این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
تمکین در حقوق ایران به معنای پذیرش رابطهی زناشویی متعارف از سوی زوجه است و شامل هر رفتاری که عرفاً خارج از روابط معمول زوجین باشد نمیشود. بر اساس قانون مدنی، زوج حق ندارد زوجه را به انجام رابطهای که خلاف عرف و موازین شرعی است وادار کند؛ رابطهی مقعدی از نظر فقهی و حقوقی در زمرهی روابط غیرمتعارف محسوب میشود و زوجه ملزم به تمکین در این موارد نیست.
اثبات این موضوع در دادگاه دشوار است، زیرا معمولاً شاهدی وجود ندارد؛ اما میتوان از طریق اقرار زوج در دادگاه، پیامهای مکتوب یا هر دلیل دیگری که دادگاه بپذیرد، ادعا را مطرح کرد. زوجه میتواند با استناد به عسر و حرج ناشی از این رفتار، در دادگاه خانواده درخواست طلاق دهد و دادگاه در صورت احراز عسر و حرج، حکم به طلاق صادر میکند.