تحت کنترل باشد و لطمهای به سلامت کودک وارد نشود این سوابق مانعی برای حضانت نیست در مقابل اعتیاد پدر یک عامل جدی در سلب صلاحیت محسوب میشود و در بسیاری از موارد ارجاع به مددکاری بهزیستی یا کارشناس رسمی دادگستری برای بررسی شرایط روانی و محیطی والدین در این پروندهها تعیینکننده است لذا استراتژی تمرکز بر وضعیت حال مادر و اثبات عدم صلاحیت پدر به دلیل اعتیاد با استفاده از مدارک مستدل بهترین مسیر برای دفاع در این دعاوی است
با سلام
احتمال اینکه همسرتان با وجود اعتیاد خودش بتواند حضانت را از شما (که بیماریتان را مدیریت میکنید) بگیرد، بسیار کم است. دادگاهها معمولا فرزند ۲ ساله را از مادری که در حال درمان است جدا نمیکنند تا به پدری با سابقه اعتیاد طولانی بسپارند.
با سلام سابقه بیماری روانی یا اقدامات به خودکشی به تنهایی دلیل بر سلب حضانت نیست مگر آنکه اثبات شود این شرایط سلامت روانی شما را به حدی تحت تاثیر قرار داده که حضانت طفل در معرض خطر جدی قرار گیرد و با توجه به اعتیاد همسر شما که پنهانکاری وی نیز مؤید عدم ثبات رفتاری و عدم اهلیت وی برای حضانت است احتمال اینکه دادگاه به نفع شما حکم دهد بیشتر است اما در صورت طرح دعوای حضانت از سوی وی دادگاه وضعیت روانی شما و شرایط نگهداری طفل را به صورت جامع بررسی خواهد کرد
خیر، احتمال سلب حضانت از شما بسیار کم است. سوابق پزشکی شما (افسردگی یا دوقطبی) تا زمانی که باعث آسیب به کودک نشود و تحت کنترل باشد، مانع حضانت نیست؛ بهخصوص که شما سالهاست زندگی مشترک و فرزند دارید. در مقابل، **اعتیاد اثباتشده همسرتان** یکی از جدیترین دلایل «عدم صلاحیت» برای سرپرستی کودک است و در دادگاه اثر بسیار تعیینکنندهتری دارد. بنابراین، مدارک اعتیاد ایشان در برابر سوابق پزشکی شما برتری چشمگیری دارد.
درود
نگرانی شما در مورد سلب حضانت توسط همسرتان، با وجود سابقه بیماری روانی قابل درک است ، اما قانون به صراحت به نفع مادر تا سن ۷ سالگی کودک و با در نظر گرفتن مصلحت طفل تصمیم میگیرد. در شرایط شما، با توجه به اعتیاد ثابتشده همسرتان، نه تنها خطر سلب حضانت از شما بسیار پایین است، بلکه خود شما میتوانید برای سلب حضانت از او اقدام کنید.
سلام صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی، موجب سلب حضانت نیست. تنها در صورتی که دادگاه احراز کند بیماری روانی بهگونهای است که مصلحت و سلامت طفل را به خطر میاندازد، ممکن است حضانت تغییر کند. همچنین اعتیاد اثباتشده پدر نیز از عوامل مؤثر در تصمیم دادگاه خواهد بود
صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا حتی اقدام به خودکشی، موجب سلب حضانت نیست. مطابق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، زمانی حضانت سلب میشود که بیماری یا رفتار والد، سلامت جسمی، روحی یا تربیت طفل را در معرض خطر قرار دهد. در مقابل، اعتیاد مؤثر و مستمر همسر، در صورت اثبات، خود از مصادیق ماده ۱۱۷۳ است و میتواند به نفع شما در دعوای حضانت مورد استناد قرار گیرد.
عرض سلام و احترام
سابقه بیماری روانی و حتی اقدام به خودکشی شما به طور مطلق و خودکار موجب سلب حضانت نیست. اصل این است که سلب حضانت فقط وقتی مطرح می شود که دادگاه با رسیدگی و معمولا با نظر کارشناس پزشکی قانونی احراز کند ادامه نگهداری شما برای فرزند «در معرض خطر بودن سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی» را ایجاد می کند.
باسلام
سابقه ۱۵ سال درمان روانپزشکی یا اقداماتی که قبل از ازدواج و قبل از تولد فرزند رخ داده، بهتنهایی دلیل کافی برای گرفتن حضانت نیست؛ بهخصوص اگر در این پنج سال زندگی مشترک و دو سال نگهداری از کودک، شما عملا وظایف مادری را انجام داده باشید.
با سلام،حضانت تا ۷ سالگی با مادر است.اگر شوهرتان از وضعیت شما مطلع است می تواند با درخواست استعلام از مراجع مربوطه و بررسی توسط پزشکی قانونی درخواست سلب حضانت دهد.اما تصمیم گیری دراین خصوص با توجه به مستندات و مدارک و در نظر گرفتن مصلحت طفل با قاضی است.
با درود؛ بعید است دادگاه پدر دارای اعتیاد را به شما ترجیح دهد آنهم کودک دوساله.درنهایت دادگاه طبق مصلحت کودک تصمیم گیری میکند و اگر هیچکدام صلاحیت نگهداری از فرزند را نداشته باشند ، کودک را حسب مورد به شخص مورد اطمینان یا به مراکز نگهداری اطفال میسپارد. اما درصورتی که طبق گفته خودتان تحت درمان هستید و گواهی پزشک مبنی بر بهبود شما صادر شود بسیار بعید است حضانت طفل از شما گرفته شود.
