برخی از موانع نکاح

لعان

لعان موجب حرام ابدی و موجب می شود، دیگر زن و مرد نتوانند با همدیگر ازدواج بکنند. بغیر از مرگ و طلاق که موجب جدایی زن و مرد می شود. لعان هم موجب جدایی زن و مرد می شود و یکی از موانع ازدواج است.

لعان، به معنای لعن کردن دو طرف است.

1. موارد لعان زمانی محقق می شود: اگر مردی به همسر خود نسبت زنا دهد و نتواند ادعای خود را ثابت کند لعان صورت گرفته است.
2. اگر مرد فرزند بوجود آمده را از خود نداند و بگوید که از او نیست.

(ماده ۱۰۵۲- تفریقی که بالعان حاصل میشود، موجب حرمت ابدی است).

به حکم قاعده فراش این چنین امده است: اگر زنی از زمان نزدیکی مرد با زن، بچه ای بیش از ۶ ماه و کمتر از ۱۰ ماه به دنیا آید طفل متعلق به مرد است.

الولد للفراش و للقاهره الجحر-  بچه متعلق به بستر قانونی است، قاهر و زنا کار  سنگسار می کردند، در صورتی که نسبت زنا به زن محقق شد، حد بر زن جاری نمی شود اما شوهر از همسر خود برای همیشه جدا می شود، زن به عنوان مادر طفل خواهد بود اما ملحق به مرد نیست و از همدیگر ارث نمی برند؛ یعنی پدر از فرزند ارث نمی برد و فرزند از پدر ارث نمی برد، ولی مادر و فرزند از همدیگر ارث می برند.

برای لعان زن و مرد نزد قاضی می روند و طبق آیات شریفه قران، باید چهار بار ان مرد باید بگوید: خدا را گواه می گیرم در زنایی که به زن خود نسبت دادم یا در نفی ولد خود راستگو هستم و در بار پنجم  هم می گوید، خشم و غضب خداوند بر من هر گاه از دروغ گویان باشم و زن پس از مرد می گوید: خدا را گواه می گیرم که آنچه که به من نسبت دادند به لحاظ زنا یا اینکه این بچه مال من نیست، آن مرد از دروغگویان است خشم و غضب خداوند بر من باد اگر او از راستگویان باشد.

بایستی این مواردی که مرد و زن می گویند، حتما به زبان عربی گفته شود. اگر نسبتی که مرد به زن می دهد، زن قبول داشته باشد، موجب لعان نخواهد شد لعان زمانی محقق می شود که زن بر گفته های مرد باور نداشته باشد.

احرام

ماده ۱۰۵۳ ق.م: عقد در حال احرام باطل است و با علم به حرمت موجب حرمت ابدی است (چون با علم به حرام بودن عقد کرده است).

مرد با زنی در حالت احرام ازدواج کند و جاهل به حرام بودن ازدواج در حال احرام باشد نکاحش باطل است، حتی اگر زن در حال احرام هم نباشد ولی چنانچه زن در حال احرام باشد و مرد در حال احرام نباشد با علم به حرمت عقد بکنند، باز هم موجب حرمت ابدی نمی شوند؛ چون در ماده ۱۰۳۵ گفته عقد در حال احرام باطل است و با علم به حرمت موجب حرمت ابدی است، نگفته که مرد باشد یا زن باشد.

در صورتی که مرد علم به حرام بودن ازدواج در حالت احرام را داشته باشد و ازدواج کند، نکاح باطل است و نسبت به هم حرام مؤبد می شوند.

حرمت مشروط ناشی از سه طلاق

یکی از موانع نکاح، سه طلاقه می باشد.

ماده ۱۰۵۷ ق.م: (زنی که ۳ مرتبه متوالی زوجه یک نفر بوده و مطلقه شده بر آن مرد حرام می شود، مگر اینکه به عقد دائم به زوجیت مرد دیگری در آمده و پس از وقوع نزدیکی با او به واسطه طلاق یا فسخ یا فوت فراق حاصل شده باشد).

خلاصه این ماده اینست که زنی شوهر دارد شوهرش او را طلاق می دهد مجددا با آن زن تشکیل زندگی می دهد و رجوع می کند به او و بعد او را مجددا طلاق می دهد و باز تشکیل زندگی می دهد و رجوع می کند و برای بار سوم او را طلاق می دهد.

اگر این بار سوم طلاق محقق شد دیگر حق ندارد مرد نه به زن رجوع بکند و نه اینکه او را به عقد خودش در بیاورد؛ یعنی طلاق رجعی دیگر نخواهد بود، عده آن زن در بار سوم رجعی نیست، عده طلاق بائن را می گیرد و مرد هم اگر بخواهد مجددا با آن زن زندگی بکند و او را به نکاح خودش در بیاورد بر او حرام می شود. این حرام، حرام موبد نیست بلکه حرام موقت است قانون گذار یه راه حلی را نشان داده است و آن عبارتست از "زن با مرد دیگری ازدواج دائم نماید و نزدیکی هم  صورت گیرد".

