موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
حدوداً ۱۵ سال است که تحت نظر روانپزشک هستم و سابقه چندین بار اقدام به خودکشی پیش از ازدواج دارم. پنج سال است ازدواج کردهام و یک پسر دوساله دارم. اخیراً متوجه شدم همسرم ۱۳ سال است که اعتیاد داشته و آن را پنهان کرده است. آزمایش مثبت از او و مدارکی مبنی بر دریافت متادون و بوپرنورفین از یک کلینیک دارم. آیا همسرم میتواند با استناد به سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی من، حضانت فرزند را از من سلب کند؟
سابقه بیماری روانی بهتنهایی موجب سلب حضانت نمیشود؛ آنچه دادگاه ارزیابی میکند وضعیت فعلی سلامت شما و توانایی نگهداری از فرزند است، نه سابقه پیش از ازدواج.
طبق قانون حمایت از خانواده و رویه قضایی، دادگاه برای تعیین حضانت «مصلحت کودک» را ملاک قرار میدهد. اگر پزشک معالج شما گواهی دهد که بیماری تحت کنترل است و تأثیری بر توان نگهداری از فرزند ندارد، این سابقه بهتنهایی کافی برای سلب حضانت نخواهد بود.
اعتیاد فعال همسر، بهویژه با مدارک آزمایشگاهی و پرونده کلینیک، یک عامل بسیار مهم در مقابل ادعاهای او است؛ این مدارک را حفظ کنید. گواهی پزشک معالج خود مبنی بر ثبات وضعیت روانیتان را نیز از همین الان دریافت کنید تا در صورت طرح دعوا آماده باشید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده است. لطفاً
توجه
داشته باشید که ممکن
است اطلاعات
ارائهشده
بهطور کامل دقیق
یا قابل اعتماد نباشد. توصیه میشود برای تأیید صحت اطلاعات، به مشاوره وکلای مجرب مراجعه کنید.
درود بر شما؛
خیر. صرف سابقه بیماری روانی، افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی، موجب سلب حضانت نیست. سلب حضانت زمانی امکانپذیر است که دادگاه با احراز عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی و وجود خطر برای سلامت جسمی، روانی یا تربیت طفل، ادامه حضانت را برخلاف مصلحت کودک تشخیص دهد. در مقابل، اعتیاد زیانآور والد نیز از مصادیق قانونی بررسی سلب حضانت است. مستندات: مواد ۱۱۶۸، ۱۱۶۹، ۱۱۷۳ و ۱۱۷۵ قانون مدنی، ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱. تشخیص نهایی با جلب نظر پزشکی قانونی، مددکاری و سایر ادله و صرف سابقه درمان یا بیماری، بدون اثبات تاثیر آن بر نگهداری طفل، برای سلب حضانت کافی نیست. آیا هماکنون نظریه پزشکی قانونی یا مدارکی دال بر کنترل بیماری و نیز مستندات اعتیاد مؤثر همسر در اختیار دارید؟ این ادله در نتیجه دعوا تعیینکننده است.
با سلام،حضانت تا ۷ سالگی با مادر است.اگر شوهرتان از وضعیت شما مطلع است می تواند با درخواست استعلام از مراجع مربوطه و بررسی توسط پزشکی قانونی درخواست سلب حضانت دهد.اما تصمیم گیری دراین خصوص با توجه به مستندات و مدارک و در نظر گرفتن مصلحت طفل با قاضی است.
خیر، احتمال سلب حضانت از شما بسیار کم است. سوابق پزشکی شما (افسردگی یا دوقطبی) تا زمانی که باعث آسیب به کودک نشود و تحت کنترل باشد، مانع حضانت نیست؛ بهخصوص که شما سالهاست زندگی مشترک و فرزند دارید. در مقابل، **اعتیاد اثباتشده همسرتان** یکی از جدیترین دلایل «عدم صلاحیت» برای سرپرستی کودک است و در دادگاه اثر بسیار تعیینکنندهتری دارد. بنابراین، مدارک اعتیاد ایشان در برابر سوابق پزشکی شما برتری چشمگیری دارد.
سلام
صرف سابقه بیماری روانی، مراجعه به روانپزشک یا حتی اقدام به خودکشی در گذشته، بهتنهایی موجب سلب حضانت مادر نمیشود. معیار اصلی دادگاه، مصلحت و سلامت فعلی طفل است، نه صرف وجود یک سابقه پزشکی.
در چنین پروندهای دادگاه بررسی میکند:
* آیا بیماری فعلی مادر کنترلشده است یا خیر؛
* آیا مادر توانایی مراقبت، تربیت و تامین نیازهای کودک را دارد یا نه؛
* آیا رفتار یا وضعیت روانی او خطری واقعی و مؤثر برای سلامت جسمی یا روانی کودک ایجاد کرده است یا خیر.
