به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
قبل از انعقاد عقد نکاح، نخستین مرحله ای که سبب آشنایی زن و مردی با یکدیگر برای ازدواج می شود، خواستگاری نام دارد که به معنای درخواست و تقاضای ازدواج می باشد.
در کشور ما قوانین و مقررات ناشی از خواستگاری برای ازدواج بیشتر به صورت عرفی و نا نوشته می باشد و البته عرف هر منطقه و محل در خصوص این موضوع تاثیر گذار و اختلاف بر انگیز خواهد بود.
با این حال، خواستگاری معمولا پیشنهاد ازدواجی است که از طرف مرد به زن ارائه می شود و نشان دهنده قصد و تمایل وی برای تشکیل خانواده و زندگی مشترک است.
به همین دلیل هم باید برخی از احکام شرعی در خصوص خواستگاری و همچنین دوران نامزدی رعایت شود که به عنوان یکی از مهم ترین احکام خواستگاری در شرع و قوانین، می توان به موانع خواستگاری از زن اشاره کرد.
به همین مناسبت در ادامه این مقاله پس از پرداختن به احکام خواستگاری مطابق قانون مدنی، موانع خواستگاری را مورد بررسی قرار خواهیم داد.
معنای عرفی واژه خواستگاری با معنای قانونی آن مشابه بوده و به نوعی یکسان است.
به طور کلی خواستگاری عبارت است از اینکه از زنی تقاضای ازدواج کنند و این مفهوم در قانون مدنی نیز به کار رفته است.
بر اساس ماده 1034 قانون مدنی که تنها ماده ناظر بر احکام خواستگاری در قانون مدنی است، در این مورد چنین پیش بینی شده:
بر اساس این ماده، در حالت کلی خواستگاری مرد از زن مجاز و بلا اشکال می باشد؛ اما در برخی از موارد ممکن است خواستگاری از زن به لحاظ وجود موانعی امکان پذیر نباشد و در واقع به دلیل اینکه منعی بابت نکاح وجود دارد، نمی توان خواستگاری انجام داد.
با عنایت به فقه اسلامی و همچنین قانون مدنی، در صورتی که زنی شوهر دار یا متاهل بوده و یا اینکه در ایام عده طلاق بوده و یا در مدت یا عده وفات باشد را نمی توان خواستگاری کرد.
علاوه بر این، ممنوعیت نکاح و ازدواج با محارم نسبی و سببی سبب شده است تا خواستگاری از آنها نیز با اشکال شرعی مواجه باشد.
لذا در ادامه قصد داریم قوانین و موانع خواستگاری از زن را با توجه به قانون مدنی و فقه اسلامی مورد بررسی قرار بدهیم که شامل خواستگاری از زن شوهر دار، خواستگاری از زن در مدت عده و خواستگاری از محارم نسبی و سببی می باشد.
در صورتی که زنی متاهل باشد و در قید زوجیت مرد دیگری باشد ، نمی توان از او خواستگاری کرد.
عدم امکان خواستگاری از زن شوهر دار به لحاظ شرعی و عرفی به قدری شناخته شده و پر اهمیت است که نیازی به بیان حکم قانونی آن نیست.
با این حال در صورتی که شخصی از زن شوهردار خواستگاری کرده و با علم به اینکه زن متاهل است به این امر ادامه دهد، می توان از او به جرم مزاحمت برای زنان شکایت کیفری کرد که بر اساس قانون مجازات اسلامی به حبس از دو تا شش ماه و تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد.
بر اساس قوانین در صورتی که مردی فوت کرده باشد، همسر او موظف است به مدت 4 ماه و ده روز عده وفات نگه دارد و در طول مدت عده وفات ، زن اجازه ازدواج با دیگری را نخواهد داشت.
همچنین در صورتی که زنی به طلاق رجعی از شوهر خود جدا شود، باید به مدت سه ماه پس از عادت ماهیانه عده طلاق نگه دارد و در صورت تمایل، پس از آن شوهر کند.
لذا در حالت کلی امکان ازدواج زن در طول مدت عده وفات یا طلاق منتفی است و در صورتی که با زن در طول مدت عده ازدواج شود، حکم ازدواج با زن شوهر دار را خواهد داشت.
با این حال پرسش اصلی آن است که آیا خواستگاری از زن در ایام عده مجاز است یا غیر ممکن؟
پاسخ به این سوال در قانون داده نشده است؛ با این حال اکثر فقها خواستگاری به تعریض (کنایه) را مجاز دانسته اند و خواستگاری به تصریح را ممنوع اعلام نموده اند و قانون مدنی نیز حمل به نظریت اکثریت فقها خواهد بود.
دسته دیگر از موارد ممنوعیت خواستگاری، محارم نسبی و سببی هستند.
محارم نسبی یا سببی به معنای خویشاوندانی هستند که ازدواج با آنها حرام است؛ پس طبیعتا خواستگاری کردن از محارم نسبی و سببی نیز باطل خواهد بود.
از جمله محارم نسبی مرد می توان به مادر، مادر بزرگ مادری و پدری، دختر، نوه های دختری و پسری، خواهر، دختر برادر و دختر خواهر و نوادگان آنها، عمه، خاله، عمه ها و خاله های پدر و مادر اشاره نمود.
محارم سببی مردان نیز شامل نامادری او، عروس او، مادر زن و مادر بزرگ های همسر او، دختر همسر (از شوهر دیگر) هستند که از این اشخاص نیز به دلیل ممنوعیت ازدواج نمی توان خواستگاری کرد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.