به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
دعوا اصولاً توسط خواهان و علیه خوانده مطرح می گردد و دادرسی با حضور آنها ادامه پیدا کرده و رای هم درخصوص خواهان و خوانده صادر می شود، اما گاهی اشخاص ثالث به اختیار یا به اجبار وارد دادرسی می گردند.
دعواي ورود ثالث در مواد 130 تا 134 ق.آ.د.م ذکر شده است.
مطابق ماده 130 ق.آ.د.م، اشخاص ثالث زمانی که در موضوعی که بین خواهان و خوانده در جریان دادرسی است، براي خود مستقلا حقی قائل شوند یا خود را در ذی حق شدن یکی از طرفین محق بدانند، می توانند به عنوان ثالث وارد دعوا شوند. فلسفه این امر آن است که شخص ثالث از این راه می کوشد تا از صدور رایی که به حقوقش صدمه می زند، جلوگیري کند.
حقوق او در دادرسی که بین خواهان و خوانده مطرح هست وجود دارد و تلاش او این است که در این فرآیند دادرسی به حقوق او آسیب نرسد و رایی صادر شود که حقوقش را به رسمیت بشناسد.
ماده ۱۳۰ ـ هرگاه شخص ثالثی در موضوع دادرسی اصحاب دعوای اصلی برای خود مستقلا حقی قایل باشد و یا خود را در محق شدن یكی از طرفین ذی نفع بداند، می تواند تا وقتی كه ختم دادرسی اعلام نشده است، وارد دعوا گردد، چه اینكه رسیدگی در مرحله بدوی باشد یا در مرحله تجدیدنظر. دراین صورت نامبرده باید دادخواست خود را به دادگاهی كه دعوا در آنجا مطرح است، تقدیم و در آن منظور خود را به طور صریح اعلان نماید.
البته در مواردي که فرآیند دادرسی بدون حضور شخص ثالث ادامه یافته و رای قطعی هم صادر می شود، شخص ثالثی که از طریق این فرآیند دادرسی به حقوق او صدمه وارد شده است، می تواند توسط اعتراض ثالث به حکم صادر اعتراض نماید.
هر چند خواهان حق دارد بعد از صدور حکم با اعتراض شخص ثالث به رای صادره که مخل حقوق اوست اعتراض بکند، اما می تواند منتظر نماند و در جریان دادرسی اصلی که بین خواهان و خوانده مطرح هست وارد دعوا شود تا مبادا موانع احتمالی برای اقامه دعوای شخص ثالث او را از رسیدگی به حق مورد ادعای خود محروم بکند.
اعتراض ثالث زمانی مطرح می شود که دادرسی به پایان رسیده و رای قطعی هم صادر نشده باشد اما ورود ثالث و جلب ثالث زمانی مطرح می شود که دادرسی پایان نیافته و پرونده در جریان است و منتهی به صدور رای نهایی نشده است.
مطابق ماده 130 ق.آ.د.م ورود ثالث دو نوع است:
زمانی شخص ثالث در موضوع دعواي اصلی جزئا یا کلا خود را ذیحق می داند.
در موضوع دعوای اصلی برای خود مستقلا حقی قائل است و معتقد است که حق از آن اوست جزئا یا کلا هر چند آن حق را خواهان علیه خوانده به عنوان حق خود مطرح کرده است.
مثال: الف علیه ب دادخواست تقدیم می کند، به خواسته استرداد چند تخته فرش. شخص ج معتقد است تمام یا تعدادی از این فرش ها متعلق به اوست. شخص ج در این جا می تواند به عنوان شخص ثالث وارد دعوا شده و حکم به محکومیت خوانده به استرداد فرش به خود را از دادگاه بخواهد، بخاطر اینکه معتقد است که فرش ها از آن اوست.
در دعواي ورود ثالث اصلی، وارد ثالث علاوه بر این که از دادگاه می خواهد خواهان را محکوم به بی حقی کند، ممکن است حکم به استرداد اموال و تحویل آن ها به خود را هم بخواهد.
هر چند الزاما ممکن است که این خواسته دوم یعنی استرداد فرش ها یا خودروها از جانب ب به شخص ج و وارد ثالث ممکن است توسط وارد ثالث مطرح نشود ولی خواسته اول که محکومیت خواهان در دعوای خود هست از اهداف وارد ثالث در ورود به دعوایی است که بین خواهان و خوانده مطرح است.
زمانی که شخص ثالث در موضوع دعوای اصلی، مستقلا حقی براي خود قائل نیست اما در محق شدن یکی از طرفین خود را ذي نفع می داند؛ مثلا الف با این ادعا که مالک است علیه ب که متصرف است، اقامه دعوا کرده و خلع ید غاصبانه را می خواهد و شخص ج که حق عبور از ملک را از ب خریداري کرده است، نفع خود را در این می بیند که ب محکوم له واقع شود تا قرارداد بین او و ب باطل نگردد، پس به همین دلیل به عنوان شخص ثالث وارد دعوا می شود. در موضع تقویت جایگاه ب در دعوای اصلی بعنوان وارد تبعی می شود.
کیفیت کلیه مشاورهها توسط بنیاد وکلا تضمین میشود
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.