بنابراین، اگر بیماری تحت درمان باشد، وضعیت پایدار باشد و کودک نزد مادر بهخوبی نگهداری شود، این سابقه معمولا بهتنهایی دلیل کافی برای سلب حضانت نیست.
از طرف دیگر، اعتیاد پدر نیز میتواند در موضوع حضانت بسیار مهم باشد؛ زیرا اعتیاد مؤثر و ثابتشده یکی از عواملی است که دادگاه میتواند آن را در تشخیص صلاحیت حضانت و مصلحت طفل مورد توجه قرار دهد. مدارکی مانند آزمایش مثبت، سوابق درمان اعتیاد و مستندات کلینیک میتواند در این زمینه اهمیت داشته باشد.
در صورت طرح دعوای حضانت، بهتر است به جای تمرکز صرف بر گذشته بیماری، بر این موارد تاکید شود:
* وضعیت فعلی سلامت روان و توانایی نگهداری از کودک؛
* وابستگی عاطفی کودک (خصوصا در سنین پایین)؛
* شرایط و صلاحیت طرف مقابل، از جمله اعتیاد اثباتشده.
اسناد و مدارک، از جمله پرونده پزشکی، نظر پزشک معالج، وضعیت فعلی نگهداری کودک و مدارک مربوط به اعتیاد طرف مقابل، باید پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
سلام صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی، موجب سلب حضانت نیست. تنها در صورتی که دادگاه احراز کند بیماری روانی بهگونهای است که مصلحت و سلامت طفل را به خطر میاندازد، ممکن است حضانت تغییر کند. همچنین اعتیاد اثباتشده پدر نیز از عوامل مؤثر در تصمیم دادگاه خواهد بود
درود
تا سن هفت سالگی حضانت کودک با مادر است اما در مورد حضانت مصلحت کودک در نظر گرفته میشود که در زمان رسیدگی طبق مستندات قانونی و مددکاری ها و مشاوره ها خانوادگی تعیین می شود حضانت اولا با چه کسی باشد لذا سوال مطروحه قابل پیش بینی نیست
سلام
چنانچه همسر شما در خصوص سلب حضانت مدعی وجود بیماری روانی در شما گردد میتوانید درخواست ارجاع امر به پزشکی قانونی را بدهید تا وضعیت روانی شما در حاضر بررسی گردد. در این مورد نظر پزشکی قانونی حائز اهمیت خواهد بود.
سلام و درود
اصولا بیماری روانی شما باید در حال حاضر سلامت جسم و روان کودک را به خطر بیندازد تا قاضی رای به سلب حضانت بدهد و در نهایت نیز در دادگاه به پزشکی قانونی ارجاع می شوید از طرفی نیز همسر شما نیز اعتیاد دارد که بسته به شدت آن و میزان مصرف قاضی تصمیم گیری می نماید
در نهایت همه چیز در پرونده شما بسته به نظر پزشکی قانونی و قاضی می باشد و توصیه می شود در صورت طرح دعوا از وکیل کمک بگیرید
با سلام سابقه بیماری روانی یا اقدامات به خودکشی به تنهایی دلیل بر سلب حضانت نیست مگر آنکه اثبات شود این شرایط سلامت روانی شما را به حدی تحت تاثیر قرار داده که حضانت طفل در معرض خطر جدی قرار گیرد و با توجه به اعتیاد همسر شما که پنهانکاری وی نیز مؤید عدم ثبات رفتاری و عدم اهلیت وی برای حضانت است احتمال اینکه دادگاه به نفع شما حکم دهد بیشتر است اما در صورت طرح دعوای حضانت از سوی وی دادگاه وضعیت روانی شما و شرایط نگهداری طفل را به صورت جامع بررسی خواهد کرد
قاضی باید مدارک را بررسی نماید و وفق لحاظ مصلحت کودک رای صادر نماید. لذا صرف اقدامات گذشته و یا رجوع مکرر به روان پزشک نمی تواند دلیل تام برای رد حضانت قرار گیرد.
