به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
در حالت کلی، رباخواری عملی است که در قانون و شریعت اسلام و بسیاری از ادیان دیگر، همواره ناپسند محسوب شده و مورد تقبیح قرار گرفته است. در این مطلب سعی می شود تا به طور کامل به این موضوع پرداخته و جایگاه آن را در فقه و شریعت اسلامی و همچنین قانون بررسی نموده و در رابطه با مجازات آن اطلاعات کسب کنیم.
رباخواری یا نزول خواری به عمل دریافت ربا گفته می شود که از گذشته نیز وجود داشته است و در حالت کلی به این معنا است که مثلا اگر فرد وام دهنده وقتی می خواهد پول خود را از وام گیرنده دریافت کند، سود هنگفت و بیش از حدی را علاوه بر آن دریافت کند، رباخوار محسوب می شود. همانطور که بیان شد، رباخواری همواره عمل ناپسندی محسوب می شده است. به همین منظور قانونگذار برای آن مجازاتی در نظر گرفته است است و در ادیان مختلف نیز مذمت شده است.
با در نظر گرفتن ماده ۵۹۵ قانون مجازات اسلامی: مرتکبین اعم از ربا دهنده رباگیرنده و واسطه بین آن ها علاوه بر رد اضافه به صاحب مال به شش ماه تا سه سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق و نیز معادل مورد ربا به عنوان جزای نقدی محکوم می گردند.
در ادامه لازم به ذکر است که قانون عملیات بانکی بدون ربا نیز در پی همین موضوع در سال ۱۳۶۲ توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شد و از سال ۱۳۶۳ در حال اجرا می باشد.
با توجه به اصل ۴۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ربا به دو شکل توانایی محقق شدن دارد:
شایان توجه است که این معامله در صورتی نادرست است و سود دریافت شده ربا حساب می شود که سود و منفعت اضافی برای یکی از طرفین خود معامله باشد و اگر متعلق به شخص ثالث باشد که از دو طرف معامله کننده نیست، سود پرداخت شده به وی ربا محسوب نمی شود.
همانطور که بیان شد، با توجه به قانون جمهوری اسلامی ایران و همچنین فقه و شریعت اسلامی، دریافت ربا کاملا ناپسند تلقی می شود. اما متاسفانه در عمل، خلاف این موضوع را مشاهده می کنیم و می بینیم که بسیاری از بانک ها با اسم مضاربه یا دیر کرد یا کارمزد، از مشتریان خود ربا دریافت کرده و و هیچ برخوردی نیز با آن ها صورت نمی گیرد. در صورتی که فقط نام ربا را ندارند و با عنوان بانکداری اسلامی در حال فعالیت هستند.
در پاسخ به این سوال باید بیان کرد که ربا گرفتن فقط برای امور مالی می باشد و اگر توافق طرفین بر گرفتن سود بر یک امر غیرمالی باشد ربا محسوب نمی شود.
برای مثال اگر دو فرد با هم توافق کنند که در صورتی که دو کیسه برنج با جنس و قیمت یکسان با هم مبادله نمایند، یکی از طرفین در زمین دیگری مشغول به کار هم بشود، این عمل ربا محسوب نمی شود.
صرفنظر از موارد فوق که بیان شد انجام عمل ربا جرم محسوب شده و مجازاتی برایش در نظر گرفته می شود، در برخی موارد نیز استثنائاتی برای جرم بودن ربا وجود دارد که در ادامه بیان خواهیم کرد:
لازم به ذکر است که در رابطه با این موضوع اختلاف نظرهای مختلفی وجود دارد و برخی گفته اند که منظور قانونگذار در این ماده فقط عقد دائم بوده و برخی دیگر بیان داشتند که تفاوتی بین عقد دائم و عقد موقت وجود ندارد.
در رابطه با این موضوع نیز ذ در ماده ۵۹۵ قانون مجازات اسلامی صحبت شده و در تبصره یکم آن امده است که در صورت معلوم نبودن صاحب مال، مال مورد ربا از مصادیق اموال مجهول المالک بوده و در اختیار ولی فقیه قرار خواهد گرفت.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.