باسلام
صرف وجود اعتیاد پدر، بهتنهایی موجب سلب حضانت نمیشود؛ اما در صورت اثبات اعتیاد مؤثر بر صلاحیت نگهداری، میتواند در تصمیم دادگاه تاثیرگذار باشد. دادگاه در تعیین حضانت، مصلحت طفل و شرایط و صلاحیت هر یک از والدین را بررسی میکند و صرفا بیماری یا تحت درمان بودن مادر نیز بهتنهایی مانع حضانت نخواهد بود.
خیر، سابقه بیماری روانی و اقدام به خودکشی شما به شرط درمان و توانایی فعلی، بهتنهایی دلیل سلب حضانت نیست. اعتیاد فعلی همسر (با مدارک مثبت) تاثیر منفی بر صلاحیت او دارد و معمولا دلیل محکمتری علیه او محسوب میشود. اولویت حضانت با مادر است مگر اینکه خطری برای طفل ثابت شود.
با سلام
خیر، صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی موجب سلب حضانت نیست. دادگاه زمانی حضانت را سلب میکند که ثابت شود بیماری روانی، سلامت یا مصلحت کودک را به خطر انداخته است.
در مقابل، اعتیاد مؤثر همسر نیز از مواردی است که دادگاه در تصمیمگیری درباره حضانت به آن توجه میکند. ملاک اصلی، مصلحت کودک است.
خیر. صرف سابقه بیماری روانی یا اقدام به خودکشی موجب سلب حضانت نیست. تنها در صورتی که دادگاه احراز کند وضعیت فعلی والد برای سلامت و مصلحت کودک زیانبار است، ممکن است حضانت تغییر کند. اعتیاد اثباتشده همسر نیز از عوامل مهم در تصمیم دادگاه است.
سلام سابقه افسردگی و اقدام به خودکشی در قبل از موارد سلب حضانت نیست ....
چنانچه کوتاهی در انجام تکالیفی از قبیل تامین نیازهای اساسی و ضروری طفل و نوجوان انجام نداده باشی صرفا با طرح مواردی که فرمودید از شما سلب حضانت نمیشود
بله امکان این موضوع وجود دارد لکن اگر درمان شده باشید وپزشکی قانونی اطهار نطر مثبت داشته باشد چنین امکانی جهت سلب حصلنت وجود ندارد به علاوه شما هم میتوانید به اعتیاد ایشان استناد کنید
قاضی باید مدارک را بررسی نماید و وفق لحاظ مصلحت کودک رای صادر نماید. لذا صرف اقدامات گذشته و یا رجوع مکرر به روان پزشک نمی تواند دلیل تام برای رد حضانت قرار گیرد.
خیر صرف سابقه افسردگی یا اقدام به خودکشی باعث سلب حضانت نمیشود و باید عدم صلاحیت فعلی و خطر برای کودک احراز شود اما اعتیاد زیانآور همسر شما میتواند در تصمیم دادگاه مؤثر باشد
درود
تا سن هفت سالگی حضانت کودک با مادر است اما در مورد حضانت مصلحت کودک در نظر گرفته میشود که در زمان رسیدگی طبق مستندات قانونی و مددکاری ها و مشاوره ها خانوادگی تعیین می شود حضانت اولا با چه کسی باشد لذا سوال مطروحه قابل پیش بینی نیست
درود
صرف موارد ذکرشده لزوما موجب سلب حضانت نمیشود و تمامی عوامل موثر در حضانت درکنار هم موردتوجه میباشند. ضمنا مقام قضایی حتما مصلحت فرزند را هم در نظر میگیرد. موفق باشید
با سلام - خیر ، صرف سابقه بیماری اعصاب و روان سبب سلب حضانت نمی شود، هر آنچه که به تشخیص کارشناس برای فرزند خطر یا در مصلحتش نباشد ، سبب سلب حضانت می شود
سلام و درود
اصولا بیماری روانی شما باید در حال حاضر سلامت جسم و روان کودک را به خطر بیندازد تا قاضی رای به سلب حضانت بدهد و در نهایت نیز در دادگاه به پزشکی قانونی ارجاع می شوید از طرفی نیز همسر شما نیز اعتیاد دارد که بسته به شدت آن و میزان مصرف قاضی تصمیم گیری می نماید
در نهایت همه چیز در پرونده شما بسته به نظر پزشکی قانونی و قاضی می باشد و توصیه می شود در صورت طرح دعوا از وکیل کمک بگیرید
طرح دعوی فرع بر صدور رای قطعی بر ادعاست . صرفا بدلیل وجود مشکلات روانی سابق دلیل محکمی برای سلب حصانت نیست .گرچه به همون میزان نیز همسر شما مدارک و مستداتی دال بر اعتیاد دارد که اعطای حصانت فرزند به او را تحت تاثیر قرار میده
کاربر بنیاد وکلا
۲ ماه پیش
سلام. صرف سابقه بیماری روانی یا اقدام به خودکشی موجب سلب حضانت نیست. دادگاه با توجه به مصلحت کودک، نظر مددکار اجتماعی و سایر دلایل تصمیم میگیرد. اگر توانایی نگهداری از فرزند را داشته باشید، صرف این سوابق برای سلب حضانت کافی نیست.
سلام
چنانچه همسر شما در خصوص سلب حضانت مدعی وجود بیماری روانی در شما گردد میتوانید درخواست ارجاع امر به پزشکی قانونی را بدهید تا وضعیت روانی شما در حاضر بررسی گردد. در این مورد نظر پزشکی قانونی حائز اهمیت خواهد بود.