درود
صرف موارد ذکرشده لزوما موجب سلب حضانت نمیشود و تمامی عوامل موثر در حضانت درکنار هم موردتوجه میباشند. ضمنا مقام قضایی حتما مصلحت فرزند را هم در نظر میگیرد. موفق باشید
بله امکان این موضوع وجود دارد لکن اگر درمان شده باشید وپزشکی قانونی اطهار نطر مثبت داشته باشد چنین امکانی جهت سلب حصلنت وجود ندارد به علاوه شما هم میتوانید به اعتیاد ایشان استناد کنید
با سلام - خیر ، صرف سابقه بیماری اعصاب و روان سبب سلب حضانت نمی شود، هر آنچه که به تشخیص کارشناس برای فرزند خطر یا در مصلحتش نباشد ، سبب سلب حضانت می شود
خیر، سابقه بیماری روانی و اقدام به خودکشی شما به شرط درمان و توانایی فعلی، بهتنهایی دلیل سلب حضانت نیست. اعتیاد فعلی همسر (با مدارک مثبت) تاثیر منفی بر صلاحیت او دارد و معمولا دلیل محکمتری علیه او محسوب میشود. اولویت حضانت با مادر است مگر اینکه خطری برای طفل ثابت شود.
خیر. صرف سابقه بیماری روانی یا اقدام به خودکشی موجب سلب حضانت نیست. تنها در صورتی که دادگاه احراز کند وضعیت فعلی والد برای سلامت و مصلحت کودک زیانبار است، ممکن است حضانت تغییر کند. اعتیاد اثباتشده همسر نیز از عوامل مهم در تصمیم دادگاه است.
صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا حتی اقدام به خودکشی، موجب سلب حضانت نیست. مطابق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، زمانی حضانت سلب میشود که بیماری یا رفتار والد، سلامت جسمی، روحی یا تربیت طفل را در معرض خطر قرار دهد. در مقابل، اعتیاد مؤثر و مستمر همسر، در صورت اثبات، خود از مصادیق ماده ۱۱۷۳ است و میتواند به نفع شما در دعوای حضانت مورد استناد قرار گیرد.
سلام. صرف سابقه بیماری روانی یا اقدام به خودکشی موجب سلب حضانت نیست. دادگاه با توجه به مصلحت کودک، نظر مددکار اجتماعی و سایر دلایل تصمیم میگیرد. اگر توانایی نگهداری از فرزند را داشته باشید، صرف این سوابق برای سلب حضانت کافی نیست.
عرض سلام و احترام
سابقه بیماری روانی و حتی اقدام به خودکشی شما به طور مطلق و خودکار موجب سلب حضانت نیست. اصل این است که سلب حضانت فقط وقتی مطرح می شود که دادگاه با رسیدگی و معمولا با نظر کارشناس پزشکی قانونی احراز کند ادامه نگهداری شما برای فرزند «در معرض خطر بودن سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی» را ایجاد می کند.
باسلام
سابقه ۱۵ سال درمان روانپزشکی یا اقداماتی که قبل از ازدواج و قبل از تولد فرزند رخ داده، بهتنهایی دلیل کافی برای گرفتن حضانت نیست؛ بهخصوص اگر در این پنج سال زندگی مشترک و دو سال نگهداری از کودک، شما عملا وظایف مادری را انجام داده باشید.
با سلام
خیر، صرف سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی یا اقدام به خودکشی موجب سلب حضانت نیست. دادگاه زمانی حضانت را سلب میکند که ثابت شود بیماری روانی، سلامت یا مصلحت کودک را به خطر انداخته است.
در مقابل، اعتیاد مؤثر همسر نیز از مواردی است که دادگاه در تصمیمگیری درباره حضانت به آن توجه میکند. ملاک اصلی، مصلحت کودک است.
با درود؛ بعید است دادگاه پدر دارای اعتیاد را به شما ترجیح دهد آنهم کودک دوساله.درنهایت دادگاه طبق مصلحت کودک تصمیم گیری میکند و اگر هیچکدام صلاحیت نگهداری از فرزند را نداشته باشند ، کودک را حسب مورد به شخص مورد اطمینان یا به مراکز نگهداری اطفال میسپارد. اما درصورتی که طبق گفته خودتان تحت درمان هستید و گواهی پزشک مبنی بر بهبود شما صادر شود بسیار بعید است حضانت طفل از شما گرفته شود.
سلام سابقه افسردگی و اقدام به خودکشی در قبل از موارد سلب حضانت نیست ....
چنانچه کوتاهی در انجام تکالیفی از قبیل تامین نیازهای اساسی و ضروری طفل و نوجوان انجام نداده باشی صرفا با طرح مواردی که فرمودید از شما سلب حضانت نمیشود
با سلام
احتمال اینکه همسرتان با وجود اعتیاد خودش بتواند حضانت را از شما (که بیماریتان را مدیریت میکنید) بگیرد، بسیار کم است. دادگاهها معمولا فرزند ۲ ساله را از مادری که در حال درمان است جدا نمیکنند تا به پدری با سابقه اعتیاد طولانی بسپارند.