آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
در پنجره باز شده روی دکمه Allow کلیک کنید...
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
وقتی جرمی اعلام می شود، بازپرس یا همان قاضی پرونده رسیدگی به جرم را آغاز می کند؛ یعنی بررسی می کند که جرم چگونه رخ داده است، توسط چه کسی رخ داده است و چه اسباب و ادواتی در آن استفاده شده است.
به این رویه در حقوق انجام تحقیقات مقدماتی می گویند.
در واقع از وظایف بازپرس این است که متهم پرونده را پیدا کند و بتواند دلایل و اسناد را بیابد که ثابت کند جرم رخ داده منتسب به متهم است.
وقتی بازپرس توانست این مراحل را طی کند به یک جمع بندی می رسد و نظرش را اعلام می کند.
نظر دادرس از دو حالت خارج نیست یا از نظر او متهم، مجرم است و یا نیست اگر از نظر او متهم مجرم بود قرار جلب دادرس و اگر مجرم نبود قرار موقوفی تعقیب صادر می کند.
در این مقاله به بررسی قرار جلب دادرسی، اثر قرار جلب دادرس و اعتراض به قرار جلب به دادرس می پردازیم.
بنابر آنچه گفتیم در صورتی که بازپرس تشخیص دهد که متهم پرونده، مجرم است و جرم توسط او رخ داده است، اقدام به صدور قرار جلب دادرس می کند.
جناب بازپرس باید این قرار را برای دادستان ارسال کند.
دادستان فرصت دارد ظرف سه روز به بررسی پرونده بپردازد و در صورتی که با نظر بازپرس درباره صدور قرار جلب دادرس موافق بود، کیفرخواست صادر می کند.
اثر صدور قرار جلب به دادرسی در ماده 276 قانون آیین دادرسی کیفری مشخص شده است.
بر اساس این ماده: "در صورت نقض قرار منع تعقيب و صدور قرار جلب به دادرسي توسط دادگاه، بازپرس مکلف است متهم را احضار و موضوع اتهام را به او تفهيم کند و با أخذ آخرين دفاع و تأمين مناسب از وي، پرونده را به دادگاه ارسال نمايد".
بنابراین اثر قرار جلب دادرس احضار متهم و تفهیم اتهام به اوست؛ در این مرحله متهم می تواند از خودش دفاع کند.
اعتراض به قرار جلب به دادرسی ممکن نیست.
این قرار به معنای این نیست که کسی که جلب شده مجرم هست بلکه تنها دلایلی وجود دارد که نشان می دهد متهم، مجرم است.
این دلایل توسط دفاعیات متهم، در صورتی که مورد قبول واقع شوند، قابل رد است.
با تشکر از مشارکت شما در بهبود محتوا سایت، بازخورد شما با موفقیت ثبت شد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.