به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
یکی از انواع قرابت، قرابت رضاعی است که از طریق شیر خوردن حاصل می شود.
این نوع قرابت یکی از انواع قرابتی است که قانونگذار از فقه اسلامی اقتباس کرده است و فقه اسلامی نیز آن را بر پایه احترام به سنت های اجتماعی آن دوران وضع کرده است؛ چرا که عرف، زنی که طفلی را در آغوش گرفته و به او شیر می دهد را به نوعی مادر طفل تلقی می کند.
بعلاوه اینکه تغذیه از شیر زن سبب رشد و نمو این کودک می شود؛ به همین دلیل، قانونگذار محرمیتی را بواسطه شیر خوردن از زنی غیر از مادر وضع کرده است، اما اینگونه محرمیت رضاعی تنها در صورت وجود پاره ای از شرایط محقق می شود.
به همین دلیل، در این مقاله به بررسی شرایط ایجاد محرمیت رضاعی از راه شیر خوردن و مواردی که محرمیت از راه شیر خوردن بوجود نمی آید خواهیم پرداخت.
همانطور که گفته شد، قرابت رضاعی از طریق شیر خوردن حاصل می شود، اما هربار شیر خوردنی باعث محرمیت از راه شیر خوردن نیست، بلکه نیازمند آن است که شرایط آن محقق شوند.
قانون مدنی در ماده 1046 شرایط تحقق قرابت رضاعی را در پنج بند بیان کرده است.
بر اساس این ماده شیر خوردن از زن در صورتی سبب ایجاد قرابت رضاعی می شود که:
آنگونه که گفتیم ، شرایط ایجاد محرمیت رضاعی در ماده 1046 بیان شده است.
در صورتی که هر یک از شرایط مذکور وجود نداشته باشند، هیچگونه محرمیت و قرابت رضاعی ای حاصل نمی شود.
از مفهوم مخالف بندهای این ماده می توان شرایطی که قرابت رضاعی از آنها حاصل نمی شود را تشخیص داد.
بر این اساس، مواردی که محرمیتی از راه شیر خوردن بوجود نمی آید را می توان اینگونه بیان کرد:
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.