دادخواست تقاضای صدور حکم ورشکستگی از طرف طلبکار

طلبکار می‌تواند با تقدیم این دادخواست از دادگاه بخواهد حکم ورشکستگی تاجر بدهکار را صادر کند. تفاوت آن با دادخواستی که خودِ تاجر می‌دهد در بار اثبات است: اینجا خواهان باید هم تاجر بودنِ خوانده را ثابت کند و هم توقف او از پرداخت دیون را.

تاجر بودنِ خوانده معمولاً با مدارک ثبتی شرکت، پروانهٔ کسب یا سوابق مالیاتی احراز می‌شود. توقف از پرداخت هم با اسناد قابل استناد نشان داده می‌شود: چک برگشتی، سفتهٔ واخواست‌شده، اجراییهٔ بی‌نتیجه یا حکم قطعیِ اجرانشده. صرفِ نپرداختن یک طلب برای احراز توقف کافی دانسته نمی‌شود.

پیش از طرح این دعوا سنجیدن گزینه‌ها ارزش دارد. حکم ورشکستگی همهٔ طلبکاران را وارد یک صف می‌کند و ممکن است برای طلبکاری که راه اجرایی مستقلی در اختیار دارد نتیجهٔ مطلوبی نداشته باشد. این سنجش، تصمیمی است که باید پیش از پرداخت هزینهٔ دادرسی گرفته شود.

مدارک و منضمات معمول: اسناد طلب (چک، سفته، قرارداد، فاکتور)، گواهی عدم پرداخت، مدارک ثبتی خوانده، سوابق اجرایی و مکاتبات و اظهارنامه‌های قبلی.

در خواسته باید هم صدور حکم ورشکستگی و هم تعیین تاریخ توقف درخواست شود.