هدف از این انست که طلاق بیخودی محقق نشود و خواسته جلوی طلاق بی مورد گرفته شود.

نکته: اگر مرد با یک لفظ بگوید من تو را سه بار طلاق دادم با توجه به متن ماده این سه طلاق محقق نمی شود؛ چون در ماده آمده که زنی که سه مرتبه متوالی زوجه یک نفر بوده و مطلقه شده پس چه اینکه بگوید سه بار تو را طلاق دادم یا سه بار کلمه طلاق دادم، طلاق دادم، طلاق دادم را تکرار بکند این محقق نمی شود).

نکاح های متوالی

اگر زن پس از طلاق و گذراندن عده خود با مرد دیگری ازدواج کرد و پس از نزدیکی از وی جدا شود یا مرد فوت کرد، در صورت ازدواج با همسر قبلی خود این ازدواج متوالی محسوب نمی شود (چون بین اینها یک نکاحی انجام شده است).

اگر مرد زن خود را به نکاح منقطع درآورد و مدت نکاح تمام شود، نکاح های بعدی او جزء نکاح های متوالی نیست.

باید نکاح هایی انجام بشود سه بار که بین آن نکاح ها هیچ گونه نکاحی اعم از منقطع یا دائم بین آن زن و مرد دیگری یا شوهر خودش (شوهرش با نکاح منقطع فرض بکنیم) بوجود نیامده باشد، پس اگر چنین اتفاقی افتاد، سه مرتبه متوالی محقق نخواهد شد.

نکاح های متوالی شامل نکاح های دائم خواهد بود؛ زیرا در نکاح منقطع طلاق وجود ندارد.

پس در نکاح منقطع مساله سه طلاقه اصلا معنا ندارد چون طلاق در نکاح منقطع وجود ندارد موضوعا منتفی است، پس اگر زنی چندین و چندین مرتبه به همسری مردی در آمد نه در نکاح دائم بلکه در نکاح منقطع، بیش از سه بار بیش از صد بار باز مجددا می تواند به نکاح دائم او با نکاح منقطع او در آید . انچه را که مانع می شود از اینکه در بار سوم زن نتواند همسر مرد بشود، همچنان که در ماده مربوط امده است اینست که سه مرتبه متوالی زوجه یک نفر بوده و مطلقه شده باشد، اینکه زوجه یک نفر بوده و مطلقه شده باشد اینکه زوجه یک نفر بوده و مطلقه شده باشد؛ یعنی زوجه دائم، چون در مطلقه بودن در نکاح منقطع وجود ندارد.

زوجیت دائم مجدد زن بعد از طلاق اول و دوم به دو صورت خواهد بود ممکن است به صورت رجوع و دیگری به صورت نکاح باشد.

اگر مردی زن خودش را طلاق داد و در عده رجوع کرد مجددا او را طلاق داد و در عده رجوع کرد، بار سوم اگر طلاق داد دیگر بر او حرام می شود و نمی تواند او را به عقد خودش در بیاورد و طبیعی است که رجوه هم ندارد و این نکته هم هست که آیا در این رجوه هایی که شخص می کند یا در نکاح هایی که دو باره می کند و می گوید بار سومش دیگر اگر طلاق داد نمی تواند با او نکاح بکند آیا باید نزدیکی هم بین ان زن و مرد واقع شود با توجه به ماده قانونی شرط نزدیکی برای چنین شوهری قید نشده است، اعم از اینکه نزدیکی بکند یا نکند وقتی طلاق سه بار پی در پی انجام شد آن زن بر او حرام خواهد شد، همچنین است طلاق هایی که واقع می شود، خواه طلاق رجعی باشد یا طلاقش بائن باشد بارها بحث طلاق رجعی و بائن را گفته شد.

طلاق رجعی طلاقی است که مرد می تواند در عده به زن خودش رجوع کند و زنش را بر گرداند به خانه خودش بیاورد و زن همیشگی او شود طلاق بائن آن هست که اگر چه زن باید عده نگه بدارد ولی مرد اگر خواست او را به خانه خودش بیاورد و همان کما فی السابق زن باشد، نیاز به نکاح مجدد دارد این را به آن طلاق بائن می گویند طلاق زن یائصه، صغیره اینها طلاق بائن هست.

موارد منحل شدن نکاح عبارتند از:

1. طلاق
2. فسخ
3. فوت
4. لعان
5. ایلا

اینکه میگوییم زن برای بار سوم اگر مطلقه بشود، به شرط اینکه قبلا دو تا طلاق محقق شده باشد، آن هم پی در پی این در صورتی است که نکاح شان بوسیله طلاق باشد اما اگر بر اثر فسخ باشد این حکم در آنجا جاری نخواهد بود.

در طلاق ممکن است:

1. خود مرد همسرش را طلاق دهد.
2. زن از طرف مرد وکالت داشته باشد که خود را مطلقه کند.
3. حاکم، زن را طلاق دهد.

در پاره ای از شرایط زن می تواند به حاکم و به دادگاه مراجعه بکند و دادگاه او را مطلقه بکند به هر حال وقتی طلاق محقق شد، تفاوتی نمی کند.